Een ouder aan het woord

Tijdens het interview met de direktie komt schipper C. D. Hovestadt onverwacht op bezoek. Dat komt heel goed uit. want hij kan nu meteen als ouder deelnemen aan het gesprek. Zijn schip moet in de Zeehaven van Dordrecht op het inladen wachten en hij maakt van deze gelegenheid gebruik als sekretaris van de ouderkommissie een paar zaken met de heer Nobel door te nemen. Natuurlijk gaat hij ook even bij zijn kinderen kijken! Hij zal nog dezelfde avond met zijn schip - de 'Speranza' - naar Dortmund vertrekken. Over twee dagen hoopt hij per auto 'even' naar Dordrecht terug te komen voor de vergadering van de ouderkommissie op zaterdag. Zijn vrouw vaart in Duitsland we! verder! Het echtpaar Hovestadt-de Braai heeft zes kinderen, van wie er drie al van het internaat af zijn en de jongste nog aan boord is. De heer Hovestadt zegt:

Het grote belang van het schippersinternaat ligt voor ons in het feit. dat de godsdienstige opvoeding op dezelfde grondslag rust ais thuis. We laten onze kinderen hier met een gerust hart achter. Toch heeft mijn vrouw wel eens gezegd: ..Het internaat is een noodoplossing". We zouden onze kinderen veel liever helemaal zelf opvoeden, maar dat kan nu eenmaal niet.

Sinds in 1969 ook voor schipperskinderen de leerplicht werd ingevoerd, moeten ze minstens tien jaar naar het internaat. Vroeger was dat maar drie jaar! Ik ben zelf van m'n achtste tot m'n elfde jaar in 'De Berenbos' geweest, het kindertehuis in Nunspeet. 'k Heb goede herinneringen aan die tijd. Je kon toen alleen in de vakanties naar boord. Onze kinderen blijven nu hooguit drie a vier keer per jaar een zondag in het internaat. We halen hen zoveel mogelijk aan boord. Het terugbrengen op maandagmorgen valt dan wel niet mee, maar we hebben als gezin de instelling dat het internaat er nu eenmaal bij hoort. Onze kinderen hebben het ook best naar hun zin hier. Toch leven ze eigenlijk in twee werelden. We moeten daarom als ouders alert zijn op onze eigen kinderen. Er gebeuren in de groep wel eens dingen die ze niet zo leuk vinden en dan zoeken ze aan boord vanzelf steun bij ons. Je moet dan niet bij voorbaat partij kiezen voor je kind, maar 's maandagsmorgens eerst met de leidsters gaan praten om te weten wat er precies gebeurd is. We hebben altijd een prima verstandhouding met de leidsters gehad. Ook de samenwerking als ouderkommissie met direktie en bestuur is heel goed.

Kunt u iets vertellen over de ouderkommissie?

De kommissie is ingesteld in 1976. Ze bestaat uit negen personen, die een afspiegeling vormen van de vijf kerkgenootschappen waartoe de ouders van de kinderen behoren. We vergaderen vijf of zes keer per jaar. Dan worden allerlei zaken van het internaatsleven besproken.

De leden van de kommissie worden gekozen op de ouderdag, die elk jaar op de zaterdag voor de herfstvakantie gehouden wordt. Dan komen we als ouders met onze kinderen en de leiding bij elkaar, 's Morgens is er een lezing in de aula van het 'De Swaef College' en daarna gaan we met de kinderen in hun groep eten in het internaat. Het is altijd een fijne, gezellige familiedag. Van de ongeveer 80 ouderparen missen er dan nog geen tien!

Zou u ook iets willen zeggen over de stakingen van afgelopen zomer?

Die betreur ik. Er is veel haat en nijd door gekweekt in de schipperswereld. Het besluit om te staken is genomen op een vergadering, waar maar rond 1200 van de 6000 binnenschippers aanwezig waren. Inzet was de vaart op België en Frankrijk, die via schippersbeurzen geregeld wordt. De schippers krijgen daar elk op hun beurt vracht toegewezen. In Nederland en Duitsland wordt veel meer in de vrije sektor gevaren. Die schippers proberen zelfstandig lading te krijgen. Zo wil minister Maij-Weggen het nu ook voor de vaart op het zuiden gaan regelen. En dat vond men een reden om te gaan staken. Het is sinds enkele jaren verboden blokkades te leggen: daarom hebben de stakers nu veel met intimidaties gewerkt. Ze hebben geprobeerd ons schip bij Amsterdam tegen te houden, maar we zijn toch doorgevaren. Dat was natuurlijk wel even spannend! Ze hebben naar ons gelukkig niet gegooid met tomaten, eieren, teer of stenen, zoals anderen is overkomen. We zijn daarna zoveel mogelijk in Duitsland gebleven. Dat kon goed, omdat de kinderen met de vakantie toch aan boord waren!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen