Studenten demonstreren
Het is al weer ruim twee jaar geleden dat studenten een OVjaarkaart kregen. De kaart waarmee je gratis in bus. trein, tram en metro stapt. Daarvoor moesten zij wel ƒ 65.-per maand aan basisbeurs inleveren. Dat leverde heel wat weerstand op bij de studenten. Zij die bijna nooit met het openbaar vervoer reisden, moesten nu ineens ƒ 65, inleveren. En wat moesten ze met die OV-jaarkaart?
Voordat de kaart er was, werd er dan ook heel wat geprotesteerd door middel van demonstraties en bezettingen. Voor een aantal studenten zou deze kaart wel voordelen opleveren. Van hen hoorde je niet veel. in ieder geval kwam dat niet in het nieuws.
Inmiddels zijn de meeste studenten de voordelen van deze kaart gaan inzien. Ze nemen de bus of de trein als ze ergens naar toe gaan. want zc hebben cr al voor betaald. Om het onderste uit de kan te halen, zijn er zelfs koeriersdiensten opgezet. Tegen een laag tarief, maar ook binnen korte tijd kunnen studenten goederen van de ene naar de andere plaats vervoeren. Met het openbaar vervoer kunnen zij. zeker in de Randstad, heel wat kilometers file voorbijrijden. Op die manier valt er zelfs iets te verdienen met de OV-kaart.
De NS hadden cr niet op gerekend dat studenten hun kaart zo massaal zouden gebruiken. Zij zullen wel zo'n 2.5 miljard rciskilometers per jaar maken, dacht NS. Dit werden er wel 5.5 miljard per jaar! Het was duidelijk dat studenten hun kaart niet alleen gebruikten om mee naar school of universiteit te gaan. Er werden ook heel wat 'pretkilometers' afgelegd. Daar waren de NS lang niet op ingesteld en dit veroorzaakte dan ook vaak overvolle treinen.
Voor de NS was het niet haalbaar om in 1994 het bestaande kontrakt te verlengen.
Uiteindelijk is besloten dat er twee kaarten komen: een die recht geeft op gratis reizen van maandagmorgen tot vrijdagavond zeven uur en met korting voor de rest van de week. de andere waarvoor het omgekeerde geldt. Uit deze twee kaarten kunnen studenten er zelf een kiezen. Hiermee is een bedrag gemoeid wat zowel voor de NS als voor minister Ritzen haalbaar is.
Voordat dit besluit bekend werd. was cr een kontrakt gesloten waarbij de NS niet betrokken waren. De studenten die inmiddels wel erg gehecht waren aan hun OV-jaarkaart. waren het hier niet mee eens. Inmiddels was ook bekend hoe er op de basisbeurs bezuinigd zou worden. In 1994 zal deze maximaal ƒ2.000, gekort worden, afhankelijk van het inkomen van dc ouders.
Op 8 mei werd er een landelijke demonstratie in Den Haag gehouden door studenten. (Tegelijk werd er door jongeren gedemonstreerd, omdat uitkeringen voor jongeren onder de 21 jaar afgeschaft worden en verlaagd voor jongeren tot 27 jaar.) Nu wordt er in ons land al snel gedemonstreerd. Zeker als er bezuinigd moet worden, zijn er heel wat mensen bereid aktie te voeren. Toch is het heel begrijpelijk dat er bezuinigingen nodig zijn. De overheid kan geen geld uit blijven geven en steeds meer schulden maken. Dat deze bezuinigingen verschillende groepen van de samenleving treft, is ook begrijpelijk. De bezuiniging die nu de studenten treft, is overigens heel goed te relativeren.
Het tc korten bedrag kunnen zij cr bij lenen. Verder kunnen zij de OV-kaart in 1994 vooral gebruiken waarvoor deze bedoeld is. Is een student thuiswonend, dan kan hij er mee naar school of universiteit reizen. Een uitwonende student kan er mee naar huis reizen en van huis weer naar zijn kamer. Het is nu maar de vraag of er niet van uit gegaan wordt dat studenten zondagsavonds al weer naar hun kameradres gaan. Studenten die de zondag als een afgezonderde dag zien en dan niet willen reizen, worden hierdoor benadeeld. Zij kunnen niet gratis naar hun kameradres reizen. Zij zullen gebruik moeten maken van de korting als ze een weekendkaart kiezen. Je kunt zeggen: principes kosten nu eenmaal geld. maar toch is het iets waar ook in de politiek aandacht voor gevraagd moet worden.
Mochten er toch financiële problemen zijn. dan kunnen zij ook zelf oplossingen bedenken. Een paar uur per week werken om wat bij te verdienen, is voor de meeste studenten wel haalbaar, ook nu de studieduur aan banden gelegd is. Zij kunnen ook zelf bezuinigen op hun eigen uitgaven. Zij kunnen dit bijvoorbeeld doen door veel minder uit te gaan met het openbaar vervoer als de OVkaart minder waard wordt. In ieder geval moet er dan genoeg overblijven om van te leven, terwijl dat voor veel mensen op deze wereld niet het geval is. Realiseren wij ons dat wel genoeg? Hiermee kun je wel inzien dat de dingen waar wij ons in ons land zo druk om maken, maar zo heel betrekkelijk zijn.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 juni 1993
Daniel | 32 Pagina's