Op het eerste gezicht... (1)

Vóór-oordelen.

Ik zit er zo vol mee. Nee. natuurlijk vind ik het niet leuk. En ik weet dat ik 'fout' zit. Ik mag toch geen oordeel vellen over iemand 'op het eerste gezicht'?

Het is onbijbels...

En toch... ik betrap mezelf er steeds weer op...

Een ontmoeting op een distriktsavond. Of zomaar, op straat. In een oogopslag 'verken' ik de ander. Van 'top-tot-teen'. Juist bijzonderheden vallen mij op. Kleding... gelaatsuitdrukking-Mijn 'taxatie' is heel snel gedaan. Zoals een gedachte als: „Wat 'n engerd"!

In mijn gedachten heb ik al - wéér! - een etiket geplakt... Voordat ik hem of haar gesproken heb. En weer heb ik het laatje van mijn voor-óórdelen opengetrokken. Vanwege mijn indruk 'op het eerste gezicht.

Waar ben ik toch mee bezig?

Ik kom een jongere tegen met een verstandelijke handicap. „Daar kan ik toch geen kontakt mee maken!" (? ) En met een boog ga ik er om heen. Wéér heb ik een kans laten liggen om echt belangstelling te tonen.

Klaag ik steeds over eenzaamheid? Ben ik zelf niet de hoofd-schuldige? Omdat ik zoveel naasten be-oordeel op het eerste gezicht? Omdat ik zoveel naasten ver-oordeel op het eerste gezicht? En... de Schrift is in ieder geval duidelijk genoeg: mijn naaste moet ik liefhebben als mijzelf... In de Jakobusbrief lees ik heel konkreet dat dit onder andere betekent: barmhartig zijn. En barmhartig-zijn begint met: belangstelling tonen voor de ander 'op het eerste gezicht'. „Heere, leer mij...!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen