Distriktsbijeenkomst in Oguzaruonwiya

Onverdiende zegeningen

Als we in hel kerkje van Oguzaruonwiya aankomen, zijn er al heel wat jongeren. De meisjes zitten links, de jongens zitten in het rechtergedeelte van de kerk. Allen hebben hun beste kleren aan. Sommigen hebben een verre reis moeten maken om hier te komen; soms uren lopen. We beginnen dc bijeenkomst met het zingen van een prachtig Tzi-licd; Zinaa mu uzo ngu!; een berijming van Psalm 86. Hierna krijgt evangelist Rijneveld het woord. Als voorzitter van het distrikt opent hij de bijeenkomst met het lezen van Psalm 127. In deze Psalm gaat het ondermeer over de zegeningen die de Heere wil schenken. Het zijn altijd onverdiende zegeningen en ze worden geschonken uit genade. Zo mocht de familie Rijneveld

in de achterliggende tijd een zoon uit Gods hand ontvangen. Ook evangelist M'Bam, één van de sprekers op deze dag, heeft een zoon gekregen. Evangelist Rijneveld spreekt de wens uit dat deze kinderen geboren mogen zijn om wedergeboren le worden. Dan zullen zc dc Heere dienen cn Zijn Naam verheerlijken. Dat moet ook hei doel zijn van ons aller leven. Het Evangelie, dat spreekt van vrije genade, mag nog gebracht worden. Als Izi-jongeren is het onze opdracht om dit Evangelie op onze beun weer aan anderen door te geven. Dit kan op jeugdbijeenkomsten maar ook tijdens evangelisatiemiddagen cn in persoonlijke kontakten.

Welkom

Hierna volgt een hartelijk welkom aan alle jongeren. Er zijn vandaag ongeveer vijf en zestig jongens en meisjes aanwezig. In de regel komen er meer, maar omdat op dit moment veel jongelui examens van school hebben, is de opkomst wat minder. Maar het is er niet minder gezellig om! Ook ik. als jeugdwerker uit Holland, word hartelijk welkom geheten!

Na deze opening worden programmapunten verder afgewerkt. Er staan drie (!) lezingen op het programma en een bijbclkwis.

Het verbond met Abram

De eerste lezing wordt gehouden in de vorm van een bijbelstudie over het verbond dat God sloot met Abram.

Evangelist Rijneveld neemt ons mee naar Genesis 15 cn vertelt over de belofte van de Heere om Abram tot een groot volk le maken. Hij wijst ons verder op de groeiende rijkdom van Abram, op de lange wachtenstijd die aan de vervulling van de belofte voorafgaat en de twijfel die satan in het hart van Abram probeert te zaaien. Totdat de Heere Zich aan Abram openbaart met de woorden: 'Vrccsl niet, Abram! Ik ben uw Schild, uw Loon zeer grool.' Verder worden we gewezen op

dc sterrenhemel die Abram getoond wordt als een voorbeeld van zijn ontelbaar nageslacht. Dan staan we stil bij het teken dat wordt gevraagd en het verbond dat vervolgens gesloten wordt tussen God cn Abram. Evangelist Rijneveld geefl tenslotte ook een praktische toespitsing naar de jongeren toe: "De Heere houdt Zijn Woord. Ook nu nog. Wij niet. Wij zijn verbondsbrekers. Denk maar aan onze doop. Maar de Heere vervulde zijn belofte. Hij zond Zijn Zoon Jezus Christus in de wereld zodat verbondsbrekers gered kunnen worden. Wat ccn wonder. Hij redt uit vrije genade.'

Na de bijbelstudie zingen we weer ccn van dc prachtige Iziliedcren. Het is opvallend hoe aandachtig de jongeren naar de bijbelstudie hebben geluisterd. Ook de vragen die naar aanleiding van de studie gesteld worden, getuigen van een grote betrokkenheid.

Afscheid

Na een korte pauze krijgt één van de jongeren even het woord. Hel is Cclcstina Agbeze, een meisje dal voor haar studie een aantal jaren in Abakaliki heeft gewoond. Nu zc klaar is met haar studie gaat ze weer terug naar haar geboortedorp dat in ccn ander jeugdwerkdistrikt valt. Daarom neemt ze nu afscheid van de jongeren hier.

Ze geeft ons allen een boodschap mee uit 1 Korinthe 3; over het goede fundament. Ze roept de jongeren op om trouw de jeugdbijeenkomsten te blijven bezoeken en wenst allen Gods zegen voor de toekomst toe.

De wederkomst van Christus

"We willen in deze lezing samen nadenken over de tekenen der tijden. In het bijzonder zullen we stil staan bij de wederkomst van Christus. We weten niet wanneer en hoe Hij zal wederkomen, maar één ding staat vast: Hij zal komen om te oordelen de levenden en de doden.' Met deze woorden begint Silas Ochishi zijn inleiding over de wederkomst van Christus. Silas is één van de studenten die in Abakaliki woont en bovendien lid van het distriktsbestuur. Hij benadrukt in zijn lezing dat wanneer Jezus Christus terug zal komen ieder oog Hem zal zien. Bovendien zal Zijn komst zeer plotseling zijn. Silas stelt de jongeren de volgende vraag: 'Stel je voor dat je vader je vraagt om iets voor hem te doen maar je weigert en gaat weg. Hoe zou je vader dat vinden? Veel meer moeten we bereid zijn om de Heere met ons hart te gehoorzamen cn uit te zien naar Zijn wederkomst want Hij zal komen als ccn dief in de nacht.' De spreker legt dc jongeren de vraag voor hoe het dan met hen zal zijn. 'Zullen we veroordeeld worden tot het eeuwige vuur of zullen we. door genade, mogen behoren tot hen die in Christus gerechtvaardigd zijn? ' Tot slot roept Silas de jongeren op tot het gebed om de Heilige Geest. 'Zodat we door Zijn werking mogen gaan belijden dat Jezus Christus ook onze Verlosser is'.

Gedenk de sabbatdag

Het derde onderdeel van deze distriktsbijeenkomst bestaat uit een lezing over één van de tien geboden. Deze keer is het vierde gebod aan de beurt. Evangelist M'Bam, één van de mannen van het eerste uur en nauw betrokken bij het jeugdwerk verzorgt de inleiding. Hij vertelt ons ondermeer over de betekenis van de zondag; wat het inhoudt om de zondag te heiligen en wat voor voorrecht het is om een zondag te mogen hebben.

Tijdens zijn lezing haalt evangelust M'Bam ccn voorbeeld uil zijn eigen leven aan waarin hij bijna in verleiding werd gebracht om te zondigen tegen het vierde gebod. Eens had hij op een zondag in één van de dorpjes gepreekt. Na afloop moest hij nog een paar uur fietsen voordat hij thuis zou zijn. Onderweg kreeg hij een enorme honger. Toen hij langs de weg plotseling een etcnsstalletje zag, was hij bijna afgestapt om eten te kopen en op te eten. Maar toen hi j besefte dal hij daarmee de zondag zou ontheiligen, heeft hij het niet gedaan. Ook dit onderwerp roept heel

wat vragen op bij de jongeren. Mag je koken op zondag, mag je

als je ver van de kerk woont en een uur of langer moet lopen, onderweg eten kopen. Wat moet jc doen als je kleren nog niet gewassen zijn. (Voor Nederlandse jongeren met een kast vol kleren is dit niet zo'n brandende vraag maar voor Izijongeren met weinig kleren kan dit een probleem zijn).

Na de vragenbespreking volgt nog een kwis en een koilekte.

Dan is het ongeveer half vier in de middag en hoog tijd om met elkaar de maaltijd te nuttigen. We krijgen yam-fufu met een heerlijke soep. We eten gezamenlijk uit de pannen. Je pakt met je rechterhand een stuk yam-fufu, maakt hier vervolgens een balletje van en doopt dat in de soep. Het vraagt enige oefening, vooral als je linkshandig bent, maar het smaakt heerlijk!

Na de maaltijd is dc bijeenkomst afgelopen. Omdat de auto vanwege het grote aantal jongeren twee keer moet rijden, wordt besloten dat de helft van de groep alvast terug gaat lopen richting Abakaliki. Ik loop met hen mee, mijn hart vol met indrukken van de dag.

Onwillekeurig maak ik een vergelijking tussen de bondsdagen in Nederland en hier in Izi. Veel is anders, maar het Woord dat deze dag eebracht is, is hetzelfde.

Dat Woord zegt tegen jongeren in Nederland én Izi: 'Mijn zoon, mijn dochter, geef Mij je hart'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen