Op Mijn trouwverbond...
Dc tiende en levens de laatste vraag...
..Wat betekent de doop voor jou...? "
Verbaasde gezichten van 3c kijken verontwaardigd op. Peter protesteert zonder zijn hand op te steken: ..Ja. hóóhó dal hoefden we helemaal niet tc leren, meneer!"
Instemmend geknik uit de klas volgt. Gemompel. Boze gezichten. Vragende ogen naar elkaar.
Meneer Loonstra glimlacht. Hij ki jkt alsof hij dc reakties uit de klas heelt verwacht. „Jongelui" begint hij. „dat weet ik. en daarom zeg ik je nu ook al vast dal dc beantwoording van deze vraag niet meetelt voor je cijfer."
Een zucht van verlichting gaat door de klas: „Gelukkig..."
„En dan zeggen ze nog wel dat cijfers hen niets interesseren". denkt meneer Loonstra bij zichzelf... 't Wordt weer rustig in 3c. Velen proberen het antwoord op de laatste vraag uit hun pen ie kauwen.
Oef, dat valt niel mee. 7.e hebben een paar lessen besteed aan 'de doop', maar wie verwacht er met ccn s.o. nu zo'n vraag... Best lastig!
Na de les praten Peter. Teus. Wim. Carla en Petra nog even na over de s.o.
„Jongens, wat was het antwoord op vraag iliie", begint leus
()ohhh nee " smaali I Vlei. ..daar hebben uc on/c leus ucer!"
.. leus is weer cens onzeker of hij het juiste antwoord wel heelt. leus. |c Ivnt ccn echte leus Nerveus'
„Trouwens, ik weet niet eens meer wat dc derde vraag was. laat staan dat ik het antwoord weet!"
„Nou. die vraag over de Rode Zee en hel doopwater. Wat dat met elkaar tc maken heeft."
„Oh", reageert Petra, ..'k heb gewoon het antwoord van m'n aantekeningen uil m'n hoofd geleerd".
En dan dreunt Petra terwille van Teus op: ..Het water van dc Rode Zee is een beeld van dc doop. Dit water maakt scheiding. Het water van de Rode Zee bood een veilig doortocht voor Gods volk. Zo werd het volk bevrijd van zijn vijanden, die in de Rode verdronken." Zee
„Alst-u-bliefl" zucht dc rest. „jij bent in vorm. Petra!" „Weet je. die laatste vraag vond ik best moeilijk", gaat Peter verder. „Wat moei jc toch met zo'n vraag...? !" „Nou", zegt Carla. , , 'k heb gewoon neergeschreven dat ik het fijn vind dat mijn ouders mij hebben laten dopen. Dan hoor je bi j de kerk enzovoort".
„Oké", valt Teus Carla bij. „dan heb ik het ook goed. 'k Heb zoiets als: „het is nu eenmaal een gewoonte in onze kerk".
Wim zegt niets. „Hé. halve gare!", begint Pclcr. „wat heb jij neergeschreven? "
..Uh..., dat weet ik niet precies meer", antwoordt ontwijkend. Wim
Hij wil niet laten merken dat hij eigenlijk heel erg baalde van de vraag.
Juist deze vraag, waar hij dc laatste maanden zo vaak tegenaan gelopen is. En hij niel uilkoml. waar
Hij wil wel van die vraag af, maar de vraag laat hem niet los... Juist wanneer hij helemaal geen behoefte heeft om hierover na le denken, komt de vraag „wat beiekent de doop voor jou" sterk in z'n gedachten naar voren.
En nu tijdens de godsdiensts.o. kwam 'zijn kwelvraag' letterlijk. Alsof Loonstra van z'n 'puinhoop' afweet... Toen Wim het antwoord moest opschrijven, was hij even in twijfel, 't Liefst had hi j in grote vette letters neergeschreven: NIETS!! Toch heeft hij het niet gedaan. Stel je voor: meneer Loonstra zou er zeker een keer bij hem op terugkomen.
Uiteindelijk heeft hij neergeschreven: , , 'k Hoop van net
zoveel als het voor u betekent..."' Zo. daar kan Loonstra het mee doen. Kan hij eens nadenken over zijn eigen doop...
Door ccn stomp van Peter op zijn schouder komt Wirn tot dc werkelijkheid terug. ..Hé, mannetje! Wat er met jou de laatste tijd aan de hand is weet ik niet, aar volgens mij ben mij slapcl verliefd op iemand! Jc kunt zo staren, dal je ons niet eens hoort!"
De andere; ) grinniken. VVim wordt rood. En dan gaan ze van grinniken over op lachen! „Raak", doet Teus er een schepje bovenop. Petra denkt hoopvol: „Zou hij echt...? "
Wim voelt aan dat hij moet oppassen dat cle anderen niets van zijn problemen merken en doet daarom nu flink rncc. „Drie keer raden op wie ik dan wel verliefd ben", roept hij. terwijl hij intussen een knipoogje naar Petra geeft. Gebulder klinkt op in de gang. De namen van verschillende meisjes uit 3c worden genoemd. Petra kijkt zo onopvallend mogelijk naar Wim zijn rcaktie als haar naam genoemd wordt.
„Jc weet maar nooii... Dal knipoogje daarnet..." „Mis. mis, mis", lacht Wim. „Trouwens, jullie hebben al meer dan drie keer geraden, dus stop maar!"
„Mijn vader zegt altijd", begint Carla, „iemand die dreigt te verdrinken is nog te redden, maar iemand die verliefd is niet!" Dus Wim. jammer voor jou, joh!"
„Stop maar" roept Wim, „als jullie het echt willen weten, zal ik het je wel vertellen, 't Komt toch vandaag of men uil."
Petra bloost tot achter haar oren...
En dan wordt het even heel stil als Wim begint: „Ik ben verliefd op... de vragen van Loonstra!"
Geloei klinkt door cle schoolgangen. De conciergc komt boos z'n 'hok' uiit lopen om ccn flinke vermaning te geven.
En Petra's humeur is niet best meer...
Thuis zit Wim achlcr z'n bureautje op z'n kamer. Hoofdtelefoon op. Hij heeft het weer te pakken. Z'n hoofd schudt met cle muziek mee. Hij voelt zich 'happy' worden.
„Tc gekke muziek, die HOUSE!" vindt Wim. „Moetje horen...! Steengoed...!" Z'n voeten stampen zacht mee op dc maat van de muziek.
„Waarom doen zc toch eigenlijk altijd zo moeilijk in de kerk? Dil mag niet, cn dat is niet goed voor jc cn..."
„Bah", zucht Wim hartgrondig. „al dat uiterlijke zware gedoe! HOUSE-muziek is natuurlijk ook weer neit goed."
In februari kregen ze allemaal na afloop van dc catechisatie een folder over 'HOUSEmuziek'. Betaald door de kerke raad. ..
Vorig jaar is Wim begonnen om naar HOUSE-muziek te luisteren. Onwijs gaaf gewoon, die HOUSE! Nieuwsgierig last hij thuis de folder.
„Het is terrein van cle satan waarop je je niel kunt begeven zonder beschadigd te raken. Al Gods geboden worden met voeten getreden. Satan wordt openli jk geëerd. Gods Naam gelasterd, onreinheid en hoererij wordt gepropageerd."
Kwaad haalde Wim z'n schouders op cn las verder. Tot hi j een tekst zag staan wat een disc-jockey wel eens tijdens een House-party de zaal inslingeri als jongeren in een vorm van trance raken: „Em the satan. Em numbcr six, six. six".
Daar schrok hij toch wel even van... Onzekerheid kwam in hem op. Uiteindelijk smeet hij onverschillig dc folder in ccn hoek van zijn kamer.
Intussen zorgt Wim wel dat z'n ouders niets merken van zijn "liefde" voor HOUSE... Als hij beneden in de huiskamer zit, zet Wim zo nu en dan braaf ccn cd op met koorzang... Zijn ouders genieten daar zo van.
Wim heeft wel eens een folder voor een house-party in handen gekregen, 't Zou eigenlijk te gek zijn om zoiets mee te maken. Maar dat kan gewoon niet...
Als ze daar achter komen... Vader, moeder en zijn vrienden zullen hem allemaal proberen te 'bekeren'. En daar zit hij nou net niet op le wachten. Ncc hoor, gewoon doen alsof jc een nette kerkelijk meelevende jongen bent. en zonder dat het opvalt genieten waar jc ccht van houdt...
Ieder z'n smaak... Nou. laat hem maar genieten van z'n house-muziek... Alsof housemuziek je geestelijk en lichamelijk verwoest...
Gewoon zwaar overtrokken... Ze moeten allemaal niet zo moeilijk doen...
Heerlijk ontspannend! Niets gevaarlijk! Intussen deint Wims hele lichaam zachtjes mee met dc house-muziek. Hij drijft mee op de golven van de muziek.
F.n dan ge-beurl het... Weer kom die vraag naar voren. Dwars door alle ritmes heen. Alsof het levensgroot voor hem ge-schreven staal... „Wal betekent de doop voor jou...? "
Wim mompelt...
Waardeloos, waarom nel nu? Juist, nu hij heerlijk meezweefl met de muziek?
Een klemmende benauwdheid overvalt Wim. Hij zet de muziek af. Dan is het stil. Doodstil. Vreemd: toch blijven de indringende ritmes in hem doordreunen.
Wim sluit zijn ogen. „Dat kan niet", denkt hij verward. Hij gooit zijn hoofdtelefoon af en stopt z'n oren dicht. Maar het helpt niet!
Ilij voelt zich duizelig worden en erg beroerd. Alsof er Iwee machten in hem strijden om hem in bezit te krijgen. Wim weet nog net z'n bed tc bereiken. Languit gaat hij liggen.
Gelukkig; de ritmes verdwijnen langzamerhand.
En dan kom een ander beeld in hem op. Een beeld van vrede. Een beeld van de laatste doopdienst. Huilende babies voorin de kerk. Dc dominee.
Haarscherp herinnert Wim zich sommige uitspraken van de dominee...
Het water van de doop is nooit meer uit te wissen." .....Met een gedoopt voorhoofd kun je niet aan alles meedoen, jongens en meisjes. Velen denken van twee walletjes te kunnen eten... Ze buigen voor de afgoden van deze tijd...
Jongelui, de house-muziek verslaat vandaag zijn duizenden. Ook onder ons. Wie de Heere God wil dienen en de mammon, is niet in Christus. En voor wie niet in Christus is. geldt dat de bodem van dc wereld onder diens voeten brandt.
...Wat betekent de doop voor u. voor jou'!
.. .Beschuldigt je gedoopte voorhoofd jou?
Zoek Jezus! In Hem is behoud! Maar ook in Hem alleen! De doop betekent cn verzegelt dat het bloed van Jezus Christus reinigt van al de zonden. Hoevaak cn hoeveel je ook gezondigd hebt. Ook al beschuldigt jc gedoopte voorhoofd jou. Vandaag roept God door jc doop heen: verlaat je zonden cn leef! .. .Breek dan met jc zonden en bid om de Heilige Geest. Het is nog niet te laat... misschien wel! Morgen
.. .Vraag je elke dag af wat de doop voor jou betekent. En val je in zwakheid? Twijfel nooit aan Gods genade! Op Zijn trouwverbond wil Hij je genade schenken. Daarheen wijst dc doop!"
liet is enkele weken later. Gelukkig neemt de onrust bij Wim af.
Onverschillig denkt hij: „Gewoon doorzetten. Niet teveel naar die sombere geluiden van de 'godsdienst' luisteren".
Zijn dagboek heeft hij al weken dicht gelaten.
En bidden voor zichzelf doet hi j al langer niet meer. ..Dat is alleen maar huichelarij" vindt hij. En dat doet hij al genoeg.
Zijn lichaam deint weer mee met de house-muziek.
En dan raakt Wim toch weer uit zijn evenwicht. Zomaar
ineens. Bij het doorbladeren van de krant. Veel méér doet hij niet, maar zijn ogen werden getrokken door hel kopje 'Twee doden bij
houseparty's". Snel leest hij hel artikeltje door en leest tot tweemaal toe: „Als iemand van deze leeftijd op deze wijze overlijdt, mag je aannemen dat de manier van leven erloc heeft gedaan."
„Nou ja", denkt Wim. „luisteren naar house-muziek is toch lang niet zo erg als het gebruik van xtc op een houseparty."
En Wim bladert verder in de krant.
Enkele dagen later ziet Wim opnieuw een artikel in de krant over house. De kop van dit artikel is nog ingrijpender: ..Te pletter gereden na afloop van een houseparty". Mei tegenzin leest hij het lange artikel. Opnieuw stoort Wim zich aan hel waarschuwende geluid dat in het artikel staat: „Dat houseparty's gevaarlijk zijn, weten velen.
Gevaarlijk vanwege de geestdodende. dreunende muziek, vanwege duivelse teksten..." Opnieuw denkt Wim: „Nou ja", maar ergens voell hij zich wat minder zeker van zichzelf.
Er) toch luk! het hem om er niet te veel over na le blijven denken.
Vanmiddag kwam dc onrust in hevige mate terug. Hij heeft meneer Loonstra ontmoet. Zomaar: onverwacht. In de wachtkamer bi j de tandarts.
Kwasi onverschillig staplc Wim dc wachtkamer binnen met hel idee „over een kwartiertje sla ik weer veilig buiten".
Wat een schrik toen hi j de deur van dc wachtkamer opendeed!
Zat daar meneer Loonstra... Als enige!
Graag had Wim direkt rechtsomkeer gemaakt.
Na zi jn s.o. van enkele weken geleden heeft Wim meneer Loonstra ontlopen. Stel je voor dat Loonstra over zijn laatste antwoord begon.
En dan nu... samen in de wachtkamer van dc tandarts! „Ha, die Wim" begon meneer Loonstra. .. jij komt ook op je hobbie af? "
„Goedemiddag meneer, nou ch nee. bepaald niet! Maar 't is m'n halfjaarlijkse kontrolebcurt!"
Dan is het even stil. Op de achlergrond hoor je da! dc tandarts zich in z'n element voell...
Wim voelt zich flink opgelaten, en denkt: „Als ik niel over m'n s.o. begint, zal meneer Loonstra het vasl wel doen."
Wat stuntelig begint Wim: „Meneer, ch. dat van die s.o. een paar weken geleden... bedoel, dat laatste antwoord..." Ik
„Ja joh." reageer! meneer Loonslra, , , 'k wee! wat je bedoelt! Maar, als je er liever niet over wilt pralen, kan ik jc best begri jpen hoor!"
Wim krijgt al hoop dat hij er 7.0 mooi vanaf kom. maar vindt het moeilijk om te zeggen dal hef hem niets interesseert. Dat is ook nogal wat! „Nou ja", zegt Wim wat langzaam. „niet willen praten..." Opnieuw is het even stil.
„Weet je, Wim", gaat meneer Loonstra verder, „ je schreef zoiets als: , , 'k Hoop dat mijn doop net zoveel betekent als voor u". „Wel. toen ik je antwoord las. was ik het van harte met jc eens! Daar kijk je van op. he? "
, ."k Zal wat duidelijker zijn. Toen ik zo jong was als jij nu bent. leefde ik erg onverschillig. Dc hele kerk-met-z'ngodsdienst kon me gestolen worden. De wereld cn satan regeerden mij. Dat ik ooit gedoopt was, zei mij helemaal niets...
Ik zou je dit niel vertellen. Wim, als ik niet vol was van de liefde van Christus! Want Hij zocht mij op! Nog kan ik soms niet begrijpen dal de Heere naar mij wilde omzien. Ik leefde maar raak. En Hi j bleef roepen in mijn leven. Zondag aan zondag... Dag aan dag. En ik was horende doof!
Totdat een keer in de kerk gezongen werd: „Maar Mijn volk wou niet naar Mijn stemme horen."
Toen liet de Heilige Geesl mijn naam zien in plaats van "Mijn volk'.
En de Heere was zo goed voor mij. dat mijn oog viel op het versje ervoor: „Opent uwe mond, eist van Mij vri jmoedig. .. op Mijn trouwverbond. .."
Voor hel eerst besefte ik dat ik het teken van Gods verbond aan mijn voorhoofd droeg. Nog nooit had ik over deze dingen echt nagedacht, "k Heb toen dc Heere mijn voorhoofd laten zien en in mezelf tot Hem gezegd: hier staat het teken van Uw verbond. Maar ik heb het nog nooit gehouden. De Heere liet mij ook de res! van dat mooie versje zien. , AI wat u ontbreekl. schenk Ik zo gij 'l smeekt, mild en overvloedig..." En dat. omdat de Heere Zijn verbond trouw is! Snap je Wim. dal ik hel daarom van harte mei jc antwoord eens was...? "
Dan gaat dc deur van dc wachtkamer open. Meneer Loonstra is aan de beurt.
Wim voelt z'n voorhoofd branden... gedoopt... Gedoopt...
H. I. Ambacht
A. Kareis
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 22 juli 1994
Daniel | 32 Pagina's