Werken in de psychiatrie

Er is mij gevraagd in het kader van de/.e Daniël-special iets te schrijven over dc opleiding tot (sociaal) psychiatrisch verpleegkundige en het werken in dc psychiatrie. Terugkijkend op enige jaren ervaring wil ik voor jullie een aantal /.aken op een rijtje zetten: het boeiende van het vak, mijn motivatie en hoe ik jullie zou adviseren bij dc keuze voor een dergelijk beroep.

Omgaan met mensen

Om met de deur in huis tc vallen: het boeiende is dat je met mensen omgaat. Iedere dag, vaak ieder uur kom je totaal verschillende mensen tegen. Dan ontdek je inderdaad dat ieder mens uniek is. Het feit dat je met mensen omgaat maakt ook tevens dat het ccn verantwoordelijk beroep is, een verantwoording die je ook voelt. In de opleiding leer je over psychische problemen en psychiatrische ziektebeelden, zodat je zc leert herkennen. Je leert verpleegkundig handelen: hoe ga je om met datgene wat je als 'ziek' of problematisch herkent bij de ander.

Houdingsaspekten. kommunikatie-theorieën en gesprekstechnieken zijn bijvoorbeeld onderdeel van dit verpleegkundig handelen. Alles gericht op de ander, met zijn of haar problemen te leren omgaan, er verandering in te brengen. In dit verpleegkundige-zijn zijn een aantal basis-zaken belangrijk: de ander respekteren, bereid zijn te luisteren en te investeren, moeite doen 0111 de ander tc begrijpen in zi jn of haar verhaal.

Je zult begrijpen dat je niet alleen leuke mensen zult tegenkomen, maar ook mensen waar je in het gewone leven liefst met een boog omheen zou lopen. Die je lastig vindt of zelfs af zou keuren.

Naast boeiend, is het dus soms een lastig beroep. Lastig, omdat blijkt dat je niet iedereen kunt helpen, terwijl mensen dat wél van je vragen. Om dit alles te kunnen uitvoeren, zul je ook eerlijk naar jezelf moeten leren 'kijken'. Ik zou willen zeggen: je kunt ccn ander niets leren als jc zelf niet bereid bent om te leren.

Ik kom nogal eens tegen dat jongeren (vaak onbewust) voor dil beroep kiezen vanwege hun eigen problemen. Het is niet te ontkennen dat je een ander kunt helpen door de dingen die je zelf hebt geleerd. Toch is dit een gevaarlijke valkuil. Er is geen duidelijke grens aan te geven, maar bedenk datje in de knoop kunt komen. Als je eigen problemen (bijvoorbeeld door herkenning) te veel op de voorgrond komen, kun je de ander niet helpen.

Dat je dingen over jezelf leert is cchtcr ook een boeiend aspekt van het beroep.

Christelijke zorgverlening

Als de ander, met zijn problemen, zich begrepen voelt en er verandering mogelijk is, is dit een grote stimulans. Het iets kunnen en mogen betekenen voor de ander houd je gemotiveerd. Maakt je steeds weer opnieuw gemotiveerd.

Als christelijke hulpverlener is het belangrijk om steeds weer je afhankelijkheid te beseffen van Hem, Die de Bron is van al jc kunnen. Dan vind je werkelijk voldoening in je vak.

Als christelijke zorgverlener mag jc cr ook zijn voor je christelijke medemens. Je hebt de mogelijkheid om bijbelse richtlijnen tc hanteren in je werk. Ik ontmoet mensen die, als zij zich niel begrepen zouden weten in hun levensopvatting, geen hulp zouden zoeken. De psychische en psychiatrische nood neemt in deze wereld vol chaos en ellende steeds maar toe. Steeds groter wordt de eenzaamheid in onze individualistische maatschappij-

Je ziet... redenen tc over om te kiezen voor dit beroep. Boeiende aspekten, omdat het gewoon leuk is. Serieuze aspekten. omdat het nodig en nuttig is.

Als je aan een beroep in deze richting denkt, kan ik je aanraden mensen op te zoeken die cr in werken. Er is namelijk nog veel meer over te zeggen dat wat past op deze bladzijde.

Hendrik Ido Ambacht Miep van Leeuwen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen