Van verenigingsseizoen tot verenigingsseizoen

Volgens dc onder ons gebruikelijke regel hebben de verschillende verenigingen van iedere gemeente in mei/juni het verenigingsseizoen afgesloten. Hoe deze afsluiting gebeurt, is plaatselijk verschillend.

In een aantal gemeenten organiseren de vrouwenverenigingen samen met de andere verenigingen een gezamenlijke afsluitingsavond. In andere gemeenten sluit iedere vereniging op eigen wijze het seizoen af. maar organiseren de verenigingen met elkaar aan het begin van het volgende seizoen een gezamenlijke openingsavond.

Wat kan er tussen de opening en de afsluiting van onze plaatselijke vrouwenvereniging/ zendingskrans veel gebeurd zijn. Veel werk mocht er verzet worden ten bate van de zending of soms ook andere kerkelijke doeleinden. Bejaarden, alleenstaanden cn zieken werden bezocht en indien nodig werd er hulp verleend.

Het kan zijn dat onze plaats dit afgelopen seizoen vaak onbezet is geweest. Ziekte van ons persoonlijk of in het gezin, zorgen of rouw verhinderden onze gang naar de vereniging. Droeve maar ook blijde gebeurtenissen hebben elkaar binnen onze vereniging afgewisseld.

De afsluiting van het verenigingsseizoen luidl tevens een aantal 'vrije' maanden in waarin we als vrouwenvereniging niet bij elkaar komen. En als we dan onze blik laten gaan langs dc verschillende leden van de vereniging weten we dat ieder die komende maanden verschillend tegemoet ziet.

Er zijn er. cn misschien herkent u dat. die het wel rustig vinden zo in de zomermaanden geen vereniging. Het is immers toch al extra druk in de zomer met het gezin en alle beslommeringen er omheen. Er zullen er ook onder u zijn die juist in de zomermaanden de verenigingsavonden missen. Die uitkijken naar deze avonden, naar de meditatie, het bock waaruit gelezen wordt, de inleiding die zo kan aanspreken en niet tc vergeten het onderlinge kontakt. Juist in deze drukke, soms rusteloze, maanden waar velen op reis zijn of gaan. kunnen de avonden zo stil zijn.

Wat een taak ligt er dan voor een ieder van ons om juist in deze periode eens een bezoekje af te leggen bij diegene van wie we weten dat zc vaak alleen zijn. Juist als we het zelf zo druk hebben, vergeten we door onze drukte zo snel dat er anderen zijn voor wie de dagen niet voorbij vliegen.

Als deze 'Daniël' bij u door de brievenbus glijdt, zitten voor velen de vrije dagen cr al weer op. Anderen zijn misschien nog op reis. Wat is het fijn om eens uit te rusten van onze dagelijkse arbeid, om eens niet op de klok behoeven te kijken. Te mogen genieten van de natuur.

Maar er is meer dan alleen ontspanning. Heeft u die vrije dagen die u gekregen heeft, gebruikt om eens tot uzelf in te keren en te onderzoeken waar uw persoonlijke reis door

dit leven heengaat? Hebben we onze vrije tijd gebruikt om boeken te lezen die ons wijzen op dat ene nodige?

Op onze plaatselijke vereniging werd de laatste veren' : ngsavond een gedicht voorgedragen. Hierin stonden dc volgende twee coupletten:

Van 't geboorte-ogenblik tot de laatste ademsnik reizen we door 't leven. En d' ervaring leert ons wel: deze reis gaat razend snel! 't Leven duurt maar even!

Dat dan deze korte tijd niet met ijd'lc bezigheid door ons werd verdreven. Zoekt de Heere! Zoekt met spoed! Wie Hem vindt ah 7 hoogste Goed. vindt het eeuwig Leven!

Wat kan het goed geweest zijn als we juist in deze dagen - nu wc als gezin bij elkaar waren - te spreken, niet alleen over aardse zaken, maar te spreken over de dingen van de eeuwigheid.

Of misschien denkt u terug aan dat onverwachte bezoekje toen u helemaal alleen was. Een avond waarvan u kunt zeggen: het was goed.

Het kan ook zo zijn dat we nog druk bezig zijn met onze vakantie-indrukken. We vullen veel avonden met onze verhalen, waar we geweest zijn. wat we gezien hebben cn we hebben het zelfs al over een eventuele volgende vakantie.

Staan wc er wel eens bij stil wat een voorrecht het is als de Heere ons weer gedragen cn gespaard heeft? Velen hebben in de achter ons liggende tijd het tijdelijke met het eeuwige moeten verwisselen.

In de maand september zal in veel gemeenten weer: met het verenigingswerk begonnen worden. Met elkaar gaan we een nieuw verenigingsseizoen in.

Misschien heeft u wel een taak binnen het bestuur en bent u alweer bezig geweest met het maken van een programma voor het komende jaar. Wal kan cr een tegenopzien zijn. Al het werk dat weer wacht. Om iedere verenigingsavond weer leiding te moeten geven aan zovele vrouwen uit dc gemeente. Al dc taken die verdeeld moeten worden, de bezoeken die weer geregeld moeten worden, de jaarlijkse verkoping en nog zoveel zaken meer.

Maar als we dan zien naar de vele landen in de wereld, daar waar oorlogen zijn, de landen waar geen vrijheid is om als vrouwen van de gemeente bij elkaar te komen rondom Gods Woord.

Dan zien we welk voorrecht het is om in alle rust en vrede als vereniging te kunnen samenkomen.

Wat is het ook goed om met elkaar het zendingswerk te steunen.

We weten immers dat er mensen/volken zijn die nog nooit met Gods Woord in aanraking geweest zijn.

Maar ook binnen de plaatselijke vereniging mag cr werk verricht worden. De zieken, de alleenstaanden en de bejaarden mogen, als de Heere het geeft, het komende seizoen weer bezocht worden. Wat een band kan dat geven binnen de gemeente.

Dat we dan, bij al het werk dat wacht, het niet van onszelf verwachten, maar alleen van Hem. Die al wat ons ontbreekt mildelijk kan schenken.

Dat we binnen onze plaatselijke vereniging elkaar als leden en als bestuur mogen dragen, verdragen, maar ook opdragen.

Dat dan vervuld mag worden: „Waar liefde woont, gebiedt de Heer' den zegen".

Ik wens u allen een gezegend verenigingsseizoen toe.

's-Gravenpolder,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen