Sola scriptura

Sola scriptur Op Hervormingsdag mogen wij in het bijzonder de trouw herdenken, die voorheen aan ons werd betoond.

Aan het einde van de Middeleeuwen leek het de duivel te zijn gelukt, dc prediking van Gods Woord onder een sluier van allerlei ceremoniën te bedekken. Maar het behaagde de Heere om in te grijpen. Hij wilde de arbeid van dr. Maarten Luther gebruiken om de afgodendienst van de Roomse Kerk aan de kaak te stellen en het licht van Zijn Woord weer op de kandelaar tc plaatsen.

Luthers breuk met de kerk betekende middellijkerwijs de aanzet tot de Reformatie, die ook in ons land zulke rijke vruchten heeft voortgebracht. Ook hier is voor zovclcn de zuivere verkondiging van Gods Woord tot een eeuwige zegen geweest. Velen hebben - zelfs op het schavot - met Luther mogen getuigen van de hoop die in hen was:

Beef satan, Hij Die ons geleidt zal u de vaan doen strijken. Delf vrouw en kinderen het graf; neem goed en bloed ons af; het brengt u geen gewin; wij gaan ten hemel in en erven koninkrijken!

Voor hen was dc Reformatie niet slechts een uiterlijke zaak gebleven; ook innerlijk waren zij door Gods genade gereformeerd, zoals wij dat ook zien bij Luther. Aan Luthers uitwendige breuk met de Roomse kerk is een innerlijke reformatie vooraf gegaan. Dc Heere verscheen in zijn leven. Hij kreeg met een heilig en rechtvaardig God te doen. Die de schuldige geenszins onschuldig houdt. „Hoe krijg ik een genadig God? " werd de grote vraag van zijn leven. Dag en nacht bestudeerde hij Gods Woord, op zoek naar een antwoord op zijn levensvraag. „Ik dorstte en smachtte ernaar te weten, wat achter die tekstwoorden a stak" zo schrijft hij zelf. Totdat hij van de Heere licht kreeg over de woorden uit Romeinen 1:17: De rechtvaardige zal door het geloof leven". Toen mocht hij verstaan, dat dc mens niet zalig wordt door goede werken en eigen inspanningen, maar alleen door het geloof als ccn genadegift Gods op grond van de door Christus aangebrachte gerechtigheid.

Nadat deze innerlijke ommekeer zich in Luthers leven had voltrokken, veranderde ook de inhoud van zijn prediking en onderwijs. Gods Woord nam voortaan de voornaamste plaats in. Sola scriptura! Niet een pauselijke aflaat, maar goddelijke genade: sola gratia! Niet de goede werken van dc mens. maar het van God geschonken geloof: sola fide!

Zo kon een konflikt met de Roomse Kerk op den duur niet uitblijven. Op 31 oktober 1517 deed Luther zijn bekende 95 stellingen het licht zien. waarin hij het misbruik van de aflaathandel aanviel. In de jaren die hierop volgden, raakte hij steeds meer doordrongen van de verdorvenheid van de leer en dc instellingen van de Roomse Kerk. In woord en geschrift viel hij de misvattingen van de kerk aan, waarbij hij zich steeds weer beriep op die ene Bron: Gods onfeilbaar Woord. Hij achtte het van het grootste belang, dat dit Woord zo spoedig mogelijk voor het gewone volk beschikbaar zou zijn. Tijdens zijn verblijf in de Wartburg zette hij er zich dan ook toe de Bijbel te vertalen in het Duits. Hij begon met zijn vertaalwerk in 1521 en voltooide het in 1534. In diezelfde tijd verscheen in de Nederlanden de Liesveldtbijbel, die op de Luthervertaling was gebaseerd.

En ruim een eeuw later, in 1637, werd de Statenbijbel aan de Staten-Generaal aangeboden, waarmee ons volk de beschikking kreeg over de meest zuivere weergave van Gods Woord. Ruim 350 jaar mag deze vertaling reeds in ons bezit zijn. Zeer velen

heeft de Heere in die jaren door dc lezing en verkondiging van dat Woord tot waarachtige bekering willen brengen.

Met name in deze eeuw is er echter in toenemende mate kritiek op de Statenvertaling te vernemen. Het taalgebruik is ouderwets en de theologische denkbeelden achterhaald. Vandaar de roep om nieuwere vertalingen. Er kwam een Nieuwe Vertaling en later een Groot Nieuws Bijbel, en momenteel worden alweer voorbereidingen getroffen voor een nóg modernere vertaling. Daarbij wordt zelfs de samenwerking met dc Roomse Kerk niet geschuwd!

Hoe duidelijk blijkt uit dit alles, dat het ten diepste niet gaat om de taal van de Bijbel, maar om de inhoud. Men wenst een Bijbel, die ruimte laat voor alle mogelijke theologische denkbeelden, die niemand diskrimincert. Niet wat God tot de mens te zeggen heeft, maar wat de mens graag wil horen, dat is de grondslag voor dit vertaalwerk.

Hoezeer zijn wij vervreemd van Luther en van zijn strijd voor het zuivere Woord van God!

Helaas gaat dit alles aan ons niet voorbij. Ook binnen onze kring wordt nogal eens gezegd, dat onze jonge mensen de taal van de Bijbel niet meer verstaan. Maar - afgezien van wat ik hierboven schreef - onderschatten wij de jeugd dan niet? Want laten wij eerlijk zijn: de meeste jongeren krijgen tegenwoordig toch een behoorlijke opleiding en kunnen allerlei vreemde talen leren. Zouden die jongeren dan niet de taal verstaan van onze Statenvertaling, waarin door de eeuwen heen zoveel eenvoudige, ongeletterde mensen hun heil en zaligheid mochten vinden?

't Is immers Gods getuigenis, dat eeuwig zeker is en slechten (dat is: eenvoudigen!) wijsheid leert.

Ik vrees, dat het veeleer dc vijandschap is (niet alleen bij die jongeren, maar ook bij hun ouders!), die zo doet spreken. Als het om de taal van de wereld gaat, dan zijn er niet zoveel bezwaren. Dan kan men zelfs de meest onverstaanbare en zinloze liederen van de radio meezingen. Maar de taal van de Bijbel kan men niet meer volgen.

Sommigen ontzien zich zelfs niet om dan maar naar een nieuwere vertaling te grijpen, die beter te begrijpen zou zijn. Dat in die nieuwere vertalingen fundamentele waarheden worden verminkt, wordt op de koop toe genomen. Is hel een wonder, dat zulke mensen zowel naar de vorm ais naar de inhoud steeds verder vervreemden van Gods Woord en van de prediking, zoals die in onze gemeenten nog mag worden gebracht?

Ligt hierin dan ook niet een belangrijke opvoedkundige taak. in de eerste plaats voor de ouders, maar ook voor de scholen, om de jongeren te oefenen in het lezen van Gods Woord cn hen vertrouwd te maken met de taal van de Bijbel?

Bovenal mocht het echter ons gebed zijn, of de Heere ons wil bewaren bij de eenvoud van Zijn Woord: f Hij, net als eenmaal bij Luther, Zijn licht wil laten schijnen over dat Woord, opdat wij daaruit die ware wijsheid zouden mogen leren, waarvan de dichter zing! in Psalm 119:9:

Doe hij Uw knecht weldadigheid, o Heer', opdat ik leev', Uw woorden moog' bewaren, en dar Uw Geest mij ware wijsheid leer', mijn oog verlicht', de nevels op doe klaren; dat mijne ziel de wond'ren zie en eer', die in Uw wet alom zich openbaren.

Amersfoort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen