Op zomerkamp in Roemenië

Liefde

Op 21 juli vertrokken we met een groep van 32 personen naar Roemenië. Na drie dagen reizen werden we met open armen in liefde ontvangen door een aantal gemeenteleden van dc kerk van Cluj. Hoewel deze mensen onbekend voor ons waren, voelden we toch direkt al de sterke liefdeband. In het verenigingsgebouw Bcthanië (huis des gebeds) kregen we een maaltijd aangeboden, klaargemaakt door enkele gemeenteleden.

Wij voelden ons erg beschaamd. omdat zij vanuit hun armoede zoveel aan ons gaven, maar voor hen i.s het vanzelfsprekend om als christenen elkaar te helpen en voor elkaar klaar te staan.

We voelden wel dat de opdracht uit 1 Korinthc 13 door deze mensen ook echt in de praktijk wordt gebracht. In dit hoofdstuk lezen we dat de liefde niet zichzelf zoekt, maar dat zc cr is voor de ander. Hierin ligt een grote les voor ons.

We praten heel gemakkelijk over dit gebod. In onze rijkdom vinden we het soms nog moeilijk om te geven. maar hier merkten we dat deze mensen met blijdschap geven van hun armoede. Blijdschap in de Heere omdat ze ons mogen ontmoeten en met ons spreken over de Heere.

Medicijn

In de tijd dat we er waren, hebben we een kindertehuis, ziekenhuis, school en een konsultatiebureau bezocht. Vanuit het konsultatiebureau worden ongeveer 30.000 kinderen geholpen, waarvan er velen zijn die nog nooit van het Evangelie gehoord hebben. Om ook die mensen te bereiken met het Woord van God worden er in de 'wachtkamer' bandjes gedraaid met geestelijke liederen. Als de mensen medicijnen komen halen, moeten ze tien minuten wachten, zodat ze kunnen luisteren naar de muziek en vragen kunnen stellen. Een zuster van het konsultatiebureau zei: ..De mensen krijgen eerst medicijnen voor het hart en dan voor het lichaam!"

Hieruit spreekt ook weer dc liefde: liefde tot de naaste. En dan niet alleen voor het tijdelijke welzijn, maar bovenal voor het geestelijke welzijn van dc mensen. Als er Bijbels genoeg zijn. geven ze de mensen ook een Bijbel of een bepaald gedeelte uit de Bijbel mee naar huis. Zo komt het Woord niet alleen tot de mensen die het konsultatiebureau bezoeken, maar ook tot de familieleden.

En je voelt het vertrouwen dat de mensen hebben, dat de Hccrc Zijn Woord op de juiste plaats zal brengen om het Woord daar te gebruiken, zodat er mensen tot dc Heere worden gebracht.

Bezoeken

We hebben ook een bezoek gebracht aan een kindertehuis in Gherla. Dit kindertehuis is vorig jaar geheel opgeknapt door een groep Duitsers, zodat het nu in een redelijk goede staat verkeert. In dit kindertehuis zijn zo'n 180 kinderen (weeskinderen en kinderen die niet meer door hun ouders verzorgd kunnen worden).

Na dit kindertehuis gingen we ook naar het kindertehuis voor de leeftijd van ongeveer 8-18 jaar. Er was daar een meisje met erge kiespijn. De middelen tegen de pijn waren niet te krijgen. De afhankelijkheid van dc Heere merk je daar erg.

Omdat er geen medicijnen zijn. is het gebed echt de enige weg. Zo is het ook in het ziekenhuis in Cluj waar we geweest zijn. Mensen liggen er soms dagen zonder

dat er iets gedaan kan worden aan dc kwaal waarvoor ze opgenomen zijn. Het is voor de artsen heel frustrerend als je de kennis wel hebt. maar niet dc middelen.

Evangeliseren

Na een bezoek aan het kindertehuis hadden we een ontmoeting met een Amerikaanse vrouw. Karen Rose.

Zij werkt als evangeliste in dc stad Gherla en komt ook vaak in de kindertehuizen en gevangenissen om daar Gods Woord te brengen. Karen Rose is iemand die haar leven echt in de dienst des Heeren stelt. Zij vertelde dat wij ook Gods Woord moeten doorgeven, zoals een olievlek die zich langzaam uitbreidt.

Het is ook een oproep voor ons om alleen al door je levenssti jl bewondering voor Gods Woord op tc roepen.

Zo wil ze bijvoorbeeld ook het Evangelie vertellen aan de vele zigeuners van dit land.

Het is echter heel moeilijk om deze mensen te bereiken. Als ze merken dat Karen over de Heere wil vertellen, worden ze boos en wordt het gevaarli jk voor haar.

Toch probeert ze in kontakt te komen met deze mensen door middel van haar daden.

Ze gaat bijvoorbeeld gewoon met de kinderen op straat spelen, zodat dc ouders kunnen zien dat ze ook van hun kinderen houdt.

Wat kunnen wij ook hier weer erg veel uit leren. Door onze daden (met liefde!) kunnen we zoveel betekenen voor onze naasten, dichtbij en veraf. Karen zei ons dat wc ook de. in ons oog. kleine dingen als zegeningen van God moeten zien. zodat God de eer krijgt van alles.

De Heere danken

Wij vinden het vaak zo gewoon dat wc iedere dag eten hebben, maar in Roemenië is het steeds maar weer afwachten of de bakker nog brood heeft. Toen we aan een gemeentelid vroegen of he! weieens voorkomt dat ze wel een paar uur in de rij moet staan om wat brood tc kopen, zei ze: .Ja. het duurt soms wel heel erg lang voor we aan de beurt zijn, maar we moeten de Heere prijzen dat we nog brood kunnen kopen!"

Toen vergeleken we het even met de situatie in Holland. Als wij in ccn rij van meestal slechts een paar personen voor de kassa staan, dan zitten we al heel snel te mopperen.

De Heere prijzen dat wc nog eten kunnen kopen, komt niet snel in ons op. Ook dit zijn weldaden van de Heere. waarvoor wc de Heere moeten danken. Zomaar een klein voorbeeld, maar wel een grote opdracht voor ons.

Een ander voorbeeld, met de hele groep gingen wc een dag de natuur in. Met elkaar mochten we genieten van de mooie schepping in zo n arm land. Een paar Roemeense vrienden vergezelden ons deze dag.

Ze gaven voor deze dag regen op. maar... het weerbericht kwam niet uit, het bleef droog en het was best goed weer.

Wat zouden wij in zo'n situatie zeggen? : „Het weer is meegevallen, we hebben het getroffen vandaag!" Onze Roemeense vrienden maakten een heel andere opmerking. Ze zeiden; ..De Heere is goed geweest voor jullie. Hij gaf jullie mooi weer".

Zagen wij in deze voor ons zo gewone dingen maar eens veel vaker dc hand van de Heere. Hij wil ook om deze dingen gebeden zijn. Het is immers de Verhoorder van de gebeden.

Gebedsverhoring

Dat dc Heere gebeden wil en kan verhoren, hebben we ook ervaren. Op een avond kwamen we bij Bethanië. waar iedere dag een warme maaltijd voor ons werd klaargemaakt. Daar was juist een hulptransport uit Schotland gearriveerd, dat op bevel van de douane de lading moest laten kontroleren. Deze Schotten hadden hun nood aan de Heere voorgelegd en gevraagd of Hij wilde helpen om dit probleem op te lossen.

Ze waren juist bezig met het uitpakken van de goederen toen wij met 32 personen arriveerden en konden helpen met het in-en uitladen van de spullen.

Is het dan niet de Heere die onze gebeden verhoort? !

Hij gaf antwoord op het gebed van deze mensen door op Zijn tijd cn wijze een groep Hollanders tc sturen. Van onze Roemeense vrienden hoorden we ook veel voorbeelden van de wonderlijke uitreddingen van de Heere.

Liefdebanden

Als we van Bethanië naar het H.G.T.I. (het Hongaars Gereformeerd Theologisch

Instituut, waar we logeerden) gingen, was er altijd een groepje kinderen dat ons opwachtte. Zij spraken Roemeens, maar door middel van gebaren cn versjes zingen, begrepen we elkaar.

Zo groeide er een band en je ging van ze houden. Eén meisje woonde alleen bij haar oma. Zc had geen ouders cn ze zou later in een weeshuis terecht komen. Als je je dat indenkt, zou je haar zo wel in jc tas willen stoppen en mee naar huis willen nemen. Het afscheid nemen was moeilijk.

Een avond zijn we in groepjes van drie a vier personen naar gastgezinnen van de gemeente geweest. Er werd veel gesproken over dc revolutie.

Het is erg indrukwekkend als je mensen ontmoet die dit zelf allemaal hebben meegemaakt.

In de gastgezinnen werd ook veel gevraagd naar de situatie in Nederland. In dc ogen van onze Roemeense vrienden is Nederland bijna een volmaakt land. Ze begrijpen niet dat in ons land zoveel problemen zijn (drugs, verslavingen en dergelijke), „want", zo zeggen zij. ..jullie hebben alles: vrijheid, rijkdom. vrijheid om Gods Woord tc verspreiden en nog zoveel meer wat wij niet hebben". Moeilijk is het dan om uit te leggen dat. ondanks onze rijkdom, er grote ondankbaarheid is en dat veel mensen alleen staan cn dat weinigen de dingen zoeken die Boven zijn.

Bijbelstudies

Met de bijbelstudies over de Bergrede kwamen we ook vaak terug op de situatie die we in Roemenië meemaakten.

Zo spraken we bijvoorbeeld over het verzamelen van schatten. Wij merkten dat ons hart erg vast zit aan de aardse schatten.

In de kerk. onder het gebed, overal denken we aan onze aardse goederen, aan onze baan. aan ons bezit en aan zoveel dingen die ons leven (ons geestelijk leven? !) in beslag nemen.

En wat horen we dan van ccn vrouwtje uit dc kerk: „Ik dank de Heere dat ik niet veel aardse goederen heb. nu kan ik gelukkig aan de Heere denken!" Ligt er in zo'n levenswijsheid geen grote les voor ons? Niet wijzelf, maar de Heere moet voorop staan.

Met elkaar hebben we zo een heel fijne en goede vakantie gehad. Wc hebben op verschillende wijzen en plaatsen kennis mogen maken met de situatie van het dagelijks leven in Roemenië. Veel indrukken hebben we opgedaan, indrukken die we niet snel zullen vergeten.

Er waren goede gesprekken met de Roemenen cn met elkaar. We hebben mogen ervaren dat het werk van dc Heere onder alle omstandigheden doorgaat; niets kan het werk van de Heilige Geest tegenhouden.

Afscheid

Op 31 juli hebben wc afscheid genomen van onze Roemeense vrienden. Na verschillende dankwoorden van onze kant. gaven zij ons de tekst uit Efeze 6:23, 24 mee: Vrede zij de broederen, cn liefde met geloof, van God de Vader, en dc Heere Jezus Christus. De genade zij met al degenen, die onze Heere Jezus Christus liefhebben in onverderfelijkhcid. Amen".

Op 2 augustus werd dc terugreis aanvaard. Van Cluj reisden wc naar Arad waar we de enige christen-burgemeester in Roemenië ontmoetten. Moisescu. Hij vertelde ons dat. ondanks dc veel knappere koppen in de stad. hij als burgemeester van de stad Arad demokraiisch was gekozen, 't Was dc Heere die dat zo bestuurde. We kregen ook mee. dat als wc iets voor dc Heere willen doen. we ons hele leven moeten opgeven, want: „Wie zijn leven zal verliezen om Mijncnlwil, die zal het behouden".

Wat ons erg trof toen we in de kamer van burgemeester Moisescu waren, was de tekst uit Jeremia 5 aan de muur zagen hangen, die iets zegt van zijn zo moeilijk taak onder dat volk: „Maar dit volk heeft een afvallig en wederspanning hart..." Vlak daarnaast hing een schilderij van Jan Vermeer: 'het keukenmeisje'. En zo. net als het keukenmeisje, wil Moisescu dienend bezig zijn voor de burgers van zijn stad. Niet alleen als burgemeester, maar ook als christen.

Dat laatste was treffend voor het hele kampgebeuren. Vrijwel onophoudelijk hebben we het gezien en meegemaakt: het in liefde en uit liefde dienend bezig zijn. We hopen dat deze indrukken van het kamp zijn vruchten mag afwerpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen