JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Wie bij de Koning komt, verspreidt de geur van Zijn zalving!

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wie bij de Koning komt, verspreidt de geur van Zijn zalving!

10 minuten leestijd

„ Vanavond hopen wij samen te komen op de jongerenhervormingsavond in de Boezemsingelkerk in Rotterdam-Centrum. Vanavond is er nóg een grote bijeenkomst voor jongeren in Rotterdam: in de Energiehal wordt een houseparty gehouden. Er zullen ook jongeren van ons bij de ingang zijn om evangelisatiefolders uit te reiken. Vergeet je niet voor hen te bidden? ", zo besluit de heer J. H. Mauritz de konferentiedag. Zo'n driehondervijftig jongeren en ouderen volgen de konferentie 'Geroepen tot bouwen in de kerk'. Daarnaast zijn alle leeftijdsgroepen vertegenwoordigd op de aktiviteitenmarkt die gelijktijdig gehouden wordt in het 'Reviuscollege' in Rotterdam.

Ontvangst met.... koffie

Rond de klok van tien uur raakt de parkeerplaats van 'Revius' vol. Gelukkig is er een groot plein achter de school: vele - en velerlei! - vervoersmiddelen krijgen een plaatsje aangewezen. Een lange rij ontstaat bij de 'ontvangstbalie' waar een infomap voor deze dag wordt uitgereikt. Dat betekent gewoon iets later dan gepland beginnen.... Ook als je nog een bekertje koffie naar binnen wilt werken. Als dat tenminste lukt.... Een enkeling heeft wat moeite met het hanteren van de melk: daar sta je dan met je goeie kleding....

Het zwijgen doorbreken

Om tien voor elf zit de aula vol. De heer J. H. Mauritz opent dc konferentiedag. God bouwt Zijn kerk. Dat deed Hij in het verleden: dat doet Hij vandaag, dat blijft Hij doen! Vandaag is dc spits op onszelf gericht: hoe bouwen wij in ons jeugdwerk aan de kerk? Als voorbeeld gebruikt de heer Mauritz de geschiedenis van Esther. Esther, het joodse meisje is met haar landgenoten aan het hof van Ahasveros. Eerst zwijgt zij over haar afkomst. Haar oom Mordechaï doorbreekt het zwijgen en wekt Esther op

om uit te komen voor de naam en de zaak van dc God van Israël cn Zijn volk. Vanuit de keuze van haar hart gaat Esther. Het is niet eenvoudig, maar zij gaat: „Kom ik dan om, dan kom ik om...."! Zij heeft ervaren: „Wie Mij belijden zal voor dc mensen, die zal Ik belijden voor Mijn Vader Die in de hemelen is"!

Laat dan geen stilzwijgen onder ons gevonden worden. We worden geroepen tot bouwen in de kerk. Dat vraagt wel een persoonlijke keuze van je hart voor de Heere en Zijn dienst! Hoe wil je bouwen zonder de Heere te kennen? Zoek de Heere! Bij Hem is ontferming. En.... door Zijn hand wordt Zijn kerk gebouwd. Hij vergadert. Wie Hem kent, kent het Leven in Jezus Christus en verlangt om bij Hem te zijn! Onze oud-hoofdredakteur van 'Daniël' is ernstig ziek. Hij ziet uit naar het moment om bij Jezus te zijn. Jij ook? Zo bouwt God Zijn Kerk! Om Jezus' wil!

Ds. G. H. Kersten: de gescheidenheid van de kerk is zonde voor God!

Ds. M. Golverdingen weet ons ruim 50 minuten tc boeien met zijn lezing over 'Ds. G. H. Kersten en zijn betekenis voor onze tijd'. Eigenlijk heeft dc dominee te weinig tijd.... Dat heb je zo met een 'Kersten-kenner'! Al vertellende brengt de spreker ons naar het begin van de 20e eeuw. Op een krachtige wijze is Gerrit Hendrik Kersten onder de prediking van ds.

Maliepaard tot overtuiging van zijn zonde gekomen en onder de prediking van ds. Piencman tot de volle ruimte in Christus. Op 16-jarige leeftijd deed hij belijdenis en ging aan het avondmaal. In Meliskerke werd hij in een minuskuul klein kerkje oefenaar in de enige Kruisgemeente van Walcheren. Wel waren er veel Ledeboeriaanse gemeenten. De kerkelijke gescheidenheid van hen die geestelijk een zijn vond ds. Kersten een grote zonde voor God. Hij zocht en ijverde om te staan naar een eenheid in Christus.

In 1907 kreeg de vereniging van beide gemeenten gestalte in de Gereformeerde Gemeenten. Dit was niet minder dan een overwinning op het individualisme. Men wilde een oplossing vinden. Er werd gekozen. Voor een geordend kerkelijk leven in de lijn van de reformatie. Tegen een vrijblijvend gemoedelijk samenzijn op basis van gezelschappelijkheid. Vandaag is deze houding die ds. Kersten kenmerkte ver te zoeken. Velen in bevindelijke kring hebben de gescheidenheid als feit aanvaard. Dc kerkelijke gescheidenheid wordt niet meer als zonde gezien en beleefd!

Na 1907 ijverde ds. Kersten zich voor de uitbouw van het kerkelijk leven. Hij was voluit een Gereformeerd theoloog.

Elk streven om het predikantenaantal te beperken bestreed Kersten. Hij streed tegen independente en doperse trekken binnen onze gemeenten. Hij moest niet veel hebben van een onmiddellijke roeping tot het predikambt: hij zocht het nooit in bijzondere mensen. Zijn omgang met het Woord en vele oudvaders heeft zijn neerslag gevonden in zijn dogmatiek.

Zijn inzet beperkte zich niet alleen tot het kerkelijk leven. Hij zocht naar politieke betrokkenheid en wist zo met anderen de gereformeerde politiek binnen het belangstcllingsveld van dc kerkganger te krijgen. In 1918 werd dc SGP opgericht. Alles in het maatschappelijk leven wilde ds. Kersten brengen onder de eis van Gods Woord. Zo ijverde hij zich ook voor gereformeerd onderwijs en richtte eigen scholen op. en wist schoolbesturen tot nauwere samenwerking te bewegen. Jonge mensen stimuleerde hij te gaan studeren.

Ds. G. H. Kersten was als prediker sterk christologisch: jongeren beval hij de dienst van de Heere aan.

Ds. Kersten had een diep roepingsbesef voor het geheel van de samenleving. Onze tijd kenmerkt zich door een verstarring en geestelijke dorheid. En met een dode orthodoxie heeft nog nooit iemand een ander voor Christus gewonnen. Wij hebben dringend een krachtige doorwerking nodig van de Heilige Geest.

Wij staan in onze wereld, en wij moeten met onze naaste bewogen zijn. Niet in de eerste plaats in ons spreken, maar in ons voorleven. En wat zijn wij dan materialistisch in eigen kring.... Laten wij bidden om de tere vreze Gods: dan kunnen we pas bouwen in de kerk!

Eenheid in kerkelijke verscheidenheid

Ds. P. Mulder spreekt met ons over verschillende vormen van verscheidenheid. Noodzakelijk is de verscheidenheid bijvoorbeeld als we kijken naar de roomse kerk. Een geoorloofde verscheidenheid ziet de spreker in het beslaan van de afgescheiden kerken naast de hervormde kerk. En aan de hand van het voorbeeld over Abraham cn Lot vindt ds. Mulder dat er soms een verscheidenheid is die te begrijpen en te verklaren - en soms beter - is. Toch ziet de dominee ook een geestelijke eenheid in alle verscheidenheid, namelijk de eenheid van het ware geloof in de Zoon van God, gewerkt door de Heilige Geest. Dat is een eenheid waardoor je door Geest en Woord één plant geworden bent in Jezus Christus. Dan is er herkenning, erkenning en verwondering. Deze eenheid kenmerkt zich door eenvoud en soberheid, oprechtheid, kuisheid en getrouwheid als vrucht van innerlijke vroomheid en godsvreze.

Onder de kinderen van God als eenheid kan ook een rijke verscheidenheid zijn. Er zijn niet twee kinderen gelijk. Zo was Jesaja anders dan Amos en Paulus dan Petrus en Luther dan Calvijn. Wat zijn we verkeerd bezig als we bijvoorbeeld een appèlerende prediker uitspelen tegen een meer beschrijvende prediker. Dit geeft helaas veelal verdeeldheid.

Hoe scherp en veroordelend kunnen we zijn over zaken die niet nodig zijn. Dan is er meer polarisatie (het praten over elkaar) dan kommunikatie (praten met elkaar). Voor een echte eenheid in kerkelijke verscheidenheid is nodig dat we geestelijk op één basis staan. Een puur menselijke aktie leidt slechts tot grotere verwarring. Niet wij organiseren een eenheid:

God leidt. Dwars door ons gestuntel heen. Dan zal onze zelfgenoegzaamheid moeten wijken!

Ben jij een levend lidmaat van de Kerk die - ondanks verscheidenheid - één is in Jezus Christus?

Quis non fleret?

Een syllabus van de beide lezingen zit bij de uitgereikte dokumentatie, alsook een artikel van de hand van wijlen ds, A. Vergunst: 'Quis non fleret? ' (Wie zou niet wenen? ).

In de syllabus van lezing 2 staat onder andere: „Verbondenheid met anderen over de muren van de kerk heen kan heilzaam zijn voor de situatie in de eigen kerk. Hel kan eenzijdigheid in de eigen kerkelijke gemeenschap voorkomen. Het geïsoleerd leven van elkaar brengt veelal vervreemding met zich mee. Vaak is er dan een aanhoudend benadrukken van de eigen identiteit.

Eenzijdigheid wordt daarmee niet voorkomen, integendeel: het leidt op den duur tot polarisatie in eigen kring en

(vervolg op pagina 14)

het uitdragen van de gereformeerde beginselen wordt er niet door bevorderd. Het beginsel kan alleen tot zegen van de samenleving zijn als gezien wordt dat er meer is dat ons samenbindt, dan wat ons scheidt."

Ds. Vergunst: „Het geïsoleerd zijn van elkaar (= kerkelijke verscheurdheid, AK) en het daarenboven soms zo scherp staan tegenover elkaar heelt tot gevolg een krachtige bevordering van de 'eigen' identiteit van de verschillende delen van de Gereformeerde Gezindte. De eigen identiteit wordt dan vooral gezocht en gevonden in de aanhoudende benadrukking van bepaalde facetten van de volle waarheid Gods, of in het sterk beklemtonen van de noodzakelijke onderhouding van ook door traditie bepaalde levensgewoonten. Deze voor bepaalde groepen karakteristieke eenzijdigheden zijn dan wel ontwikkeld uit waarheidsfacctten. maar zijn door hun eenzijdige woekering de juiste plaats in het geheel van de gereformeerde leer en het daarbij behorende leven kwijtgeraakt. We moeten gemeenschappelijk staan in de bressen die allerwegen worden geslagen. Het elkaar onderling zo fel bestrijden. terwijl ons volk in goddeloosheid wegzinkt, moet ons mei schaamte vervullen. Wie zou niet wenen?

Workshops

Om kwart over één zit het tekcnlokaal op de begane grond vol met tachtig konferentiegangers. Ds. P. Mulder gaat kort in op een viertal stellingen over het thema 'Jongeren en de Gereformeerde Gezindte'. Vanzelf volgen verschillende reakties op de stellingen.... Een levendige diskussie moet vanwege de tijd worden afgebroken.

In de aula wordt gelijktijdig ook een workshop gehouden met het thema 'Jongeren en kerkelijk besef. Ds. M. Golverdingen bespreekt de stellingen en gaat vervolgens in op diverse vragen die vanuit de zaal gesteld worden.

Het blijkt dat het woord 'isolement' toch iets anders beteken! dan da! meestal gedacht wordt. Onder isolement moeten we niet verstaan een 'terugtrekken', maar een 'geestelijk vasthouden"!

Bokshouding of gebedshouding?

„Van dc kerkelijke verdeeldheid krijg ik zo'n hopeloos gevoel", zucht iemand in de zaal. Ds. Golverdingen antwoordt hierop dat wij vaak niet meer geloven in dc kracht van een ootmoedig gebed. Als wij over deze zaken spreken, nemen we te

vaak een bokshouding aan in plaats van een gebedshouding....

„Is het steeds maar weer benadrukken van het theologisch eigene van onze gemeenten uiteindelijk niet een gebrek aan godzaligheid? ", is een volgende vraag. Ds. Golverdingen pleit toch voor een regelmatig accentueren van het geestelijk eigene, maar ziet ook dat waar het gebedsleven kwijnt er een geestelijke dorheid overblijft. Om te bouwen in je kerk is ware vroomheid nodig. En die begint op je knieën.

Welke koers uit?

Workshop drie is een videopresentatie: „Welke koers uit? " In een aansprekende video worden we gekonfronteerd met het feit hoe de 'buitenwereld' tegen ons aankijkt.... Van prof. A. van der Meiden tot een garderobejuffrouw van de Jaarbeurs.... Deze laatste vindt het opvallend dat 'vrijwel alle jassen een lusje hebben en schoon zijn'....

De kracht: een leven met en vanuit God

Onder leiding van J. J. de Jong vindt een forumbespreking plaats over diverse vragen die tijdens de workshops zijn blijven liggen. Ds. Golverdingen en ds. Mulder zijn de forumleden. Vragen die gesteld worden gaan onder andere over de volgende zaken: samenwerking met andere kerken; onze houding ten opzichte van anderen; verwachten wij niet teveel van het bijzondere en gevaren van zelfverheffing. Opnieuw komt het begrip 'isolement' naar voren.

Daarin behoort onze kracht te liggen. Maar dan wel als we bij isolement denken aan 'het onbesmet bewaren van het Woord van God'.

In onze omgang met andersdenkenden moeten we niet zoveel preken maar veel meer voorleven uit het Woord. En dat kan nooit zonder gebed. Ga normaal menselijk met je naaste om.

Ken jij zelf het leven vanuit God en met God? Dan geeft dit een grotere diepgang in je leven, want wie bij de Koning komt. verspreidt de geur van Zijn zalving! En zo kun je alleen bouwen in de kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 november 1993

Daniel | 32 Pagina's

Wie bij de Koning komt, verspreidt de geur van Zijn zalving!

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 november 1993

Daniel | 32 Pagina's