Sola Gratia

In de nacht van woensdag 3 op donderdag 4 november is overleden ds. D. Rietdijk, predikant van de Gereformeerde Gemeente te Moerkapelle.

Na een ziekteproces dat enkele maanden heeft geduurd, mocht hij ingaan in de rust die er over blijft voor het volk van God. Het valt niet mee als het lichaam gesloopt wordt en het werk dat zo lief is, niet meer verricht kan worden. Toch heeft hij juist ook in de periode van ziek-zijn getuigenis mogen afleggen van de hoop die in hem was. Dat heeft dc Heere hem. maar ook als troost aan de zijnen en ons, willen geven. Want dat heeft een mens, ook een dominee, niet van zichzelf. Dat is enkel genade die de Heere verleent. Daarvan komt de Heere dan ook alleen de eer toe.

Van 1983 tot 1992 was hij als hoofdredaktcur betrokken bij het werk van ons jongerenblad 'Daniël'. Heel veel artikelen en vooral ook overdenkingen naar aanleiding van een gedeelte van de Heilige Schrift heeft hij in de loop der jaren geschreven. Dat deed hij graag, in de Schrift graven. Van het Sola Scriptura van de Reformatie was hij diep overtuigd geraakt, 'k Herinner mij dat hij tegen me zei dat het daarbij niet alleen om studie gaat, maar ook om meditatie en vooral gebed. Want het is de Heilige Geest Die in de waarheid leidt. Hij had geleerd afhankelijk te zijn van de Geest om het Woord recht te verstaan.

Ook dc andere sola's van de Reformatie hadden diepe betekenis in zijn leven gekregen. Sola gratia. Daarvan sprak hij het liefst: alleen Gods genade in Christus voor de grootste der zondaren. Hij zei tegen me toen ik hem opzocht in het Westeindeziekcnhuis: „Dat je dominee bent, zal je niet behouden. Voor God zijn we gans melaats. Maar alleen de genade van Christus redt". Hij zei ook dat hij zijn gemeente nog graag een keer zou willen zeggen hoe goed deze God is voor zo'n mens.

Sola fide. Tijdens zijn ziekte heeft hij van dat geloof mogen getuigen: „Naar Zijn Godheid, majesteit, genade en Geest wijkt Hij nimmermeer van ons" (Heidelberger Catechismus, antw. 47). Dat gaf houvast temidden van een diepe weg van lijden en afscheid nemen.

Nu is hij niet meer. De Heere sterke en trooste zijn vrouw. Wat heeft ze veel verloren; wat blijft er een grote leegte achter. Toch: de Heere blijft Dezelfde. Hij beloofde dat Hij de weduwe staande houdt. Hij zij haar, met de kinderen en kleinkinderen een Toevlucht. Hij i.s de nimmerbeschamende Rotssteen. Hij verheerlijke Zijn genade, ook in de lijn der geslachten.

Het werk dat hij onder ons heeft mogen verrichten, mogen we ons in dankbaarheid aan de Heere herinneren. Door genade mag ook van ds. Rietdijk gezegd worden: Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb de loop geëindigd, ik heb het geloof behouden; voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere. de rechtvaardige Rechter in die dag geven zal; en niet alleen mij. maar ook allen die Zijn verschijning hebben liefgehad". (2 Tim. 4:7, 8). Dat is enkel genade. En van die genade mag hij nu zingen, en tot in eeuwigheid.

Namens de redaktie van 'Daniël', het bestuur van de Jeugdbond en de werkers op het Bondscentrum, ds. P. Mulder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen