Voedseldropping in Zuid-Sudan

'Ready for dropping' - klaar voor het afwerpen - klonk het in de koptelefoons van de bemanning in het laadruim van het vliegtuig. Ze moesten zakken met maïs boven het afwerpterrein in de nabijheid van de plaats Akon in Zuid-Sudan afwerpen. Het vliegtuig was bezig om zijn laatste bocht naar de afwerpplaats te maken. Markeringen lagen als teken op de grond op de plaats waar de lading maïs voor de hongerende bevolking moest worden afgeworpen.

Een primitief vliegveld

Het was nog vroeg in de morgen, even over zes. Het begon net te dagen toen het vrachtvliegtuig werd geladen met zakken maïs. Het toestel stond op een vliegveld in het noorden van Kenia. Er was slechts een landingsbaan van fijngeslagen grind en zonder landingslichten. Daarom konden er alleen maar kleine vliegtuigen en vrachtvliegtuigen die voor moeilijke landingsomstandigheden gebouwd waren op het vliegveld landen en opstijgen. Dc hele omgeving leek op een woestijngebied. Het was er kaak Je zag alleen maar zand en wat kale rotsige bergen. Verder was het cr erg heet. Als een vliegtuig opsteeg of landde, werden de mensen op het vliegveld in een stofwolk gehuld. Ook het vliegtuig zelf verdween een tijd lang in die stofwolk.

Een vliegtuig wordt geladen

Bij het laden van het vliegtuig werden de zakken op een soort pallet gebonden en met een vorkheftruck in het laadruim van het vliegtuig gereden. In het vliegtuig werden twee rijen van deze pallets met zakken maïs gevormd. Ze werden op een soort rollenbaan geplaatst. Elke rij bevatte ruim duizend zakken mei een totaalgewicht van ongeveer negenduizend kilogram. Het totale laadgewicht was dus ongeveer achttien ton. Nadat alles ingeladen was, werden de pallets met zakken door middel van een kabel vastgezet om verschuiven of wegrollen tijdens de vlucht te voorkomen.

De dropping

Met toestemming van de vluchtleiding van de Verenigde Naties mocht ik deze voedselvlucht meemaken. Na zo'n twee uur vliegen op een hoogte van ongeveer achtduizend meter, werd de daling ingezet. Er werd daarna gevlogen op een hoogte van 250 tot 300 meter. Eerst werd er gezocht naar de markeringen op de grond om de afwerpplaats te vinden. De hele bemanning in de cockpit speurde de grond af naar het afwerpterrein. Toen het gevonden was, werd de afwcrpprocedure ingezet. Het vliegtuig vloog eerst een paar keer over het terrein om de mensen die de dropping afwachtten, te waarschuwen het afwerpterrein vrij te maken. Intussen deden de bemanningsleden in de laadruimte een harnas om. Ze werden allemaal aan de

Op weg naar her afwerpterrein. bodem van het vliegtuig vastgelijnd. Als zij uit het vliegtuig zouden gezogen worden, konden ze met de lijn toch weer een boord gehesen worden, hoewel dat natuurlijk met de nodige schrammen cn builen gepaard zou gaan

Daarna werd de klep aan de achterzijde van het vliegtuig geopend. Voor alle zekerheid werd nog een keer over het terrein gevlogen. Toen de laatste bocht naar het afwerpterrein werd ingezet, klonk door de koptelefoons de mededeling dat men de lading gereed moest maken voor het afwerpen. Toen het vliegtuig weer bijna boven het afwerpterrein was. kwam de mededeling: 'Dropping!'.

Eerst werd de ene rij pallets met zakken maïs afgeworpen. De hele rij zakken gleed met het nodige lawaai in enkele sekonden het vliegtuig uit. Daarna werd de hele procedure nog eens herhaald.

Er werd opnieuw over het afwerpterrein gevlogen om te kijken of alles veilig was.

Nadat alles weer in gereedheid was, werd de tweede rij pallets gedropt. Daarna werd nog een keer over het terrein gevlogen om te zien of alles goed was gegaan. Toen de bemanning vanaf de grond het sein kreeg dat alles goed terecht gekomen was, werd de laadklep gesloten en werd de terugreis naar Noord-Kenia weer aangevangen. Daar zou men na aankomst opnieuw een lading met zakken maïs innemen om die op een andere plaats in Zuid-Sudan af te weipen.

Het was een zeer indrukwekkende vlucht, waardoor mensen in nood geholpen zouden kunnen worden.

Goede dagen

Er zullen veel dingen zijn die jullie bezighouden. Maar dat zal dan zeker niet het eten betreffen. Als je thuiskomt uit school of van je werk. dan is het vanzelfsprekend dat de broodmaaltijd of warme maaltijd op tafel komt. Maar heb je er wel eens over nagedacht waarom dit nu eigenlijk zo vanzelfsprekend zou zijn? Je hebt misschien nog nooit mensen gezien die weinig of niets te eten hebben. Voor die mensen is het bepaald niet vanzelfsprekend dat er een maaltijd op tafel komt. Zij moeten iedere dag maar weer afwachten of er wel iets te eten is. En als ze iets hebben gegeten, dan hebben ze nog honger.

Staan we wel eens stil bij de voorrechten die de Heere ons geeft. Wat zouden wij de Heere voor die weldaden moeten erkennen!

Maar bovendien geldt dat als je genoeg eten hebt, je lichamelijk beter in staat bent dc Heere te zoeken. Je hebt dan geen last van een hongerige maag die je gedachten steeds op het verkrijgen van eten richt. Denk jc daar wel eens aan? Ook wat dit betreft zal de Heere eens rekenschap vragen. Dan komt de vraag of we de Heere wel hebben erkend voor Zijn weldaden en of we Hem hebben gezocht in die goede dagen.

Daarom: zoek de Heere in je jonge en goede dagen. En vergeet ook niet jc naaste in nood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen