In gesprek met zuster Sonneveld

Zuster Sonneveld. u bent vanaf 1963 betrokken bij het zendingswerk. Mocht u al jong de keus doen om liever met Gods volk kwalijk behandeld te worden, dan voor een tijdlang de genietingen der zonde en wereld te hebben, gelijk een Mozes? Ja, ik was jong. toen de Heere mij door Zijn Woord en Geest riep tol bekering.

Welke weg baande de Heere om uit te gaan? Toen kwam ook de vraag: ..Heere. welke weg wilt U dat ik zal gaan? " en was het niet meer: ik wil mijn eigen weg gaan.

Hoelang heeft het geduurd, eer u uw wens vervuld mocht zien?

Mijn moeder sprak met ons wel over het zendingswerk en ook bezochten wij met anderen de landelijke zendingsdagen van de Gereformeerde Zendingsbond in Zeist. (In die tijd waren er nog geen zendingsdagen bij de Gereformeerde Gemeenten).

Heeft het veel strijd gekost om alles te verlaten en de Heere te gehoorzamen en te volgen?

De Heere heeft mij steeds geleid en de weg gewezen die ik gaan mocht. Of het soms geen strijd kostte? Zeker wel vooral als ik op mij zelf zag en mij er beslist niet geschikt voor achtte.

De lessen die de Heere u hierin wilde leren, welke waren dat?

De Heere leerde mij om steeds Zijn leiding te vragen in alle dingen. Heel lang heb ik er met niemand over durven spreken; intussen groeide wel het verlangen om dienstbaar te mogen zijn.

Ook leerde ik meer de nood van de mensen zien en werd mij de weg gewezen om de nodige opleidingen te volgen. Toen ik na de opleiding als verpleegkundige en wijkverpleegkundige de opleiding in tropische ziekten en de laboratoriumopleiding in het Havenziekenhuis ging volgen, was de tijd aangebroken om er ook over te spreken.

Was de taal geen probleem voor u, om kontakten te krijgen met de mensen? Zou u ons eens iets willen venellen over de eerste ervaringen toen u de Nigeriaanse bodem betrad? Hoe beleefde u dat? Toen ik in Nigeria aankwam, werd ik voor de keus gesteld óf om enige tijd in het stadje Otukpo te blijven óf om direkt naar het Igedegebied door te reizen. Het Igedegebied was het aangewezen gebied, maar in verband met het feit dat ik daar voor een half jaar als enige blanke zou wezen, werd mij de keuze gelaten. Daar Igede het gebied was en ik al enige ervaring in het voormalige Nieuw Guinea had opgedaan, mocht ik naar Igede gaan.

Een Engels zendingsechtpaar heeft nog ruim een maand daar met mij samengewerkt, voor ze met verlof gingen.

Ze gaven dc meest noodzakelijke informaties en verder was ik met de aangewezen Igedemensen, die met mij zouden samenwerken. Etwas veel te leren en te verwerken en de dagen vlogen voorbij. Er waren ook best heel moeilijke situaties, maar over het geheel waren de Igede-mensen vriendelijk en gastvrij. Wel was er altijd weer de grote massa mensen om je heen bij de dorpsbezoeken die ik aflegde, vooral ook in de afgelegen dorpen waar ze nog geen blanke vrouw ontmoet hadden. Kort voor m'n laatste verlof bezocht ik ook nog een afgelegen dorp met onze dorpenwerker samen cn overkwam me hetzelfde, "k Dacht toen even: , .Hé, net als dertig jaar geleden!"

Moest u ook erg wennen aan de levensgewoonten daar ten opzichte van Nederland?

De levensgewoonten daar zijn moeilijk te vergelijken met onze Nederlandse gewoonten en je leert er door de jaren steeds meer van.

Maar door de jaren heen verandert cr daar ook veel en nu weten wc soms meer dan de jonge Igedc-mensen van de oorspronkelijke levensgewoonten.

Hoe bracht u cle zondagen door? Had u geen heimwee naar de gemeente des Heeren zoals zij bijeen komt in Gods huis. en op Gods tijd de heilige sakramenten mocht gebruiken? Wat leerde de Heere u hieruit?

De zondagen zijn ook voor ons daar de dag des Heeren. We hebben ook bij het zondagsschoolwcrk en bij het evangelisatiewerk in dc dorpen geholpen. Nu zijn cr op veel plaatsen geregelde diensten. In het weeshuis hebben we ook zondagsschool voor dc kinderen, 's morgens vroeg om acht Daarna gaan we naar de kerkdienst in uur. het plaatselijke dorpskerkje met de kinderen. Dc verzorgstertjes gaan naar de kerkdienst in het ziekenhuis om daar in de dienst de zang te begeleiden.

's Avonds zingen wc nog met de oudere kinderen bij mij thuis en daarna heb ik soms nog even wat tijd om te lezen of naar een Nederlandse kerkdienst op een kassettebandje te luisteren. Dc Heere werkt ook daar door Zijn Woord en Geest. Hij is aan tijd noch plaats gebonden.

De onderlinge kontakten van familie, vrienden en bekenden moest u msisen; hoe beleefde u dat? Als er geen post op tijd kwam. was dat best even moeilijk, maar in het begin was de postvoorziening vrij goed. Moeilijker was dat tijdens de perioden van ongeregeldheden in het land. Korrespondcntie is heel belangrijk, sommige familieleden en vrienden zijn daarin heel trouw gebleven.

Merkte u al gauw, dat de mensen daar vertrouwen in u stelden, of heeft dit lang geduurd? Vertrouwen is een zaak van groei. Er zijn mensen met wie ik jaren samen gewerkt en cr is vertrouwen gegroeid. heb

In het geheel is er toch wel vertrouwen gegroeid. maar het kan ook door omstandigheden wel eens omslaan.

Waarschijnlijk was het bij uw uitzending naar Nigeria de eerste keer dat u in dat land kwam. Ook daar zult u een bepaalde voorstelling van gehad hebben. Viel u die mee of tegen, en i waarom?

Tijdens je opleiding word je voorbereid en natuurlijk zijn veel dingen toch weer anders. Maar ook dit is een proces van leren door de jaren heen. Wat mij tegenviel was de taal. De jongeren willen graag meer Engels lezen en dat ook met je spreken. Dan komt de lokale taal op dc tweede plaats. Daarbij is het Igedc een moeilijke taal. Verder zijn er altijd de vele mensen om je heen. waardoor het wel eens moeilijk werken is. Hierin moet jc leren regel en orde te stellen.

Als de Heere iemand in Zijn dienst roept en afzondert, is dat groot. Toch is de praktijk dikwijls anders, omdat Gods wegen hoger zijn dan onze wegen en Zijn gedachten hoger dan onze gedachten, zodat Gods wegen meestal achteraf bewonderd worden.

Zou u eens iets uil de dagelijkse praktijk van de wonderen des Heeren willen venellen? Voor mij is het een wonder als dc Heere door Zijn Geest en Woord wil leiden en onderwijzen. Soms mag je ook duidelijk ervaren, dat Hij woorden geeft om te spreken in moeilijke situaties.

Ook worden cr mensen op je weg gebracht die in nood zijn en waar de Heere je dan voor gebruiken wil om ze dc enige weg tc wijzen.

De Heere meet eerst de schouders van Zijn kinderen, voordat Hij er allerlei laken oplegt. Wat voor taken mocht u met Gods hulp zoal , verrichten?

Zoals u weet ben ik opgeleid als verpleegkundige. Dc eerste jaren heb ik veel werk in de dorpen gedaan. Gcleidelijkaan is de zorg voor wezen uitgegroeid lot een volledige taak. Voor deze taak werd ik door de deputaten apart gesteld en dus heb ik hel grootste deel van m'n jaren op het veld aan deze taak besteed. Nog ben ik bij deze taak betrokken en de laatste jaren voornamelijk bij de hele begeleiding, zowel wat de staf als de oudere weeskinderen betreft.

Door de jaren heen verdiepte de Heere de liefde tot Hem. óók tot de naaste. Dat zat er we! aan meegewerkt hebben dat u na uw pensioen teruggaat en blijft werken onder hen, waarmee u in de achterliggende jaren een band hebt gekregen.

Hoe bent u tot dit besluit gekomen?

'k Denk niel dat onze taak ooit af of voltooid is op aarde. Zo is cr ook nog een grote nood op ons terrein in Igede. vooral len aanzien van de oudere wezen, die vaak zo alleen staan. De staf die nog veel leiding nodig heeft. En de jonge christenen die vaak nog zo heel weinig kennis hebben. De Heere Die de opdracht gegeven heeft, zal het ook duidelijk maken wanneer ik het werk mag beëindigen en geheel overdragen.

Door de jaren heen bent u verschillende perioden met verlo f geweest. Wat zag u in Nederland als voordeel en wat als nadeel?

Hier kan ik slechts enkele dingen zeggen anders wordt het tc lang.

We hebben in Nederland veel voorrechten en dan wil ik toch zeker noemen het kerkelijk leven, de Woordverkondiging, catechisatie, jeugdverenigingen, enzovoort.

De goede scholen en mogelijkheden van opleiding. En vooral het christelijk gezin. Nadelen - velen leven zeer oppervlakkig en langs elkaar heen, waardoor er veel vereenzaming is.

Persoonlijk mochten wij dikwijls post ontvangen van onze zendingsarbeiders(-sters). Dikwijls beleefden we dat als een oase in de woestijn. Wat was uw ervaring?

Post kan soms een gesprek zijn en dan lijkt het al lezend of schrijvend alsof je tegenover de ander zit in gesprek.

Heeft u nog een slotopmerking ten opzichte van ons als vrouwen en moeders van het thuisfront? Spreek veel met uw kinderen over Gods Woord cn Zijn wil met ons leven. Wijs hen ook op de nood van de ander die misschien eenzaam of verstoten is en ga hen voor in liefde tol die ander.

Zuster Sonneveld, nu u afscheid neemt als verpleegkundige van het zendingswerk in Igede. wensen wij u als Vrouwenbond toe, de kracht, kist. liefde en ijver om de overige tijd die de Heere u schenken wil te besteden in Zijn dienst en tot grootmaking van Zijn Naam. Die alleen te prijzen is tot in eeuwigheid.

En wanneer dc tijd daar is. dat het aardse huis dezes tabernakels verbroken wordt, u door genade mag ingaan in dc vreugde uws Heeren. Om dan te mogen horen: „Komt. gij gezegende Mijns Vaders! beërft dat Koninkrijk, hetwelk u bereid is van de grondlegging der wereld".

Dan zullen de rechtvaardigen antwoorden, zeggende: Hem

„Heere! Wanneer hebben wij U hongerig gezien. en gespijzigd, of dorstig, en te drinken gegeven? En wanneer hebben wij U een vreemdeling gezien, en geherbergd, of naakt en gekleed? En wanneer hebben wij U krank gezien. of in de gevangenis, en zijn tot U gekomen? "

En de Koning zal antwoorden en tot hen zeggen:

„Voorwaar zeg Ik u: oor zoveel gij dit één van deze Mijn minste broeders gedaan hebt. zo hebt gij dat Mij gedaan" (Matth. 25:34, 37, 38. 39 en 40).

Hartelijk dank. zuster Sonneveld voor uw bereidwilligheid om tot een vraaggesprek te komen. Wij mochten ook door uw rondzendbrieven steeds op de hoogte blijven van uw werk.

De Heere make u het afscheid nog gemakkelijk ook ten opzichte van uw bejaarde moeder.

Nogmaals onze hartelijke dank voor alles.

Melissant

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen