Wie zijn ze - de jongeren van negentig?

Het zi jn de woorden van Hilde; ze is 24 en studeert geschiedenis. Zc is één van degenen over wie het in hel NRC van afgelopen 6 augustus gaat: dc generatie jongeren van de jaren negentig. Onder de kop 'De jonge negentigers, portret van een meerkeuze-generatic' wordt beschreven hoe ouderen en - ook wel belangrijk - jongeren denken over dc jeugd van tegenwoordig. Op een paar punten zi jn ze het allemaal wel met elkaar eens. Eén ervan is dat jongeren nu overvoerd worden met mogelijkheden. Alles kan en heel veel mag: waarom zou jc het niet uitproberen? Wat Hilde zegt, is wel wat extreem, maar hel geeft wel iels weer van wat er nu onder veel jongeren leeft.

Eerst even een paar feilen. Steeds meer jongeren blijven bij hun ouders wonen. Ze vinden het thuis gezelliger. Met name jongens en allochtonen gaan minder vaak op zichzelf wonen. Wat ook afneemt, is het gebruik van alkohol en tabak; drugs worden echter vaker gebruikt. De jongeren van de jaren negentig zijn optimistischer over de toekomst dan hun leeftijdsgenoten van tien jaar geleden: toen dacht 20% geen werk te zullen krijgen, nu nog maar 4%. De kansen en mogelijkheden worden steeds groter: uit dc ci jfers blijkt dat zowel jongens als meisjes langer studeren, en gemiddeld ook op een steeds hoger niveau. Meisjes lopen ook niet meer achter op jongens. Evenveel meisjes als jongens vinden ccn baan. Over armoede hoeven zc niet echt te klagen: jongeren lol achttien jaar kunnen gemiddeld per maand zo'n 250 gulden besteden. Veel van hen hebben ccn bi jbaantje.

Het lijkt dus over het algemeen beter te gaan met de jeugd. Zij beschikken over steeds meer mogelijkheden, onder andere door de toenemende scholing. Terecht staat daarom in de kop van het NRC-artikel: 'De meerkeuzegeneratie'. Jan-Jaap (24) merkt op: 'Je moet experimenteren met relaties, met uitgaan'. Dal het niet altijd positief is om alles te kunnen, blijkt wel uit de woorden van Hilde: 'Je kunt tegenwoordig zoveel, je weet niet waar jc moet beginnen.' Ook Jan-Jaap ziet de schaduwkant ervan: 'Vroeger lag alles vast waar je bij hoorde, door klasse cn jc geloof. Nu hoor je nergens meer bij.' Eigenli jk missen de moderne jongeren grenzen, waarbinnen zij zich kunnen ontwikkelen. Zij zijn voortdurend op zoek naar die grenzen, naar vastigheid en rust.

Een opvoeding binnen de grenzen van Gods Woord is daarom ccn grote zegen. Door jongeren van onze gezindte kan die wel eens als beperkend of soms benauwend worden ervaren. Toch zijn die beperkingen heilzaam. Neem bijvoorbeeld de seksualiteit. Dc Bijbel is er duidelijk over dat God die bedoeld heeft binnen de grenzen van het huwelijk. Dat kan bekrompen overkomen, maar we zien om ons heen hoe de seksualiteit ontaardt cn verwordt, als die buiten het huwelijk plaatsvindt. Juist binnen het huwelijk kan ze echt ontwikkelen en opbloeien. Een ander voorbeeld: het is bekend dat veel mensen die de kerk en Gods Woord verlaten, denken dat zij daardoor vrij worden, maar juist in een enonnc leegte terechtkomen. Ze zijn eigenlijk het stuur en de richting in hun leven kwijt.

Een ander punt dat in hel NRCartikel naar voren komt, is de mentaliteit van jongeren. Toen in het begin van de jaren tachtig de ekonomie achteruit ging, was dc eerste reaktie: 'Ik zorg voor mezelf, ik probeer mezelf te redden, de rest zoekt het zelf maar uit', het zogenaamde yuppic-tijdperk. Nu li jkt het erop dat deze houding begint te veranderen.

Niet status cn geld is meer belangrijk, maar geluk cn betrokkenheid. Jan-Jaap wil dan ook een 'baan met inhoud, voor persoonlijke ontplooiing, iets dat betrokken is op de wereld.' Vroeger zocht de samenleving aansluiting bij de jeugd, nu is het precies andersom: de jongeren willen iets betekenen voor de samenleving.

Ik vind dit een positieve ontwikkeling. Wat dat betreft kunnen de ouderen wel wal leren van de jeugd. Maar niet alleen dc ouderen in de samenleving, ook onze kerken kunnen daar een voorbeeld aan nemen. Lopen wij alleen maar tien jaar achter cn zitten we nog in het 'yuppie-tijdperk'? Gaat het ons ten diepste ook niet alleen maar om geld verdienen, een huis en auto kopen en al het andere wal de buurman of-vrouw ook heeft? Ik ben bang van wel. Het is te hopen dat onze gezindte in dit opzicht snel verandert. 'Wat kan ik betekenen voor de maatschappij. voor mijn naaste? ' Die vraag is. denk ik. belangrijker dan: 'wal levert het voor mij op? ' Wel moeten we daarbij niet uit het oog verliezen dat echte naastenliefde altijd gepaard gaat met liefde tot God.

Twee kenmerken van onze samenleving. Hel eerste, 'alles moet kunnen', is een voorbeeld van hoe het niet moet. Het tweede, 'geluk is meer dan geld', is een voorbeeld van hoe hel wel moet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen