Regionale vergadering 16 november 1993 te Utrecht
Dc leiding van deze avond berust bij ds. J. J. van Eckeveld. Na een hartelijk welkomstwoord spreekt hij naar aanleiding van Psalm 56 het laatste gedeelte van het derde vers. waar David zegt: „Ik heb vele bestrijders o Allerhoogste".
Davids leven is vol van strijd. Davids grootste vijand zat van binnen, dat was zijn eigen onverbeterlijke zondaarsbestaan. Davids leven is een beeld van allen die de Heere vrezen. David vlucht met zijn strijd tot de Allerhoogste. Heeft niet elk mens een kruis hier op aarde, maar kent u reeds die strijd die David streed? De goede strijd des geloofs zal brengen met smeking en geween aan Zijn voeten. Door de strijd naar de eeuwige overwinning. Dan zal cr geen vijand meer zijn. De Heere laat het nog verkondigen dat er ruimte is in Zijn bloed voor de grootste der zondaren.
Vervolgens krijgt de heer J. H. Madern het woord. Deze zal voor ons spreken over 'Kriminaliteit en onze jeugd in het licht van de Bijbel'. De heer Madern spreekt hierover met betrekking tot zijn werk bij de politie.
Kriminaliteit
De kriminaliteit is een heel breed gebied. Vanavond kiezen we er een deel van uit. namelijk vandalisme. Om enig idee te krijgen wat de kriminaliteit in Nederland inhoudt en kost. geef ik u uit een landelijk rapport enkele getallen. In 1993 werden er 1.2 miljoen misdrijven geregistreerd in ons land. 31.5% van de Nederlandse bevolking van 15 jaar en ouder is een of meerdere keren het slachtoffer geweest van kriminaliteit. 1.5 a 2% van de Nederlandse bevolking komt in aanraking met de politie. Binnen het circuit van dc georganiseerde kriminaliteit gaat een bedrag om van tien miljard gulden per jaar! De schade die de burgers, bedrijven en publieke sektor per jaar oplopen door kriminaliteit in breed verband is 8.8 miljard gulden. De geweldskriminaliteit kent een toename van 10%.
Vandalisme
Onder vandalisme verstaan we onder andere kapotgesneden autobanden, vernielde straatverlichting. vernielde bushokjes, telefooncellen en graffiti.
Als je een vandaal de vraag zou stellen: waarom pleeg je vandalisme? , dan zou het eerlijke antwoord kunnen zijn: „Ik ben erg onzeker over mezelf, ik heb puistjes cn grote voeten en nog geen verkering. Ik ben bang dat iedereen mij raar vindt en daarom heb ik een grote mond en schop ik af cn toe iets in elkaar. Op die manier verwek ik aanzien bij mijn leeftijdgenoten, die net zo onzeker zijn als ik."
Vandalisme geldt vaak voor een leeftijdsgroep van 12-18 jaar. Als oorzaak zouden we kunnen noemen: het bewijzen van zichzelf ten opzichte van dc anderen, frustraties (moeilijkheden op school, thuis of op het werk), teveel vrije tijd. te weinig sociale kontrole. de sfeer in huis. materialisme en verveling. Opmerkelijk is dat als je als politieman kontakt
opneemt met ouders, deze reageren als: dat doet mijn kind niet. De jongens en meisjes die vandalisme plegen, zijn gewone jongens en meisjes die thuis, thuis kunnen zijn. een hobby hebben of lid zijn van een vereniging. Onze jeugd maakt hier geen uitzondering op. Vandalisme gebeurt vaak in groepsverband. Dit geeft ze een stuk zekerheid. Vaak gaat het gepaard met overmatig alkoholgebruik en veel lawaai.
Onze jeugd
Komt onze jeugd in aanraking met Bestaat dat gevaar wel? kriminaliteit?
In twee jaar tijd hebben 498 doopleden van onze gemeenten de kerk verlaten en zich niet aangesloten bij andere kerkverbanden. Hoe komt dat? Waar komen ze terecht? 50% heeft dit gedaan uit onverschilligheid en ongeïnteresseerdheid. Hoe komt iemand daartoe? Laten we blijven in onze eigen gezinnen. Jonge mensen komen met vragen waardoor ze blijk geven losgeweekt te zijn van alles wat ons altijd vertrouwd is geweest. Hoe ontstaat dat? Hoe is dat in ons gezin? Is er aandacht voor onze kinderen, in de vragen die ze hebben? Voelen ze
zich serieus genomen? Probeer van jongsaf kontakt met ze te houden.
Als ze buiten de deur zijn, weet u dan waar zc zijn? Nemen ze hun vrienden mee naar huis. zijn we zelf thuis?
Muziek
Misschien vindt u het goed dat zc op hun kamer muziek luisteren. Weet u wat zc draaien? Ik zou niet durven zeggen dat onze jeugd niet met die vreselijke house-muziek in aanraking komt. House-muziek. die gepaard gaat met xtc-pillen en alkohol. Televisie cn radio. Wat komt daar niet voor vergif onze huiskamer mee in. Weet u wat uw kinderen lezen? Ziet u niet in uw kinderen die drang dat ze er bij willen horen? Daar ligt toch ons hart voor open! Dat is toch wat de mens heimelijk wil. Moeten we kiezen voor een kompromis? Laten wc er aan denken : wat we beloofd hebben bij de doop. Moeilijk voor ons. onmogelijk om te volbrengen, maar kies niet voor ccn kompromis.
Zaterdagavond
Zijn we zaterdagavond thuis? Wordt er voorbereiding gehouden voor de zondag of zijn we tot twaalf uur nog op verjaardagsvisite? Wc kunnen ze niet vasthouden maar zijn we niet l verantwoordelijk om te doen wat binnen ons ' vermogen ligt? Neem de moeite om. zo klein als j ze zijn, zoals Mozes zegt in Deutcronomium 6. het onze kinderen in te scherpen.
Probeer ze van jongsaf aan een bescherming tc geven om door deze wereld te komen. Leven we zelf een 'los leven": aan de ene kant vasthouden aan de Schrift, uitwendig de vorm. maar het liefst zoveel mogelijk er mee door laten gaan. Laten we onszelf de spiegel voorhouden. Als we kinderen mogen hebben, dan is er bij het doopvont wat beloofd. Daar komt God dus een keer op terug. Een wereldse levensstijl heeft zijn gevolgen.
Het is toch geen wonder dat de kriminaliteit als een raket omhoog schiet en de ekonomie in ons land achteruit gaat. Dc Heere is toch geen ledig aanschouwer. We houden vast aan de zonde en wereldgelijkvormigheid. Waar gaat ons hart naar uit?
Als het van ons af zou hangen om onze kinderen vast te houden of terug te brengen, dan is dat onmogelijk. Maar denk aan de geschiedenis van Manasse. Een godvrezende vader. Hizkia. Hoe breekt Manasse door tegen beter weten in. Hij komt openbaar als een goddeloos monster. Hij heeft het leven van Hizkia toch gezien: dat was geen los leven. Hij kleefde de Heere aan. staat er van Hizkia. Manasse heeft dat geproefd. Zien onze kinderen dat ook? Is het niet de nood van onze kinderen dat ze dat voorbeeld missen? Maar Manasse erkent dat de Heere God is. Dat is een wonder. Dat is Gods Woord. Voor God zijn onze kinderen niet te ver weg. Wat onmogelijk is bij de mensen, is mogelijk bij God.
Dat is een wonder. Dat is Gods Woord. Augustinus schrijft in zijn boek hoe hij overal gezocht heeft in de modder van de zonde en van de goddeloosheid. Die heeft zich uitgeleefd tot en met. Dat zit ook in ons hart.
Kriminaliteit, is dat zo aktueel? Komt onze jeugd daarmee in aanraking? Dan zou u moeten lezen waarin Augustinus allemaal in uitgebroken heeft. Zijn moeder Monica heeft de Heere lastig gevallen of de Heere hem wilde bekeren. Als er zulke zorgen zijn in uw leven dan kan ik alleen maar zeggen: die God leeft nog steeds. Val de Heere maar heilig lastig om uw kinderen. Tot zover de heer Madcrn.
Elk zijn kruis
Na de pauze leest mevr. G. M. Oskam-Voskuil een gedicht van ds. B. Smytegelt voor. dat eindigt met de woorden:
„Mor dus niet. maar hoe het ga Denk aan 'l kruis van Golgotha En aan Hem. Die kruis én kracht Geeft waar Hij zulks nodig acht."
Sluiting
Na een uitvoerige vragenbeantwoording wordt dc heer Madern hartelijk bedankt. ..Op ernstige en indringende wijze hebt u verschillende dingen aan de orde gesteld. Er is met belangstelling naar geluisterd", aldus ds. Van Eckeveld. Tenslotte zingen we Psalm 133 vers 1 en 3. waarna de heer Madern met dankgebed eindigt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 7 januari 1994
Daniel | 32 Pagina's