Wat beweegt je om in 1994 nog in de verpleging te gaan?

Je leest over bezuiningen in de gezondheidszorg... Je hoort van anderen die de opleiding gedaan hebben en daarna hun ontslag krijgen...

Je denkt erover na tegen welke moeilijke ethische kwesties je aan kunt lopen... Jc ziet het bij voorbaat al niet meer zitten...

Lees toch nog maar even verder. Weet je waarom? Verpleegkun-dige zijn is geen onmogelijk beroep. Het is een heerlijk beroep! Het is zeker de moeite waard om erover na tc denken!

Kom je dan geen problemen tegen? Zeker wel, maar waar kom je die niet tegen? Ben je er elders wel van ver/.ekerd dat je je baan mag houden? En de vraag naar verpleegkundigen blijft altijd. Nu wal minder, straks hopelijk wat meer!

In de praktijk

Ik ben A-verpleegkundige in een protestants christelijk ziekenhuis. Ik heb na mijn middelbare schoolopleiding gekozen voor de inservice-oplciding omdat ik èn graag wilde gaan werken èn verder wilde leren. Ik heb hier geen spijt van gehad; het is een leuke opleiding. Het voordeel van werken en leren is dat je veel dingen herkent uit de theorie in dc praktijk en ook omgekeerd. Dat leert gemakkelijk. Na een vooropleiding van zeven maanden ga je de praktijk in. Langzamerhand ga je meer verantwoordelijkheid dragen. De opleiding is onlangs vernieuwd en breder georiënteerd, zodat je als leerling-verpleegkundige een bredere kijk krijgt op de gezondheidszorg.

Een paar jaar nadat ik gediplomeerd was ben ik gestart met de opleiding tot intensive-care verpleegkundige. Werken in een ziekenhuis is heel afwisselend. Je hebt altijd met andere mensen le maken, kort of lang en je mag iets voor ze betekenen in een ingrijpende periode in hun leven.Ook het onregelmatig werken ervaar ik als heel afwisselend.

Een voordeel is natuurlijk datje nogal eens vrij bent als anderen gaan werken. Het nadeel is dat anderen 's zondags naar de kerk kunnen gaan terwijl jij aan het werk bent. Omdat het werk echter in het teken der barmhartigheid staat zit daar juist ook iets moois in. Denk er eens over na, zou het jou ook wat lijken?

Zorg voor de ander

Je zou eens een dagje met me mee moeten lopen in hel ziekenhuis. Dat is natuurlijk niet te realiseren. Probeer daarom je gedachten eens te verplaatsen naar het ziekenhuis. In elke zaal liggen mensen met hun eigen verhaal, met hun eigen zorgen. Wie heeft een luisterend oor voor hen. wie geeft hen zorg, wie is er als de ander onuitsprekelijk leed heeft te verwerken? Zou jij dat niel kunnen zijn?

Ik vind hei fijne van mijn beroep; iets voor een ander te kunnen zijn.

Toch is het niet helemaal eerlijk om hier al te stoppen. Je komt inderdaad problemen tegen. Daar moetje rekening mee houden, en het is goed om daar nu alvast je gedachten over te laten gaan. Het maakt wel verschil hoe de sfeer is in het ziekenhuis waar je eventueel later zult gaan werken. Echter, eerlijk voor je mening uitkomen is belangrijk. Dal geeft duidelijkheid naar je kollega's en ook naar de patiënten die je gaat verzorgen.

Zelfben ik van mening dat er een taak ligt voor jongeren uit onze kring, die in de verpleging zo dicht bij dood en leven werken. Die taak is deze: in je leef-en werkwijze, je omgaan met anderen laten zien dat het leven meer is dan alleen plezier maken, gezondheid en geluk.

Het kan heel konfronterend en belastend zijn als één van je (toekomstige) patiënten zich zo akelig voelt en zoveel pijn heeft dat hij/zij zegt: ..Het hoeft voor mij niet meer. ik wil niet meer leven". Vooral als je het net op dat moment zo druk hebt met dingen die ook moeten gebeuren. Soms sta je dan voor een dilemma: eerst een stukje nabijheid voor dc patiënt, of eerst het werk afmaken? Kom er in ieder geval op terug, want het is een noodkreet tegen jou geuit. Wat zit er achter deze noodkreet? Eenzaamheid, verbittering, uitzichtloosheid? Vaak betekent een luisterend oor al veel. Soms mag je vrijmoedigheid krijgen om over de eeuwige dingen te spreken en op de Heere Jezus te wijzen. Niet altijd valt dat in goede aarde. Maar toch... wie zal het anders doen? Misschien ben jij de enige wel door wieeen ander van de Heere Jezus mag horen!

In Gods hand

Als verpleegkundige werk je in een team. Dat betekent: je staal er niet alleen voor, samen draag je de zorg. Maar vooral: doe je werk biddend, bid voor de mensen die aan je zorgen zijn toevertrouwd. Twijfel je of je de goede keuze wel doet? Bid om wijsheid en levensleiding. Bid of je een middel mag zijn in Gods hand. Zou iets voor dc Heere te wonderlijk zijn?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen