Piekeren...

Ik kom er niet uit.

Ik voel mij heen en weer geslingerd...

Help!

Piekeren en zorgen en steeds meer zorgen...!

Ik word er zo moe van. En zo angstig.

En ik weet het: bezorgd zijn is dom.

Nog erger vaak: bezorgd zijn is zondig...

En toch... ik kom niet uit mijn cirkel!

En ik weet het: met mijn gepieker draag ik de last van morgen met de kracht van vandaag... Dus draag ik twee dagen tegelijk!

En daarom word ik zo moe. Zo eindeloos moe.

En daarom geeft mij dit zoveel onnodige spanningen.

Omdat ik weet dat ik verkeerd leef. Ik weet het: met mijn vragen begeef ik mij onnodig in de dag van morgen. En toch... ik doe het steeds weer...

Ik weet het: met mijn gepieker verbruik ik de energie van vandaag voor de zorgen van morgen.

Waarom toch? Waarom kan ik niet relativeren?

Waarom balanceer ik steeds tussen hoop en vrees?

Ik weet het: mijn onnodige bezorgdheid neemt niet het verdriet van morgen weg, maar wel de kracht van vandaag!

Waarom leef ik toch zo?

Waarom leef ik met in mijn ene hand een zak met het verwarde verleden en in mijn andere hand een zak met de gevreesde toekomst?

„Heere, leer mij bidden... Leer mij om bij het ogenblik te leven. Leer mij alstublieft de les uit het 'Onze Vader': Geef mij heden mijn dagelijks brood."

Dan alleen zal ik al mijn gepieker aan U voor leggen.

Dan alleen zal ik beseffen dat U gesproken hebt: „Werpt al uw bekommernis op Hem. want Hij zorgt voor u".

„Heere, vergeef mij mijn ongeloof en twijfel, angst, piekeren en bezorgdheid. En leer mij door genade wat het betekent „Weest in geen ding bezorgd".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen