Vertrouwen

Ach, kon ik toch mijn hart naar boven heffen, Gelijk, o God, de teere, schoone bloeme doet, Die richt zich naar de zon, opdat haar treffen De gouden stralen met hun warmen gloed.

Ach kon ik toch vertrouwen zonder schromen, Gelijk liet vogeltje voor zorgen blind, Zicli neerzet in den top der hooge boomen, En duur in - wilden storm nog ruste vindt.

Acli, kon ik ongeveinsd aan U mij geven, Gelijk het kind, o God, dat schreiensmoe, Naar Moeder vlucht en zonder tegenstreven, Zicli nederlegt en sluit de oogjes toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen