Vrijheid, blijheid?

Michèl

'Denk je aan je tijd'! 'Jahaa..', roept Michèl geërgerd terug terwijl hij naar buiten verdwijnt. Ondertussen schiet hij zijn jas aan. Buiten staan Ton cn Frank al tc wachten. Terwijl ze wegrijden. mokt Michèl nog na.

Bah. altijd dat gezeur over op tijd thuis zijn. Hi j is toch geen kind meer? Het wordt toch langzamerhand wel eens lijd dat hij dal zelf uit gaat maken. Gun me toch m'n vrijheid! 'Ik hoop één ding', denkt hij voordat het gesprek mei Ton cn Frank hem teveel opeist, 'dat ma niet wakker blijft lot ik thuiskom; daar baal ik toch altijd zo van!'

”Ga toch slapen", heeft hi j al zovaak gezegd. 'Ik kom heus wel ihuis'.

Maar hij weet het: het heeft geen zin om dat te zeggen: ze blijft toch liggen waken lol hij thuis komt.

'Hé Mies, we willen vanavond nog even een pilsje halen in 'The Smugglers Inn'. wat denk je daarvan? ' 'Oké", zegt Michèl zonder nadenken.

Het is een uur die nacht als Michèl thuis komt. Op zijn tenen sluipt hij naar zijn kamer.

'Michèl!', klinkt zo plotseling de stem van zijn moeder uit de slaapkamer dat hij ervan schrikt. "Waarom ben je nu weer zo laat? Ik had toch gezegd dat jc half twaalf thuis moest zijn? Waar kom je nu zo laat weer vandaan? '

Er klinkt boosheid in haar stem. Boosheid cn ongerustheid. Maar ook klinkt er iels van wanhoop, onmacht. Dal steekt Michèl. Korzelig zegl hij: 'U hoeft niet op mij te wachten, ga toch slapen'. 'We hebben het er morgen nog wel over', hoorl hij vaders stem.

Boos gaat Michèl z'n kamer binnen. Hè, waardeloos dat zo'n avond zo weer af moet lopen...

Karin

Karin steekt nog even haar hoofd om de deur: "Ik ga, doei!

'Je weet wat we gezegd hebben hè? Elf uur thuis'. "Joelt!', roept ze nog even en loopt snel naar buiten.

Jacquelinc cn Wilma slaan te wachten. Met z'n drieën fietsen ze naar Robert, die vanavond zijn verjaardag viert. Binnen zit bijna dc hele vereniging. Het wordt die avond knolsgezellig. Voor ze het weet, is het elf uur.

"Nog even hoor', denkt Karin, 'altijd dal 'elf uur thuis hoor'. Daar word ik niet goed van. Elf uur is kinderbedtijd... Dat je als zestienjarige nog zo betutteld wordt! Ik doe toch niks verkeerd? '

Kwart voor twaalf komt ze thuis. Pa en ma zi jn nog op. Hoewel ze niet echt boos zijn. zegt ma: 'Dal is geen afspraak, elf uur is elf uur. Als dat nog meer voorkomt dan sla je maar eens een verjaardag over'.

'Dat bedoel ik nou', denkt Karin, 'altijd dat kinderachtige gedoe...'

Waarom mag ik niet m'n eigen gang gaan?

Misschien heb je iets herkend in dc verhalen van Michèl en

Karin. Misschien ken je dat gevoel ook wel: waarom laten zc me niel m'n gang gaan? Waarom moet ik altijd persé zo 'vroeg' thuis zijn? Ik ben loch geen kind meer? !

Vrijheid, blijheid?

Ik heb jongeren ontmoet die inderdaad hun eigen gang mochten gaan. Er werd ze van thuis niets in dc weg gelegd, al bleven ze de hele nacht weg... Dat moeten toch wel heel gelukkige jongeren geweest zijn...

Maar dat waren ze niet! Ik sprak ze bij de ingang van een house-party. Het feest duurde van tien uur 's avonds tot zes uur de andere morgen. De jongeren die ik sprak, waren vijftien, zestien of misschien zeventien jaar. Als ik vroeg: 'Wat vinden ze thuis ervan dat je de hele nacht hier gaal feesten en morgen afgedraaid thuiskomt? ' Dan was vaak hel antwoord: 'Mijn ouders zijn gescheiden. Ik woon bij m'n moeder en die gaat zelf ook uit.'

Of: 'Het kan mijn ouwelui niet schclcn, als ik maar geen moeilijkheden maak'. Of: 'Dal maak ik zelf uit, ik woon al drie jaar, sinds m'n vijftiende, op mezelf'. Veel van deze jongeren hebben geen echt thuis. Ze zijn niel gelukkig. Zc hunkeren naar aandacht, liefde cn warmte. Ze denken daar iets van te proeven op de dansvloer van dc house-party. Iets van saamhorigheid, eenheid met iedereen. Zc versterken dat gevoel hel liefst nog met een XTC-pil. Maar de andere morgen is de harde werkelijkheid weer terug...

Omdat het goed voor je is

Je mag best blij zijn met een vader en moeder die wèl om je geven. Die het wel iets uitmaakt hoe laat je thuiskomt. Die het uitmaakt hoe ji j leeft en hoe je jc vrije ti jd doorbrengt.

En als je thuis hoort: 'Wc zeggen hel voor jc bestwil', gelóóf hen dan!

Geloof dat ze je niet over hebben voor een wereldse levensstijl die naar de afgrond leidt.

Als jc het bovenslaandc tot jc laat doordringen, clan begri jp je er misschien iets van dal al Gods geboden, dus ook het vijfde gebod, niet bedoeld zijn om je vrijheid nu eens flink in te perken, maar om je te beschermen. Ze zijn heilzaam voor je. Het is als de strepen op het wegdek: niet bedoeld om je dwars le zitlcn maar om je le beschermen: je weet wat er kan gebeuren als je over die siropen heengaat...

‘Hij die op U vertrouwt, Uw wetten onderhoudt, vindt daarin grote loon' (Psalm 19:6).

Op tijd thuis zijn? Je ouders gehoorzamen? Doen!

Omdat het goed voor je is!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen