’s Avonds voor het slapen gaan...
'f Is al laat als Marieke naar boven gaat. Ja, het is al neer laat. De zoveelste avond al deze week. „Nu ja, morgen is het vrijdag", denkt ze, „de laatste schooldag voor deze week. Dan heb ik niet zo lang les, dat dagje houd ik ook nog wel vol. F.n dan.... weekend!" De vereniging is ook weer begonnen. Als Marieke daar aan denk krijgt ze nu al zin om cr heen te gaan. Heerlijk kletsen met al die meiden. Na afloop van de j.v. nog even buiten blijven 'hangen'. E ze dan weer thuis is....
Zo ligl Marieke Ie denken in bed. Slapen kan ze niel. Even heeft ze geprobeerd aan leuke dingen Ie denken, maar dan gaan haar gedachten toch weer terug naar vandaag.
O. die akelige leraar, waarom bemoeide hij zich met John en mij. We moeten toch zelf weten wat we doen. We fietsen met elkaar mee. heel vaak zitten we naast elkaar in de klas cn als hij nu zijn huiswerk van mij wil overschrijven, wat geeft dat dan. We zijn toch goed bevriend mei elkaar. En dan zo'n akelige opmerking! Waar maakt een leraar zich druk om."
Marieke kon het niet hebben. Als ze cr aan denkt, wordt ze opnieuw kwaad. Maar wat erger is. ze heeft de leraar zo'n grote mond gegeven. Voor ze zich bedacht, was het al uit haar mond. Marieke ligt te denken: „Eigenlijk heel'l meneer Wiersma wel gelijk. Overschrijven kan gewoon niet. Waarom reageerde ik toch zo? "
Het is niet de eerste keer dat Marieke zo iets overkomt. Ze weet van zichzelf dat ze een 'flapuit' is. Hoe vaak heeft ze al dingen tegen mensen gezegd, die ze eigenlijk voor zich hoorde te houden...?
„Maar ja. het gebeurt gewoon, soms zomaar." En daarmee probeert Marieke haar geweten wat rustig te krijgen. Maar dit keer lukt het niet.
Moeder heel'l cr al zo vaak iets van gezegd. Maar moeder laat het daar niet bij. Ze wijst dan op hel psalmversje dat Marieke heeft geleerd: „Zei.
Heer', een wacht voor mijne lippen: Behoed de deuren van mijn mond. Opdat ik mij. tot genen stond. Iets onbedachtzaams laat ontglippen."
„Marieke, dat is een gebed", heeft moeder toen gezegd. „Bidden", denkt Marieke, t, „dat zou ik moeten doen...."
„Heb ik eigenlijk wel gebeden voor het slapen gaan? "
Marieke moet diep denken: „Nee. toch niet.... Maar ja. ik lig al in bed en om cr nu voor uit tc gaan.... Onder de dekens kan je toch ook bidden? O ja. en nog een stukje lezen". Hitst het door haar heen. „Dat ik daar nog heel niet aan gedacht heb...."
Zo vol zit Marieke met de dingen van de dag.
Overkomt het jou wel eens voor het slapen gaan. dat het bidden en bijbellezen er bij inschiet? Dat je er te moe voor bent. als je bijvoorbeeld een heel avond hebt zitten leren? Dan pak je misschien liever een ander boek. om je nog even te ontspannen. Een leesboek of je romannetje van onder je kussen....
Ga je zo slapen? Of als je een verjaardag hebt gehad en het is al behoorlijk laat. dat je denkt: „M'n nachtrust heb ik ook nodig, dus maar gauw gaan slapen. Morgen lees ik
wel een stukje langer...." Of redeneer jij niet zo? Bid en lees jij wel elke avond voor het slapen gaan?
Wat fijn als dat zo is. maar hoe bid en lees je dan?
Misschien doe je het even snel. Je durft het eigenlijk niet te laten, omdat je weet dat het toch wel 'hoort'.
Of" omdat het anders van binnen wat onrustig blijft als je zonder te bidden en te lezen gaat slapen.... Maar jc gedachten heb je er misschien niet altijd bij. Ik las ergens het volgende gedichtje:
Even bidden, even lezen even danken, even Heere op een drukke dag als deze schenk ik U
niet veel aandacht eigenlijk is het overbodig dat ik U van alles vraag ik heb U nu niet zo nodig meer als ik niet meer kan.... dan graag
Misschien herken je het wel bij jezelf.
..Ik heb U nu niet zo nodig, als ik niet meer kan.... dan graag."
Bijvoorbeeld als ik het moeilijk heb, bij zorgen of verdriet, of' als ik graag iets wil hebben.... dan wil ik nog wel bidden. Maar lukt het dan altijd? Zou de Heere dat van ons vragen?
De Heere zegt: „Ik ben het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste". Omdat de Heere de Eerste is, moeten we de dag ook met Hem beginnen en omdat Hij de Laatste is. moeten we met alles dat we van Hem ontvangen, ook in Hem eindigen.
Waarom? Omdat het leven ernstig is.
Even jong zijn. dan volwassen even duim het. 'l maakt mij bang zou de dood mij vlug verrassen? of word ik oud....
maar voor hoelang? Wat zijn slechts een aantal jaren voor U op een eeuwigheid? Wil mij ler bezinning sparen gun mij leven Heere. in de tijd.
's Avonds voor het slapen gaan; een moment om stil te staan: „Boze dat ik heb gedaan, zie het Heere toch niet aan. Schoon mijn zonden vele zijn. maak om Jezus' wil mij rein..."
Je eerste kindergebcd misschien. Blijf het bidden! Als jc het kunt met jc eigen woorden.
Voorschoten
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 oktober 1993
Daniel | 32 Pagina's