Ga uit.... en dwing ze in te komen

Eén rondje dan... Maar de prent is voor jou als we worden aangehouden hoor! Annet stapt achterop de gloednieuwe Honda van Jeroen. Zonder helm... Heeft ze niet.

't Is wel even oppassen geblazen met haar korte strakke rokje... Ai. daar hooit ze al een verdacht, scheurend geluid! Jammer. Pech gehad... Zal pa leuk vinden...

Vorige weck nog was hij behoorlijk kwaad uitgevallen: ..Dat a-ke-li-ge kor-tc rok-je van je...! 't Is werkelijk geen gezicht!"

Met een flink vaartje stuift Jeroen met Annet achterop er vandoor... Iets te snel, want het voorwiel laat de grond los zodat Annet Jeroen stevig vast moet houden. Natuurlijk vindt ze dat helemaal niet erg. Al snel heeft Jeroen z'n brommer onder kontrole. cn na de eerste bocht naar rechts geeft Jeroen vol gas. De Reeweg is een lange straat en tevens voorrangsweg, zodat de Honda goed vaart kan maken.

Jeroen is in januari zestien jaar geworden. In december heeft hij afscheid genomen van de - 16 klub. Nu kan hij naar de + 16 vereniging gaan. Er zit echter één maar aan: Annet wordt pas in augustus zestien jaar, en die moet dus nog op de —16 klub blijven. Mag nog niet naar de +16.

Halen natuurlijk die leeflijds grenzen, maar vooruil. hij /.iel Annet toch dikwijls genoeg, Zo plagen hem ihuis vaak niel Annet. Trouwens. Annet wouli ook regel ma lig op dc korrel genomen (leeft nieis l ekker laten plagen...

Nou ja. verkering hebben ze nog niet. Ze vinden elkaar gewoon heel erg aardig... Moet toch zeker kunnen? !

Met zijn vrienden is Jeroen al een paar jaar wég van brommers. Vanzelf heeft Jeroen al voor zijn zestiende heel wat keertjes op een brommer gereden, 't Gaf best een kick om te rijden zonder dat de politie je te pakken kreeg... Maar nu... laten ze hem nu maar aanhouden! Niets meer aan de hand. Z'n eigen zuur verdiende geld. Enkele zomervakanties heeft hij hard gewerkt in tomatenkassen. En nu alweer bijna een jaar lang op vrijdagavond cn zaterdag bij de supermarkt vakken gevuld. Oké, een saai werk... maar 't leverde toch al-met-al een aardig zakcentje op. 't Is alleen jammer dat ze er op school zo moeilijk over doen. Laatst zei zijn mentor nogal hatelijk: „Jongelui, wie het echt prettig vindt om twee jaar in de examenklas te zitten, raad ik aan om de bijbaantjes op vrijdagavond en zaterdag aan te houden".

Vader is ook niet mis. De brommer mocht Jeroen maar nauwelijks kopen. En als de schoolonderzoeken in februari onvoldoende zijn gaat de Honda de eerste drie maanden toch mooi 'op stal'... in de garage.

De Honda doet het best. Met zestig kilometer scheurt Jeroen de weg af. Soms kijkt hij vlug even achterom of er geen politie-auto volgt, want dan istie de klos.

Bij het cafetaria staat een aantal vrienden. Gebrul overen-weer!

Annet zwaait met een hand. Ze heeft een opgewonden gezicht en haar lange haren waaien met de wind mee langs haar hoofd.

En dan gebeurt het... Een stevig gebouwde dame nadert de oversteekplaats... In beide handen draagt ze Hink gevulde boodschappentassen. Rustig wandelt ze de zebra op. maar weet niet hoe snel ze terug moet springen... Mis!

De vrouw struikelt, de boodschappentassen rollen op dc grond en de appels en sinaasappels zoeken hun weg als ping-pongballen op het trottoir.

Jeroen remt uit alle macht. Het achterwiel maakt een lelijke schuiver. Een lang remspoor tekent zich af op het asfalt... 't Is niet te geloven, maar Jeroen blijft z'n Honda de baas! Zo'n twintig meter voorbij de zebra komt hij tot stilstand. Met in-witte gezichten stappen Jeroen en Annet af.

Annet probeert haar gescheurde rokje zo goed mogelijk in fatsoen te houden. Onzeker lopen ze naast de brommer terug naar de oversteekplaats.

De stevige mevrouw is intussen opgestaan. Zc mankeert gelukkig niets, maar is verschrikkelijk boos! Boos van de schrik en van het roekeloze gedrag van de bromfietser. „De sinaasappels hebben het in het rollen gewonnen van dc appels", denkt Annet in een Hits.

Rond de mevrouw drijven de augurken in hun zuur. terwijl het gebroken glas van de augurkenpot het pakje van de slager heeft opengescheurd: de slavinken houden de augurken gezelschap.

„Een aardige opdracht voor de tekenles", denkt Jeroen verdwaasd als hij de chaos ziet... Verschillende voetgangers blijven staan kijken. Iedereen vindt zo'n vertoning zeker dc moeite van het bekijken waard...

Jeroen zet verlegen zijn bromfiets tegen een lantaarnpaal. neemt zijn helm af en wil z'n ekskuses aanbieden. Maar zover komt Jeroen niet... Met grote schrik herkent hij mevrouw Tuinstra...

Ook mevrouw Tuinstra merkt

wie de oorzaak is van haar schrik en de grote puinhoop. Haar ogen spuiten vuur. Ook haar mond... Al haar schrik en boosheid komt eruit!

So stelletje dwasen. Sijn jullie seker tic nette jongelui van de kerk. hè? Ja. 'k herken jou wel, man. Mooie blaadjes uitdelen kunne jullie!! Vrome praatjes verkopen, hè? ..."

Jeroen kijkt naar dc punten van zijn schoenen. Annet kijkt angstig rond. Er komen steeds meer mensen om hen heen staan...

Als een droom komt in Jeroen het voorval weer naar voren tijdens de decembermaand. Hij ziet het weer helemaal voor zich...

Hij had zich opgegeven om een uurtje te helpen met het verspreiden van de Evangeliebanier. De leiding van de —16 klub heeft nog flink moeten praten om voldoende jongelui te krijgen om mee te helpen.

„Akkoord" had Jeroen gezegd, „dan zal ik ook wel meehelpen". , .'k Heb thuis nog twee jonge zusjes, die helpen mij vasf wel", dacht Jeroen. „Maar niet op zaterdagmorgen. want dan werk ik. Geef bij mij thuis maar een paar honderd folders af en een plattegrond van de wijk die ik moet lopen. En... dit jaar niet de nieuwbouwwijk mei al die woonerven. Dat duurt me te lang. Liefst een wijk met een flatgebouw",

Z'n wensen zijn vervuld. Nog ziet Jeroen zich lopen. Z'n zusjes liepen de rijtjeshuizen af, en zelf nam hij het flatgebouw. Al die brievenbussen naast elkaar. Lekker vlug klaar.

Toen Jeroen halverwege was met folderen. stapte er een stevig gebouwde dame de hal van het flatgebouw binnen. Zij sprak Jeroen aan.

„Wat-is-dat. jongeman? Krijg ik seker nog meer troep in mijn brievenbus? Vergeet mij maar hoor! Nummer negenenzestig. Tuinstra maar niet. Rommel genoeg bij mij".

Jeroen had zich beledigd gevoeld en adrem gezegd: „Goed mevrouw, u geen folder in uw brievenbus, u krijgt er één van mij persoonlijk". Op 't zelfde moment stopte hij die mevrouw een folder in haar hand... Nog snapt hij niet waar hij de moed vandaan haalde.

Mevrouw Tuinstra had zich overrompeld gevoeld met de Evangeliebanier in haar hand-Even maar. Toen had zij met een minachtend gebaar de folder weggesmeten. Steeds feller was zij met haar typisch accent gaan praten...

„Seg. jonge, jij moet tie troep bij jou houden seg ik. En als ik dat seg. seg ik dat. Moei jc weten. Allemaal vrome verhaaltjes! Jij gelooft cr toch seker self ook niet in, nou? Allemaal flauwekul. En maar vroom staan te wese. En maar brutaalweg so'n folder in m'n hand stoppen". Zo was ze nog even doorgegaan...

Jeroen was eerst geschrokken, maar werd toen van binnen erg boos! Als die mevrouw zo hatelijk deed, dan zou hij ook eens laten merken wie hij was. Wat dacht dat mens wel? ! Hij zou haar eens goed de les lezen. Hij zou zijn kerk verdedigen!

„Mevrouw", had Jeroen uitdagend gezegd, „als 11 zo over God en de kerk denkt en praat, moet u juist die folder lezen. En als u dat niet doet gaat u zeker verloren...!"

Zo, dat had hij eens even netjes gezegd! Mevrouw Tuin-

stra had nog iels minder fraais gezegd en was toen kwaad weggelopen. Zonder folder-Vol trots had Jeroen later op de vereniging gezegd wat hij meegemaakt had. Wat zij-zei en wat hij-toen-weer zei... Meneer Kroon, een van de leiders van de - 16 klub. hoorde Jeroen aan...

Na afloop van de klubavond nam hij Jeroen even apart. Hij hield geen lange preek. Heel indringend had meneer Kroon gevraagd of Jeroen wist wat het sleutelwoord van Christus' komst op aarde was...

Jeroen had wat schokschouderend gereageerd. Natuurlijk wist hij het. maar dat laatje niet merken als je vijftien bent...

„Liefde". ..Liefde. Jeroen", antwoordde meneer Kroon toen Jeroen bleef zwijgen. ..En je reaktie op die mevrouw-inhet-flatgebouw? Was dat uit liefde of... uit gekrenkte trots...? Moet je eens over nadenken. Jeroen", besloot Kroon zijn terechtwijzing.

De laatste zondag voor kerstfeest had de dominee gepreekt over Lukas 1 vers 31 tot en met 33. Over de aankondiging van de engel aan Maria over de geboorte van de Heere Jezus. Heel stil werd het in de kerk toen de dominee vers 33 behandelde. ..En Hij zal... Koning zijn in der eeuwigheid, en Zijns Koninkrijks zal geen einde zijn".

Heel indringend sprak de dominee: ..Jonge mensen, jullie hebben in de afgelopen weken de Evangeliebanier verspreid. In veel wijken zijn jullie geweest om te folderen. In de heggen en steggen... Daar ben ik heel blij mee. Toch heb ik een vraag aan jullie: deden jullie dat omdat we dit nu eenmaal gewend zijn of... voelde je je innerlijk gedrongen door de liefde van Christus? Wie iets van de liefde van Christus voelt, zal de folders biddend in de brievenbussen hebben gestopt. Het Koninkrijk van de Zaligmaker zal geen einde zijn. Hij zal groot zijn. In het vergaderen van zijn gemeente. Van blank en bruin. Van dichtbij en veraf. Hij vergadert door middelen. Door mensen. Door folders... Zo hebben jullie mee mogen werken om het Woord door te geven. Eigenlijk is het Woord doorgeven net zo veel als: prediken! Vaak voelen wij er meer voor om het Woord te verdedigen. En dat is op zich goed. Maar beter is het om het Woord te prediken!

In je kontakten met allerlei mensen. In het folders verspreiden. Jeroen durfde niet goed op te kijken... Hij voelde zich zitten...

Dan is Jeroen weer terug op de Reeweg... Nog steeds kijkt hij naar de punten van zijn schoenen. ..Nou. seg is wal. man. Nou hebbie niet zo'n grote mond als toen in mijn flat. ja? ! Sta je eflïes sullig te kijken naar je schoenen.

Sien er heus wel beter uit dan mijn slavinkies. Die drijven in "t suur. Maar betalen sul jij man.

Waar blijf-ie nou niet je mooie praatjes?

Leren jullie seker dat je fatsoenlijke mense van de sokke moet rije? Nou? En je mag van jullie kerk seker ook so hard op je bromfietsie scheure? Geef niks als-sie andere mense de vernieling inrijdt... zijn toch maar hcidene...

„En dat is seker je meissie...", gaat mevrouw Tuinstra door terwijl ze minachtend met haar hoofd knikt naar Annet. „Ook écn van dat kerkie van jullie seker. Nou. mooi hoor met zo'n gescheurd rokkie.

En jij, meissie. jij hoeft seker geen helm op? Voor jullie geldt de wet seker niet? Mooi hoor. en mij bijna aan een prakkie rije..."

Annet weet niet waar zij kijken moet... Van verbazing en van schaamte.

De omstanders, die merken dat de mevrouw niet gewond is, gaan steeds meer plezier krijgen in de scheldpartij.

Intussen hebben enkele kinderen de rondliggende appels en sinaasappels verzameld en bij dc scheldende mevrouw gebracht.

Ze verandert zienderogen. „Kijk-es. Jullie sijn tenminste schatjes. Vast niet so christelijk als tie lef-gooser-met-s'n-meissie. Nou ja. die doen wel alsof se christelijk sijn met hun mooie praatjes. Maar intussen rijdt-ie mij bijna dood. Mooi christelijk hoor... Wel mooie woorde maar geen mooie dade".

„Jullie moge wel een appel of een sinaasappel neme voor de moeite hoor", zegt mevrouw Tuinstra tegen de kinderen. De kritiek snijdt door Jeroen heen. En hoewel de mevrouw erg overdrijft, voelt Jeroen in de kritiek dat ze gelijk heeft met haar opmerkingen op zijn niet-christelijk gedrag op z'n brommer...

De slavinken-in-augurkenzuur-met-glas vormen nog steeds een stilleven temidden van het straattumult.

Dan vindt Jeroen zijn houding terug. Eerlijk begint bij al stamelend: „Mevrouw, ik... ik schaam mij diep. Graag wil ik u de schade vergoeden. Ik bied u mijn ekskuses aan", 't Was het praatje van de week wel... Gelukkig is de politie er niet bijgehaald. Nadat Jeroen haar een flink bedrag gegeven heeft voor de schade en de rommel op straat heeft opgeruimd, vraagt hij of hij 's avonds bij mevrouw Tuinstra langs mag komen om te praten. Het adres weet hij zich nog goed te herinneren. Nummer negenenzestig.

Eerst wilde mevrouw Tuinstra het absoluut niet, maar omdat ze voelde dat ze zelf toch ook wel erg tekeer was gegaan en die knul haar direkt vijfentwintig gulden in haar hand stopte, heeft ze er in toegestemd.

Eenvoudig was het niet voor Jeroen. Fijn dat Annet ook mee wilde. Intussen wel met een andere rok...

Eind februari is er een gemeente-avond. Het thema is 'Een wereld in nood'. De nieuwe aktie van de Jeugdbond gaat van start. Jeroen en Annet zijn ook aanwezig. Op de flets zijn ze

met een aantal vrienden naar de kerkzaal gegaan. De Honda staat op slot... In de garage. Niet vanwege de slechte schoononderzoekcijfers. Wel als gevolg van het voorval met mevrouw Tuinstra. Gewillig heeft Jeroen cr in toegestemd dal zijn vader de brommer tot eind mei 'in bewaring' nam. De dominee heeft op de gemeente-avond de leiding. Eerst vertelt hij over de projekten waarvoor de aktie gehouden wordt.

Natuurlijk hebben de gemeenteleden en dc jongeren hierover al gelezen in de Jeugdwerkkrant. En dc leiding van dc verenigingen hebben eind januari 'voorlichting' gehad van een jeugdwerkadviseur.

Toch is het goed dat de dominee de verschillende projekten nog eens stuk voor stuk noemt. Een aantal dia's onderstreept de noodzaak van de aktie. De mensen hoeven eigenlijk niet enthousiast gemaakt te worden. Bij een aktie-voor-welk-goed-doei dan ook is dc aktiebereidheid tot nu toe altijd erg groot geweest. En dat zal nu zeker weer zo zijn!

Vreemd eigenlijk: meestal begint de dominee zo'n avond met een korte meditatie. Dat heeft hij vanavond niet gedaan! Na het algemene gedeelte zegt de dominee dat ook. Vanavond wil hij de avond besluiten met een korte meditatie!

De dominee is bewogen en kijkt ernstig. Er zit hem iets dwars! Dat zie je zo! Hij is anders dan anders!

Beste mensen", begint hij. „vanavond denken wij samen nog even na over de gelijkenis van het grote avondmaal uit Lukas 14. Erg dankbaar ben ik steeds weer met dc grote inzet van de hele gemeente. Het geld zal er zeker komen. Maar ik maak mij grote zorgen. Zorgen die op mij afkomen als ik vers 23 lees. Daarin staat dal dienstknechten de opdracht krijgen: „Ga uit in de wegen en heggen: en dwing ze in te komen, opdat mij huis vol worde".

„Mijn zorgen gaan over het gebrek aan zendingswerkers... Gods opdracht ligt er: ..Hij zei tot de dienstknecht: Ga uit... en dwing ze in te komen". Alleenwaar zijn vandaag de dienstknechten? Als er geen dienstknechten zijn. kan er ook niet uitgegaan worden in de wegen en heggen. En... wie moeten dan de mensen in Latijns-Amerika, de kinderen en jongeren in de arme wijken van Curitiba in Brazilië dwingen in te komen?

Zeker... Gods werk gaat door! Maar dc Heere werkt middellijk. Door mensen! Wilt u en willen jullie vooral in deze aktie het gebed niet vergetenvoor zendingswerkers... voor dienstknechten...? Niet alleen bidden of de Heere arbeiders wil uitstoten, maar of de Heere... u en jou gebruiken wil! Misschien heb je er helemaal geen zin in. Misschien heb jij je toekomstplannen al kant-enklaar. En toch... laat het gebed om arbeiders - om u en jou! - voorop gaan tijdens de aktie. Evangeliebaniers rondbrengen kost je niet zoveel tijd. Laat staan moeite. Hooguit een 'aanvaring' met andersdenkenden, maar dat kan je zelf weer tot bezinning brengen. Je leven gaat daarna weer rustig verder".

Jeroen kijkt even de kant uit van Annet.

„Heb je jezelf over voor de Heere en Zijn dienst! Neem die vraag eens mee tijdens de aktie. Leg de vraag biddende aan de Heere voor!

Gods werk gaat door... Christus zal groot zijn. Ook in Zijn heerschappij aan alle einden der aarde.

Maar denk bij zendingswerk niet alleen aan anderen. Vraag de Heere of Hij u en jou wil gebruiken als... dienstknecht! Om uit (c gaan in de wegen en heggen. Om anderen te dwingen om in te komen. Opdat Gods huis vol worde".

Annet kijkt naar Jeroen. Hun ogen ontmoeten elkaar. Beiden worden rood.

„Zeg niet: daar moet je bekeerd voor zijn. Dat weten we allemaal erg goed. Leg die nood als eerste aan de Heere voor! Verschuil je niet achter je onbekeerlijkheid!

Smeek om de werking van Gods Geest! Smeek om de liefde van Christus. Alleen die liefde kan jc gewillig maken om dienstknecht in Gods Koninkrijk te worden.

Dan mag je als kleine dienstknecht de voetstappen drukken van de grote Meester, die op aarde kwam om Dienstknecht te zijn. Om zalig te maken wat verloren is. In Nederland. En in Latijns-Amerika en in Afrika of Azië.

Op weg naar huis fietsen Jeroen en Annet naast elkaar. Echt verkering hebben ze nog niet. maar toch... „Jeroen... moet je eens horen..." „En ik weet wat jij wilt zeggen..." antwoordt Jeroen. „Jeroen, mag je de Heere bidden om bij elkaar te horenenne... om samen in Zijn dienst te werken...? "

„Annet... jij vraagt hetzelfde wat ik jou wilde vragen."

"s Avonds liggen twee jonge mensen in hun eigen huis voor hun eigen bed met gevouwen handen...

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen