JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Ook in Afrika

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Ook in Afrika

Ons vervolgverhaal deel 3

4 minuten leestijd

’s Avonds kunnen Anita en Willem haast niet slapen, van al de nieuwe indrukken. Marijke slaapt allang. Een groot muggengaas is over de bedden gespannen. En builen zijn de geluiden allemaal zo vreemd.

Af en toe loopt Jozef, de watchman, (de waker) de ronde om het huis. Dat moet, want je weet nooit of er indringers zullen komen. Verder zit hij de hele nacht, onder een afdak, een vuur te stoken.

Dat houdt de vreemden en eventuele inbrekers buiten hel hek. Hij woont, net als de tuinman, in een klein stenen huisje op de compound (het erf). Dat is de grote ruimte om her huis. In die piepkleine huisjes wonen ook hun vrouw cn kinderen. Gelukkig, zijn Anita en Willem eindelijk in slaap gevallen. Als mama komt kijken, liggen ze heerlijk met warme rode wangen tc slapen.

Grote heldere sterren staan aan de hemel, boven het Afrikaanse land. En boven in de hemel is God. Die alles ziet en weet. Die ook voor de zendeling en zijn gezin zal zorgen.

De volgende dag, als ze wakker worden, schijnt de zon. Papa is van plan. om de eerste dagen met elkaar de omgeving te gaan verkennen. Uitgelaten zitten de kinderen in de auto. Na een poosje rijden, zien ze opeens een heleboel giraffen. ..O kijk eens mam", roept Willem, „zo groot als ze zijn! Ze knabbelen aan de hoogste takjes van de bomen!" Papa maakt snel een paar foto's. Zoiets is de moeite waard. Leuk om op te sturen naar de familie in Holland.

En dan... Anita wijst met haar vinger. „Daar... daar een aap!" Ze rijden er heen. En ja hoor, Anita heeft geli jk. Een aap zit aan de kant van de weg mei een klein aapje tegen zich aangedrukt. Maar ineens..., springt een andere aap. die ze niet gezien hadden, boven op de motorkap van de auto. Hij gluurt nieuwsgierig naar binnen. Ze vinden het allemaal leuk. maar ook een beetje griezelig.

Als ze verder rijden, w'ordt de weg héél slecht. Ook begint het te regenen. Een tropische bui. Daardoor komen dc gaten en kuilen in de weg vol met water te slaan. Het water spat overal heen. en de auto hobbelt op en neer. Af en toe vliegen ze met hun hoofd tegen hel dak. „Brrrr dat valt tegen! Hoe houden die mensen, in die kleine hutjes, het uit als het zo hard regent!"

Er staan honderden hutten op de vlakte en tegen de bergen.

Hutten, waar de Afrikanen wonen. Bij elke hut is meestal een klein maisveldje. Enkelen hebben een chamba (stuk bouwgrond). Maar dat kost veel geld. dus door de meeste mensen niet te betalen. Af en toe komen ze langs een grote boerderij, van een Zuidafrikaanse boer. Een boerderij. met duizenden meters grond er om heen. Dat is een groot verschil, bi j al de armoede die je steeds ziet. Bij deze boeren is veel rijkdom.

De regen is opgehouden en de zon schijnt weer. ffet arme Afrikaanse personeel van de Zuidafrikaanse boer, is druk aan het werk bij die deftige boerderij. Dat personeel woont met hun gezinnen in de buurt van de boerderij. Ze werken graag bij zo'n rijke boer. En..., die

Zuidafrikaanse boeren zijn goed voor ze. Daarom doen ze ook goed hun best. Binnen is het heel deftig.' Daar is ook hulp, dat er netjes uitziet. Meisjes mei helder witte jurkjes cn jongens met keurige witte broeken. Ze leren daar manieren, zoals de Afrikaanse boer het wil. Wie zó'n baantje heeft, die is extra blij! Anita en Willem hebben de grootste schik, als ze zwarte kinderen pijlsnel de bergen op zien springen. Zomaar op blote voeten. Het lijkt, of ze niets voelen. Er lopen ook kleine kinderen met kudde koeien of geiten. „Hoe weten ze dc weg", zegt

Willem verwonderd, „want alle hutten en bergen lijken op elkaar!"

„Ik zou het niet welen", zegt Anita. „Ik zou verdwalen!" Papa moet goed uitkijken met rijden. Een oude man steekt zonder te kijken, de weg over. Hij draagt een kibuju (een melkkoker) in zijn hand. Zo'n melkkoker is van leer en met kraaltjes bewerkt. Binnenin is houtskool. Daardoor blijft de melk goed. Papa heelt er vee! over gelezen. Als zendeling moet je de gewoonten van de Afrikaanse mensen goed leren. Ook de Swahili-taal willen ze allemaal goed bestuderen. De boodschap van God moeten ze verkondigen. De boodschap, dat ook Afrikanen gered kunnen worden. Alleen door het bloed van de Heere Jezus. Ook de volgende dagen zien ze veel van het Afrikaanse land.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 februari 1994

Daniel | 32 Pagina's

Ook in Afrika

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 18 februari 1994

Daniel | 32 Pagina's