Luisteren...

Luisteren naar elkaar is niet eenvoudig.

Zeg maar gerust: moeilijk! Let eens op bij een gesprek tussen mensen.

Vaak krijgt iemand geen gelegenheid om zich uit te spreken. Dc volgende (ik? jij? ) neemt gewoon (? ) het woord.... We vinden onszelf of onze ervaringen toch zo belangrijk....

AfschuweIijk eigenlijk

Luisteren ligt mij eigenlijk niet zo. Zelfs niet (of: vooral niet? ) als Gods Boodschap tot mij komt. Door Zijn Woord. In de kerk. Of na de maaltijd. Of bij de dagsluiting.

Of door Zijn leiding in mijn leven....

1 Wat kan ik mij voor Zijn roepstemmen 'afsluiten'.... Zelfs met de vroomste verontschuldigingen.

Alsof de oorzaak van mijn 'horende doofheid' in God ligt.

Luister! Gods roepstemmen zijn duidelijk! „Luister naar MIJ"! „Hoort aandachtig naar MIJ"! Hoelang heeft de Heere mij al geroepen? Door Zijn waarschuwingen? Door Zijn nodigingen? Hoe vaak heeft de Heere al in mijn leven gesproken? DoorZijn \ leiding?

Maar.... ik dop liever mijn eigen boontjes.

Luisteren moetje leren. Het is van levensbelang. En je doet er jc leven lang over! Luisteren is in de eerste plaats iets afleren. Afleren om altijd zelf hel woord le nemen. Afleren om met mijn 'ja-maars' mezelf te verdedigen ofte verontschuldigen.

Luisteren moet je Ieren. Bidden om een luister-houding! Zoals Samuël bad: „Spreek, Heere. want Uw knecht hoort." Luisteren wil de Heere leren. Naar Zijn Woord. Naar het hoogste Woord: de Heere Jezus Christus. Ook aan jou en mij. Ook in 1994.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen