JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Ik ben gewond

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ik ben gewond

over het overwinnen van trauma’s

8 minuten leestijd

over het overwinnen van trauma's

Blok aan je been

Iedereen voell weieens pijn van binnen, of niet soms? Pijn heeft altijd te maken met een open wond. Een open wond van verlies, van vernedering, van misbruik, van kwetsing. Het is de pijn van het alleen gelaten worden. van het in de steek worden gelaten.

Die open wond kan onverwacht aangeraakt worden. zodat het pijn doet van binnen. Maar een wond die niet geneest, kan gevolgen hebben voor je hele leven. Het kan je gezonde emoties beschadigen, het kan je emotionele groei beletten. Je groeit verstandelijk wel verder. maar van binnen gaal het moeizamer, verwrongen. Dc pijn is als het ware een blok aan je been. Jc komt niet vooruit.

Het gaat in dit stuk over trauma's. Ieder voorbeeld zou tekort kunnen doen aan jouw trauma. Het gaat niet over iets heel speciaals, niet om een speciale gebeurtenis, nee, het gaat over wat jou pijn doet.

Hoe kan nu een innerlijke wond, een trauma, genezen?

Nog open?

De tijd heelt alle wonden. Is dat zo? De meeste wonden groeien vanzelf weer dicht. Maar er zijn wonden die nooit vanzelf dichtgaan. Sommige wonden zi jn zo pijnlijk dat je de pijn niet kunt verdragen. Iedereen is geneigd om die ondraaglijke pijn weg te duwen. Dat kan op allerlei manieren. Jc kunt dingen ontkennen, doen alsof ze er niel zijn. Veel mensen zijn geneigd hun negatieve gevoelens van boosheid, wrok cn woede te ontkennen. Ze voelen zc gewoon niet, want dat is slecht. Zc zijn er wel, maar ze maken geen kontakt met die diepere gevoclslaag. Je kunt alles wegpoetsen door hard te werken om nergens meer aan te hoeven denken; door altijd opgewekt tc doen, terwi jl je het eigenlijk niet bent. Je kunt jezelf camoufleren door te doen alsof er niks aan dc hand is, door stoer en onverschillig te gaan doen... Je kunt je gevoel ook wegwerken door het te vertalen in iets dat heel mooi is. Als je boos op iemand bent, kun je zeggen datje medelijden met hem hebt.

Durf jij een ki jkje te nemen achter het masker dat je draagt? Durf het eens...

Heb jij van die weggewerkte emoties? Poets ji j dingen weg?

Dubbel gevoel

Je bent vooral geneigd om die gevoelens te verdringen die niet met elkaar kloppen, die tegenstrijdig zijn met elkaar.

Vader is er niet meer, en hij heeft me toen zo'n verdriet gedaan: verdriet cn boosheid, maar... ik kan, ik mag niet boos zijn want hij is cr toch niet meer? ! Moeder kwetst tne zo en is ook een godvrezende vrouw: pi jn en vrees, want... ik ben bang om legen een kind van God in te gaan. Ik ben misbruikt en heb me niet verzet, ik kon niet anders: pi jn en schuldgevoel, want... heb ik nu ook meegedaan, of niet? Het is nodig cn ik wil graag bidden, maar... ik kan het niet, ik wil het niet, ik ben boos op God, en Hij op mij. Herken jc iets van dat dubbele gevoel, diep weggeduwd? Durf je die verdrongen gevoelens onder ogen tc zien? Durf jc dc pijn daarvan te voelen? De pijn die komt in golven die tegen elkaar botsen cn over elkaar heenrollen? Heb je de moed om je trauma tc overwinnen? Ik kan het niet...!. ik durf het niet...! Wil je het proberen...?

Wil jc groeien naar die emotionele volwassenheid? Waarin jc verleden draagli jk wordt, misschien een blijvend litleken, maar waarin je toch evenwichtig man of vrouw kunt zijn? Moeilijk. Verschrikkelijk moeilijk, misschien wel. Maar ook leerzaam, verrijkend, boeiend. spannend, en nog veel meer... Doe je mee?

Genezen, maar hoe?

Mijn open wond moet genezen, maar hoe? Misschien kun jc beginnen om er eens goed naar tc kijken. Waar zit het en hoe ziet het eruit? Wal houdt me nog steeds bezig van mijn overleden vader? Waarom voel ik me gekwetst door hem? Waarom voel ik mc door haar in de sleek gelaten? Waarom durf ik nog niet tc praten over mijn ervaringen? Waarom kan ik niet meer bidden, waarom wil ik het niet meer?

Hoe maak je nu kontakt met je, misschien wel verdrongen, emoties? Je kunt jc emoties pas konkreet onder ogen zien, als je je herinneringen konkreet onder ogen ziel. Daar moetje proberen je zintuigen bij in te schakelen. Door te lezen, te luisteren. te praten, cn te schrijven over dat wal jou bezighoudt.

Door te luisteren naar lezingen of verhalen van anderen, door boeken le lezen die betrekking hebben op jouw pi jn. cn door dc herinneringen die bij jou (mede daardoor) bovenkomen op tc schrijven. Alles wat bij jc opkomt kun je opschrijven. Een dagboek schrijven kan dan bijvoorbeeld erg nuttig zijn. En laat de kleine details niet schieten. Want het is vaak juist zo pijnlijk, dat andere mensen nooit hebben ingezien dat die details nu juist zo pijnlijk waren. Terwijl je herinnering zo wat konkreter wordt, kun jc proberen de gevoelslaag erbij tc betrekken. Niet alleen dc opsomming van toen... en toen..., maar ook hoe voelde ik me loen, wat deed het met mij. Hoe voelde ik me tegenover de mensen?

Welke rol speelde de Heere God toen in mijn gedachten en beleven?

Als je zo bezig bent, komt de pijn ongetwijfeld weer naar boven. Onderdruk het niet. Laat hel maar pijn doen in je. Durf hel! Wie pi jn

lijdt, vindt nieuwe kracht, geboren uit de pijn en eenzaamheid die eerst onoverwinnelijk schenen.

Niet eindeloos

Maar als jc pijn hebt kun je ook de neiging hebben om eindeloos in de wond te blijven gapen. Geboeid, verdoofd. Zo kun je ook eindeloos slachtoffer blijven van watje overkwam. Ik ben slachtoffer van verlating door mi jn verloofde, ik ben slachtoffer van het overlijden van mi jn ouder, ik ben slachtoffer van incest, ik ben slachtoffer van een handicap. Kom eens uit die slachtoffer-rol! Kijk niet alleen achterom. Kijk vooruit. Zet voor jezelf niet alleen de negatieve dingen op een rij. Noem eens een positieve eigenschap van jezelf. Jc zegt: „Ik zie er niet ccn. Ik heb ze niet"'. Onzin! Dan moet je langer nadenken. Wat is een positieve karaktereigenschap van jou? Welke talenten heb jij van God gekregen? Ben je vriendelijk voor anderen?

Zorgzaam? Handig? Krcatief? Heb jc iets over voor ccn ander?

Ki jk eens hoe je die talenten vorm zou kunnen geven. Niet te snel zeggen dat het niet lukt. Ze zijn er om besteden, je bent er rentmeester van, en jc mag ervan genieten. Genieten van jc talenten, van je gaven, van jezelf, van de natuur, van de mensen. Beschadigde emoties hebben een voedingsbodem nodig om weer uit te groeien en te genezen. Geef jezelf eens ruimte om tc genieten van wat er nog overgebleven is. Kijk niet alleen naar de dingen clic jc mist, maar ook eens welke dingen je wèl van God hebt gekregen. Kijk eens goed. Tel je zegeningen'. Vergeet jc cr niet per ongeluk ccn? En als je ze niet ziet. niet ccn...? Dan maar eerlijk zeggen: Heere, ik probeer ze te lellen, maar ik zie ze niel.

Te diep?

Er zijn diepe wonden waar je zelf met je vingers maar beter niet al teveel aan kunt zitten. Waar je deskundige hulp bij nodig hebt. Hoe weetje nu of jij die hulp nodig hebt?

Ik noem maar een paar dingen: als je op allerlei terreinen dreigt vast te lopen, als je jezelf steeds meer gaat isoleren, steeds meer alleen komt te staan, als angstige herinneringen zich voortdurend aan je opdringen, als je geen toekomst meer ziet. Of er kan een lege plek zi jn in jc geheugen.

Aarzel niet om hulp te vragen. Men kan jc op z'n minst dc weg wi j-zen. hoe je verder kunt komen. Durf voor dc dag le komen. Niemand hoeft het van je te weten, maar je moet het doen, als je vooruit wilt!

Als jij, als vriend of vriendin, merkt dat een ander zulke diepe wonden heeft, moet jc je ook afvragen of je daar aan moet gaan peuteren. Wat je wel kunt doen is de ander nabij zijn. Je moet er zijn, als de ander je nodig heeft. Nabijheid, zorg, steun, cn trouw, meer niet, nóg niet. Pas dan heb je ccn basis om iemand verder tc helpen, bi j te sturen in de richting die hi j of zij nodig heeft. Het is net als bij de vrienden van Job. Hun begin was zo mee-lijdcnd, zo goed: ze zwegen stil. Toen ze gingen praten ging het verkeerd. Hun nabijheid, hun stilte was meer waard dan een enkel woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 juni 1994

Daniel | 32 Pagina's

Ik ben gewond

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 juni 1994

Daniel | 32 Pagina's