In ‘De Uiterton’

Op een mooie herfstavond bel ik aan bij een huis, dat in de rij waar het staat niet opvalt. Het gaat om een drive-in-woning aan de Regenboogstraat in Dordrecht. Bij nadere beschouwing blijkt dit huis meer bijzonder te zijn dan de buitenkant doet vermoeden. Hel is een dependance van het schippersintemaat. dat zich elders in Dordrecht bevindt. In het huis wonen vijf jongens (in de leeftijd van zestien en zeventien jaar) met twee elkaar afwisselende begeleiders.

Met de begeleiders spreek ik over het ontstaan van het projekt Begeleide Kamerbewoning (in de wandelgangen afgekort tot BKB).

Tijdens het gezamenlijke koffiedrinken maar ik kennis met de sfeer in het huis. Mijn komst blijkt voor de huishoudpot niet gunstig te zijn: er is deze avond taart bij de koffie en dat is op een doordeweekse avond niet gebruikelijk. Na de koffie spreek ik de bewoners over hun ervaringen op het internaat en binnen de BKB. Van te voren zien ze er alle vijf zo tegen op. dat het uiteindelijk lucifertje trekken wordt om te bepalen wie ik als eerste zal ondervragen. Ik spreek ze op hun eigen kamer, waar ieder met de voorhanden zijnde meubels (een bed. kast en bureau) een persoonlijke woonruimte heeft gekreëerd.

Gesprek met de leiding

De begeleiders van de BKB zijn de heer G. van de Berg en mevrouw A. Poortvliet. Voor mevrouw Poortvliet (juf Addy voor de jongens) is het omgaan met jongeren niet nieuw. Ze werkte hiervoor ettelijke jaren op het schippersintemaat in Dordt. Hierdoor kent ze de meeste jongens al vanaf hun zesde. Voor meneer Van de Berg (meneer Ab binnen de BKB) is het wel een hele nieuwe wereld. Hij heeft op een drukkerij gewerkt.

Wanneer is de BKB opgericht?

Het projekt is in februari 1991 van start gegaan. Het idee is vanuit de oudervereniging ontstaan. Er werd gedacht aan een groep voor jongens, omdat er binnen het internaat al een groep voor oudere meisjes draait. Uiteindelijk begon men met een dependance. Het doel van de BKB ligt in de naam opgesloten: het gaat er om, jongeren te begeleiden naar de zelfstandigheid. Binnen de BKB wordt daar zowel ethisch als praktisch gestalte aan gegeven. De BKB heeft, evenals de afdelingen op het internaat, een naam gekregen, die met schepen te maken heeft: 'De Uiterton'. Een uiterton is het laatste genummerde baken, voor een schip op zee komt. Een toepasselijke naam.

Hoe komen jongens de BKB binnen?

Willen jongens in aanmerking komen, dan moeten ze na de middelbare school nog enkele jaren doorstuderen. Meestal komen ze als ze zestien zijn en verlaten ze de BKB als ze achttien jaar zijn. Verder wordt er gekeken naar de persoonlijkheid van de jongens, of ze passen binnen dit projekt. De jongens worden door de direktie van het internaat uitgeselekteerd. Na toestemming van de ouders worden de jongens geplaatst. Er kunnen zes jongens wonen, maar momenteel zijn het er maar vijf.

Kunt u enkele verschillen noemen met het internaat?

De jongens die hier wonen. zijn veel zelfstandiger. Ze draaien mee in allerlei huishoudelijke taken. Door deze verschillende taken leren

ze koken, schoonmaken, was sorteren, strijken, met huishoudgeld omgaan en boodschappen doen. Dit zijn belangrijke vaardigheden voor als ze straks op zichzelf zullen wonen. Zo leren ze om een huishoudelijk ritme rond hun studie heen te bouwen. '

Het koken gebeurt dinsdag, woensdag en donderdag door de jongens. Aan het begin van de week wordt gezamenlijk een menulijst gemaakt en wordt er gekeken wie wanneer kan koken. Door dit met elkaar te bespreken, krijgen de jongens inzicht in het budget en leren ze een goed voedingspatroon op te bouwen. |

De boodschappen worden gedaan door degene, die daar gezien zijn rooster de meeste gelegenheid voor heeft. Een keer in de zes weken heeft iemand de grote schoonmaakbeurt. Dit houdt in dat het toilet en de douche schoongemaakt worden, dat de was wordt gedaan en dat er gestreken wordt. Dit laatste betreft vooral de eigen kleding.

Het beddegoed bijvoorbeeld gaat naar de wasserij. Het schoonmaken van de eigen kamer komt elke week terug. Hoewel de regels hier soepeler zijn dan op het internaat, zijn er wel regels. Zo is er bijvoorbeeld een vaste tijd om thuis tc komen. In zo'n kleine groep is het wel makkelijker om een regel in overleg met de leiding aan tc passen. Er wordt zoveel mogelijk één lijn getrokken.

Blijven de jongens ook het weekend over?

Eén keer per twee weken is de BKB het weekend open. Jongens, die overblijven in het weekend dat de BKB gesloten is. slapen op het internaat.

Wanneer bent u aanwezig?

Onze diensten zijn heel wisselend. Ze lopen meestal van de ene middag tot de andere morgen. Twee keer per week hebben we met elkaar overleg over de gang van zaken. De rest van de week is er één van ons aanwezig, met uitzondering van enkele uren overdag als de meeste jongens naar school zijn. Het doorgeven van wat zich afspeelt, gebeurt verder door middel van rapportage.

Hoe zien de jongens u?

In het begin is het voor de jongens best wennen. Het is eigenlijk een aftasten van twee kanten. Dit geldt met name voor 'juf Addy', die nu een andere funktie heeft dan op het internaat. Het is voor de jongens eigenlijk een omschakeling van het internaat naar een soort thuissituatie. Het kost tijd om het vertrouwen van de jongens te winnen. Dit geldt met name het praten over persoonlijke dingen.

Hoe is de sfeer in 'De Uitertin"?

De sfeer tussen de jongens is goed. (Na het gezamenlijke koffiedrinken kan ik dat helemaal beamen.

Hoewel de jongens elkaar af en toe danig plagen, zijn ze op een positieve manier op elkaar betrokken).

Er zijn net twee nieuwe jongens gekomen. Voor hen is het nog even aftasten wat hun plaats hier is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen