Door het water

„Nou. in ieder geval zijn we lekker afgekoeld. En ik doe gewoon m'n shirt even uit. Dan is-tie zo droog." Henk voegt de daad bij het woord.

„Hé, kijk daar eens!" Arjan is gaan staan. De anderen kijken in de richting die hij aanwijst. „Daar zijn die kleine eilandjes. Zuilen we daar eens naar toe varen'? Nu kunnen we er eindelijk bij komen!"

Hel duurt niet lang of ze hebben de eilandjes bereikt. Twee kleintjes, en één die wat groter is. Er groeit riet cn op de grootste staan wal struiken en knotwilgen.

„Gaaf man! Een onbewoond eiland!" Arjan is bijna niet meer te houden. Zc sturen de boot het riet in. Dan kunnen ze hem zo wel op de kant trekken. Arjan springt als eerste uit de bool. terwijl hij woeste indianenkreten schreeuwt.

„Hier komt Columbusü Ontdekker van Amerika!!" roept hij.

„Je moetje geschiedenis beter leren Columbus!", lacht Robert terwijl ook hij aan land springt. „Columbus dacht dat hij Indië gevonden had. En een Columbus met Indianenkreten...? ? "

„Maakt niet uit, meester Robert, " is Arjans antwoord. „Dit is óns eiland. Kom op, wc gaan op verkenning!"

Opgetogen, ondanks dc blaren op zijn handen, komt André 's middags thuis. Als hij maar niet te laai is... O nee. pa z'n auto staat cr nog niet, dus dan is hij nog op ti jd. Moeder is nog in de keuken mei het eten bezig.

„Ha ma! 't Was tof vanmiddag! De boot is èchl fijn. We hebben een heel eind geroeid. Moet u m'n handen zien! En we hebben een gaaf plekje ontdekt! Daar gaan we ccn hut bouwen!"

Moeder ki jkt hem onderzoekend aan.

„Wat ki jkt u nou naar mc. Vindt u het niet goed of zo? " Dart ziet hij de lach in moeders ogen als ze zegt: „En stond cr op dat "gave plekje' soms een kapperszaak met de naam 'Windhoos'? "

„Kapperszaak mei dc naam 'Windhoos'? Hoe bedoelt u? " vraagt André hoogst verbaasd.

„Ga in de spiegel je kuif maar eens bekijken... En kijk gelijk of je ergens de goede kant van je shirt kunt ontdekken...!"

Zc duwt hem de gang in. „En nu de keuken uit, bootsman, straks wil ik graag hel hele verhaal horen!"

Vanaf die dag gaan dc jongens er als het even kan 's woensdags en 's zaterdags met elkaar op uil. Van het roeien krijgen ze geen blaren meer. Elke keer nemen ze weer wat spullen mee voor de bouw van hun hut. 't Wordt niet zomaar een hut! Met plastic proberen ze hem waterdicht te maken.

Daarover komen dan weer rietstengels en lakken. Als er mensen langs varen, zullen ze niel vermoeden, dat er tussen de struiken een hu! is gebouwd. En van dc kant af is het al helemaal niet te zien, daarvoor liggen de eilandjes te ver weg. Van binnen wordt het ook al aardig. Ze gebruiken oude kisten om op ie zitlen. Thuis vertellen ze over hun vorderingen. Maar als er gevraagd wordt: ...Waar is dat beroemde plekje van jullie nu eigenlijk? ", dan zwijgen ze in alle talen. Dat is de afspraak. Aan niemand vertellen...!

„Zo, ouwe hultenbouwer! Weer terug in de bewoonde wereld? Hoe was het vandaag? "

’t Is bijna half zes. André's vader is de kamer binnengekomen en zakt nog even neer in zijn luie stoel. André gaat bij hem op de leuning zitten. , , 't Wordt steeds mooier pa. Vandaag hebben we van ouwe planken een soort vloer in de hut gemaakt. De grond is etzo drassig en nu worden de spullen die we er in hebben niet zo vochtig."

Vader kijkt z'n zoon glimlachend aan. „Jullie knutselen wat af! Nog steeds met z'n vieren trouwens? "

„Tuurlijk", antwoordt Andrc meteen. „Er zijn er wel een paar uit de klas die vast wel mee zouden willen doen.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen