Diakonaat in oorlogsgebied

Michal Danecek, een jonge man met de Slow aakse nationaliteit, geboren in Kroatië UY/.V off icier in het federale leger van het voormalige Joegoslavië toen de oorlog tussen de Serviërs en de Kroaten uitbrak. Hij vertelde zijn levensgeschiedenis Ik was soldaat geworden omdat ik als jongen daclit dat soldaten helden zijn.

Maar toen ik eenmaal zover was dat ik officier in het leger was. kwam ik tot de ontdekking dat dit beeld helemaal verkeerd was.

Daarom besloot ik het leger vaarwel te zeggen, ik was wel bang dat de Serviërs mij tegen zouden houden, maar dat was juist niet het geval want vanwege mijn vreemde nationaliteit vertrouwden ze mij in het leger nier. Toen ik eenmaal uit het leger was, ontdekte ik pas hoe de mensen legen mij aankeken: zij zagen in mij een vijandige soldaat. Zij wilden mij geen vertrouwen schenken. Ik werd een voorwerp van bittere haat in mijn eigen woonplaats.

De moeilijkheden stapelden zich op. Mijn papieren bleken niet in orde te zijn, dus moest ik voor nieuwe papieren zorgen.

Maar dat leverde grote problemen op omdat ik op Kroatiseh grondgebied was geboren. Daarom behandelden ze mij als een vreemdeling. Dat hield ook in dal ik geen baan kon krijgen.

Maar: geen baan - geen geld - dus geen voedsel. Hongerig en gekrenkt vluchtte ik naar Kroatië en ging naar een adres van de organisatie 'My Neighbour' (de hulpverleningsorganisatie van de baptistengemeenten in Kroatië). Ik kan me nog goed herinneren dat ik meerdere malen rond het gebouw liep en niet op de deur durfde te kloppen.

Uiteindelijk klopte ik toch aan, want ik moest toch wat voedsel zien te krijgen. De deur werd geopend door ds. Ladislav Ruzicka, de predikant van de baptisten gemeente in Karlovac, waar ik voedsel kreeg, en dat niet alleen voor hel lichaam, maar ook voor mijn ziel.

Daardoor ging ik ook de diensten in zijn gemeente bijwonen. Ik moei zeggen

dat hij een indrukwekkende man is, zeer verschillend van de mensen die ik gewoon was te ontmoeten.

Dat geldt ook voor de andere leden van de kerk, die christelijke naastenliefde betoonden. Zo kreeg ik ook onderdak.

Een paar maanden lateivroeg ds. Ladislav mij of ik geen zin had een poosje in het opvangcentrum van de baptisten aan de Adriatisclie Zee tot rust te komen. Dat zou mij mogelijk veel goed kunnen doen. Ik kon het in eerste instantie niet vinden omdat ik naar een grijs, onaantrekkelijk gebouw zocht in de aangegeven plaats. Toen ik terug liep.

kwam ik langs een gebouw waar veel licht brandde. Er waren veel mensen en de muziek van de piano en het zingen van jongelui was reeds van verre te horen.

Toen ik vroeg of dat het opvangcentrum was, antwoordden ze tot mijn verwondering dat dit inderdaad zo n'c7.v. Daar in het opvangcentrum heb ik grote vriendschap en liefde ervaren. Dit opvangcentrum was een oase van rust voor mij en ik mag weten dat de Heere, in Zijn ondoorgrondelijke goedheid mij deze tijd van rust en bezinning heeft gegeven.

Een verdeeld Joegoslavië

Zomaar een waar verhaal uit hel voormalig Joegoslavië, een land dal nu verdeeld is in vijf verschillende landen. Eigenlijk zijn hel er zes:

Montenegro heeft zich wel aangesloten bij Servië, maar dat lijkt zijn langste tijd wel gehad tc hebben. In al die landen vormen de protestantse gemeenten een zeer kleine minderheid. In heel Kroatië wonen op een bevolking van bijna vijf miljoen mensen niel meer dan vijfduizend protestanten. in Servië (zonder de autonome provincie

Vojvodina) wonen maar vijftienhonderd protestanten. In dc andere landen zijn hel er nog minder. In Slovenië cn Kroatië is bijna de gehele bevolking roomskatholiek. In Servië behoort bijna iedereen tot dc Oostcrs-Orthodoxe kerk. Montenegro en Macedonië zijn ook in meerderheid Oosters-Orthodox, maar zij kennen ook een groot aantal moslims.

Een extra moeilijkheid voor de protestanten is dat nationaliteit en religie zo nauw mei elkaar verbonden zijn: een goede Kroaat is roomskatholiek. ben je niel roomskatholiek dan kun je geen goede Kroaat zijn. Datzelfde geldt ook voor de Serviërs: echte Serviërs behoren tol de Ooslers-Orthodoxe kerk.

Bosnië

In Bosnië is hel een erg gemengde bevolking: daar woonden Serviërs. Kroaten en moslims bij elkaar totdat de verschrikkelijke etnische en religieuze oorlog daar uitbrak en iedereen met iedereen vocht: Kroaten met moslims.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen