Ook in Afrika

Oom Dik trakteert op eeji roomsoes. „Hier", zegt hij lachend, „die zullen in Afrika niet zijn". Geheimzinnig antwoordt mama: ..We) tompoezen, want... ik heb materiaal om ze te maken, meegenomen".

Ineens is het tijd dat ze afscheid moeten nemen. Het is laat en buiten pikdonker. Het grote K.L.M.vliegtuig staat klaar. En het duurt niet lang of ze gaan door de slurf naar binnen. Op de ticket staat, dat ze stoelnummcr 45. 46.47. 48 cn 49 hebben. Anita cn Willem zoeken opgetogen de plaatsen op. Het vliegtuig komt helemaal vol.

Blij, en nu toch een beetje angstig, zitten Anita en Willem ieder bij een raampje. Dc riemen moeten vastgemaakt en de stewardess gaat instrukties geven voor eventuele gevaren.

De kinderen vinden het grappig, maar ze hopen, dat het niet nodig is!

Met een steeds hoger snelheid gaat het vliegtuig over de startbaan. En dan.... ja hoor. het vliegtuig is los van dc grond. Hoger, steeds hoger gaan ze dc lucht in. Anita en Willem kijken verbaasd door dc raampjes. Ze zien eerst duizenden lichtjes, als ze naar beneden kijken. Maar als ze hoger stijgen, niet meer.

Ze krijgen een paar keer drinken en heerlijk eten in het vliegtuig. Dc stewardessen zijn druk, hoor! Sommige mensen vallen in slaap. Ook papa cn mama met kleine

Marijke dommelen een beetje. Maar Anita cn Willem niet. O nee...! Het is jammer, dat ze bij nacht moeten vliegen. Maar... als ze hel vroeg in dc morgen, licht zien worden, weten ze allemaal niet wat ze zien. De zon die opkomt, lijkt een grote lamp die brandt. Nóóit hebben ze zoiets gezien!

Papa probeert een paar foto's te maken. Zou het lukken...? Eindelijk, na een lange vliegreis, dalen ze en moeten de riemen weer vast. Het vliegveld van Nairobi komt in 't zicht. Ze zien en voelen dat het vliegtuig bijna dc grond raakt. Het is inmiddels helemaal licht buiten. En... de zon schijnt met gouden stralen. Het is een vrolijk gezicht. In Nederland was het koud en hier is het warm. Ze hoeven geen jassen aan.

„Gaan we er uit? " Willem wordt ongeduldig.

„Kalm aan", zegt papa bezorgd, „we moeten bij elkaar blijven. En straks, als we het vliegtuig uit zijn. goed kijken of wc meneer Damstra zien. Die werkt ook bij de zending en komt ons ophalen". Zc zetten Marijke in haar buggy, anders raakt ze weg. Dc koffers worden weer gekontroleerd en het visum in orde gemaakt. En dan zien ze gelukkig ook meneer Damstra. Het is een hartelijke ontmoeting. Meneer Damstra staat klaar met ccn grote auto. Een land-rover. Daar kunnen de koffers in. En het duurt) niet lang. of ze rijden door de grote stad Nairobi.

Het is ontzettend druk. En sommige auto's rijden kris kras door elkaar. Meneer Damstra is wel wat gewend in het verkeer. En als ze buiten de stad komen, zien ze een prachtig landschap en een kleurenpracht van bloemen.

Langs de weg lopen vrouwen en meisjes met grote takkebossen op hun hoofd. Ongelooflijk...! Af en toe stopt meneer Damstra even, want de afstand is véél te groot, om in één keer door te rijden. Overal zie je opeens Afrikaanse mensen met kinderen opduiken. Hutten, waar zc in wonen, staan cr in overvloed. Anita ziet, dat een paar zwarte kindertjes dc lege blikjes, die zij weggegooid heefl, gretig wegpakken. „O ja, daar zijn ze als de kippen

bij", lacht meneer Damstra, „daar maken zc van alles van. Of... ze drinken er uit".

„Echt waar...? " zeggen Anita cn Willem tegelijk.

En dan..., na een vermoeiende autorit, rijden ze hel pad op naar hun toekomstig huis. Papa cn mama zijn nieuwsgierig. Dat is te begrijpen! De vrouw van meneer Damstra heeft alles zo gezellig mogelijk gemaakt. Zelfs... heeft zc een verrukkelijke ananastaart gebakken!

En in ccn ommezien koffie gezet. Dc kinderen krijgen limonade. I Iel smaakt een beetje anders dan in Nederland. Dat geeft niet, want ze hebben zó'n dorst! Anita en Willem gaan al gauw builen op onderzoek uil. Maar ze schrikken, als ze ineens Jeremia, de tuinman, een pikzwarte

Afrikaan, horen brommen. Ze mogen niet op de bloemen trappen, Hij heeft juist alles zo keurig gemaakt voorde nieuwe bewoners. Papa en mama gaan kennis met hem maken. Een beetje begrijpen ze dc tuinman. Maar ze moeten de Swahili-taal nog véél beter leren, hoor!

(wordt vervolgd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen