Regionale vergadering te Vlaardingen

Opening

Ds. Meeuse wijst erop. dat Paulus hier de Galaten heel eerlijk aanspreekt en onomwonden van hun liefdeblijken getuigt nadat hij hen in het vorige hoofdstuk (3) uitzinnig heeft genoemd en hen gevraagd heeft wie hen betoverd had. In hoofdstuk 4 zegt Paulus hen. dat hij hen geleerd heeft om een kind te zijn en dat hij nu arbeidt hen wederom te baren (vs. 19).

De Galaten hadden zoveel geheiligde liefde - om Christus' wil - voor Paulus, die hen het Evangelie verkondigde, dat ze - zo mogelijk ware - hun ogen uitgegraven zouden hebben. Üit liefde voor het Evangelie zouden zij het dierbaarste (het oog) wel hebben willen geven! In de Bijbel wordt het oog als zeer kostbaar aangemerkt. Dominee verwijst hierbij naar Psalm 17 'Bewaar m' als d' appel van het oog' (dit is: wie Gods volk aanraakt, raakt Zijn oogappel aan) en naar hetgeen de Heere Jezus zegt: „Indien uw rechteroog u ergert, ruk het uit en werp het van u" (dit is: breek met de zonde).

De beeldspraak van Paulus in vers 15 getuigt van de sterke liefde van de Galaten voor hun evangeliedienaar, waarbij hij hen het afstaan van het oog niet verbiedt! Hij zegt: zo het mogelijk ware. Paulus had toen wellicht een oogziekte. Uit liefde tot God en hun naaste zouden de Galaten hun oog hebben willen geven opdat Paulus zijn arbeid (het verbreiden van het Evangelie tot uitbreiding van Gods Koninkrijk) beter zou kunnen doen. Dan wijst ds. Meeuse op de inhoud van het Evangelie: de naastenliefde van Christus, Die oneindig veel meer heeft gedaan. Hij heeft niet alleen Zijn ogen. maar heel Zijn bestaan in de dood gegeven om Zijn gemeente vrij te kopen. Hij heeft Zijn lichaam aan het vloekhout doen nagelen en Zijn dierbaar bloed uitgestort! Zijn lichaam, opdat er spijs zou zijn en Zijn bloed opdat er drank zou zijn voor de Zijnen. Hij heeft Zijn Kerk gekocht met het offer van Zijn menselijke natuur. Dat is zelfverloochende liefde!

Onze naastenliefde, die vrucht is van Christus' verdiensten voor zondaren, moet ook in dat verband gezien worden. De Heere geve ons te zoeken - óók in het dienen van onze naaste - wat Zijn wil is cn wat strekt tot verheerlijking van Zijn Naam en tot de komst van Zijn Koninkrijk.

Orgaan-transplantatie

Dr. Vergunst stelt, dat men spreekt van orgaandonatie wanneer een orgaan van een overledene wordt overgebracht in een levend persoon. Die organen kunnen bijvoorbeeld zijn: nieren, longen, hart, lever en wellicht in de toekomst (gedeelten van) hersenen en geslachtsdelen.

Ongeveer 25 jaar geleden is onder leiding van de bekend geworden prof. Barnhard in Zuid-Afrika de eerste harttransplantatie verricht. Nu zijn transplantaties aan dc orde van de dag: een niertransplantatie is een standaardingreep!

Omdat aan orgaantransplantatie uiterst technische handelingen zijn verbonden zijn ze zeer kostbaar. Een niertransplantatie kost al gauw ƒ 100.000 - tot ƒ 120.000.-. Een hart-of levertransplantatie ƒ 200.000 - en een longtransplantatie wel ƒ 300.000, - ! Gezien de beperkte financiële middelen moeten daarom van overheidswege keuzes worden gemaakt. Temeer daar na een harttransplantatie ± 7% kort daarop overlijdt en na een longtransplantatie ± 45% binnen één jaar. Niertransplantaties zijn reëler, want de kosten van jarenlange nierdyalise zijn eveneens erg hoog!

Donoren

Door hel dalen van het aantal verkeersslachtoffers bli jft het aanbod van organen achter bij de vraag, In Nederland staan nu ± 1.400 personen op de wachtlijst voor het ontvangen van een orgaan (in Europa ± 9.000). Het kan dus best wel tien jaar duren voor een geschikt donororgaan, dat aan alle weefsel kenmerken voldoet, beschikbaar komt. Om het aanbod van donororganen te vergroten is wel voorgesteld om bewust abortussen op te wekken en de embryoorganen te transplanteren. Technisch/medisch is dit mogelijk, maar ethisch en principieel moet deze methode worden afgewezen. Door God geschonken leven mag niet gekweekt of afgebroken worden! Ook niet om anderen te helpen! Om een orgaan te kunnen transplanteren, moet de donor gestorven zijn. Dat stelt de medici voor een kriterium: wanneer is dat? Daarover is bezinning nodig! Een niet-deskundige zegt: als de ademhaling stopt en er geen bloedcirculatie meer is en de lijkkleur zich vertoont, dan is de dood ingetreden. Als deze verschijnselen zich openbaren, zijn de organen onbruikbaar geworden om te kunnen transplanteren.

Deskundigen menen, dat de dood is ingetreden als de hersenen dood zijn en geen reflexen meer geven. De ademhaling, bloeddruk, enzovoorts kunnen dan nog wel kunstmatig op gang worden gehouden. Een lichaam zonder geest is wel dood. maar de kenmerken van de dood zijn nog niet zichtbaar! En op dat moment moet de familie beslissen over orgaan-donatie! Wat een schok, wanneer een geliefde zo - van het ene op het ander moment - sterft ten gevolge van een ernstig ongeval of een ernstige hersenbloeding!

Het is onvoorstelbaar zwaar en bijna niet te bevatten hoe moeilijk een beslissing over orgaandonatie dan is! Inleider leest een artikeltje voor van een moeder, die haar dochtertje na een verkeersongeval zó achterlaat in het ziekenhuis.

In dat ziekenhuis konden ze beter omgaan met organen dan met geschokte ouders...!

Codicil

Artsenorganisaties in Nederland bepleiten de regel, die bijvoorbeeld ook in België en Frankrijk geldt: „Wie zwijgt stemt toe." Dit houdt in. dat van ieder, die geen codicil (= wilsbeschikking) heeft, de organen na een plotselinge dood mogen worden verwijderd ten behoeve van transplantatie. Onze regering echter had het voornemen iedere Nederlander boven 18 jaar in een codicil te laten aangeven óf men na de dood de organen mag verwijderen. Omdat staatssekretaris Simons niet veel respons verwachtte is dit plan (voorlopig) van de baan.

Belangrijk is in dit verband in een codicil te laten vastleggen over welke organen men na de dood eventueel mag beschikken. Wanneer hoornvliezen worden weggenomen, blijft het lichaam verder ongeschonden, dit in tegenstelling tol het verwijderen van hart. nieren, longen. enzovoort. Ethisch verwerpelijk voor transplantatie zijn: hersenweefsel of voortplantingsorganen.

In een codicil kan wel vermeld worden, dat aan het kriterium hersendood moet worden vastgehouden. Diep-coma is géén hersendood! Beperkingen ten aanzien van de ontvanger van het orgaan kunnen niet worden vermeld. Dat is moreel niet verantwoord en óók niet te verdedigen. De vermelding, dat het lichaam ter aarde dient te worden besteld, verdient aanbeveling. Dr. Vergunst vraagt zich af hoe het komt dat zo weinig mensen daadwerkelijk bereid zijn organen af te staan, maar wel bereid blijken ze te ontvangen. Uit een enquete blijkt dat rcspektievelijk ± 20% en 70% te zijn. Onderzoek in de gereformeerde gezindte geeft eenzelfde percentage te zien. Willen wij de konfrontatie met een eigen plotseling sterven niet aan? Niemand kan gedwongen worden, maar spreker benadrukt, dat we een beslissing moeten nemen nu we nog relatief gezond mogen zijn.

Resumerend

In deze materie is het moeilijk de zin des Heeren te verstaan omdat ons verstand is verduisterd en er vanuit de Bijbel geen duidelijke antwoorden gegeven kunnen worden. Wèl kunnen lijnen worden getrokken uit Gods Woord. De dood is als straf op de zonde na de zondeval ontstaan en geeft een doorgang tot het eeuwige leven óf... de eeuwige dood! Het afstaan van een orgaan is op grond van het gebod voor de naastenliefde verdedigbaar, maar we mogen dit gebod niet verabsoluteren. We zijn rentmeesters en niet de baas over ons lichaam èn onze onsterfelijke ziel. En dat ook wanneer de (tijdelijke) scheiding tussen het lichaam en de ziel plaatsvindt. Bovendien moet in eerbied voor God aan het dode lichaam eer worden bewezen.

Ja of nee

Er zijn tegenstanders èn er zijn voorstanders voor orgaandonatie. Tegenstanders baseren hun bezwaren onder andere als volgt: n 1 Korinthe 15:38 staat: Maar God geeft het lichaam, gelijk

Hij wil aan een iegelijk zaad zijn eigen lichaam" en menen, dat 'snijden' in een overledene daarom niet verantwoord is. Bovendien staat hen (terecht) de propaganda tegen, die spreekt van het zin geven aan een 'waardeloze' dood door andere mensen na je dood gelukkig te maken. ..Neem uw organen alstublieft niet mee naar de hemel. De hemel weet hoe uw organen op de aarde nodig zijn." Het kunnen ook bezwaren zijn tegen het moderne, materialistische levensgevoel: wat onderdelen vervangen en daarna zolang en gezellig mogelijk leven. Ook ethische aspekten kunnen een bezwaar zijn: wanneer treedt hersendood in en hoe lang wordt iemand daarna 'in leven' gehouden om organen te kunnen verwijderen? Tenslotte gelooft men, dat de eenheid tussen ziel en lichaam als beelddrager Gods, óók na de dood niet verbroken mag worden en daarom ook niet 'verminkt' begraven.

Voorstanders menen, dat na de dood. als er geen eenheid meer is tussen ziel en lichaam het een christen betaamt met organen God en de naaste te dienen. Zij kunnen nergens in de Bijbel vaststellen, dat het héle lichaam begraven moet worden. Jozef en Jakob kregen een Egyptische begrafenis, wat inhoudt dat alle inwendige organen werden verwijderd. In gehoorzaamheid aan het gebod van God om onze naaste lief te hebben als onszelf, wil men organen afstaan aan de naaste. Het argument, dat de Heere Jezus ook Zijn lichaam gaf voor Zijn volk kan geen passende vergelijking met ons handelen zijn. omdat Christus borgtochtelijk leed voor de Zijnen.

En wij? En ik?

Dr. Vergunst adviseert: wees eerlijk met uzelf. Als u niet bereid bent een orgaan na uw (plotselinge) dood af te staan, moet u ook niet bereid zijn er één te ontvangen in uw leven! We mogen gebruik maken van medische ingrijpen. Hiskia moest een klomp vijgen gebruiken. De verantwoordelijkheid ligt bij ieder persoonlijk, we kunnen voor elkaar niet beslissen. Schuif de konfrontatie met uw sterven niet vooruit! Dat het verzoenend sterven van Jezus Christus uw deel mag zijn. Voor Gods volk wordt bij het sterven het leven niet teniet gedaan, want hetzij dat zij leven, hetzij dat zij sterven, zij zijn des Heeren. Tot zover dc inleider.

Na de pauze, waarin de vrouwenvereniging 'Draagt elkanders lasten' van Vlaardingen zorgt voor de koffie met 'échte Vlaardingse ijzerkoekjes' deklameert mevrouw Chr. Verkerk een gedicht van Chr. de Priester getiteld 'Melaatsen gereinigd'.

Vragenbeantwoording

Daarna gaat dr. Vergunst in op de gestelde vragen:

Het afstaan van organen is aan leeftijd gebonden. Voor hoornvlies mag de donor wel 100 jaar zijn, voor nieren maximaal 70 jaar, voor hart en lever maximaal 55 jaar en voor longen maximaal 45 jaar.

Op de vraag waar dc grens ligt voor hersen(wcefsel)transplantatie zegt dr. Vergunst. dat het juridisch niet en technisch ook nog niel mogelijk is. Specifieke gedeelten van hersenen kunnen nu al worden getransplanteerd.

Hersendood is niet goed te herkennen. Om een eventuele orgaandonatie mogelijk tc maken wordt - na een ernstig ongeval of een ernstige hersenbloeding - niet een mens in leven, maar wel organen in werking gehouden. Het stopzetten van deze handelingen is geen euthanasie. De patiënt ligt in zo'n geval altijd in een ziekenhuis. Dat de Heere Zijn volk naar ziel en lichaam gekocht heeft, sluit niet uit, dat van Zijn kinderen door grote operaties soms gedeelten uit of van het lichaam worden weggenomen.

Een mensenleven is inderdaad alles waard! Maar. het is absoluut onmogelijk - ook financieel - om een ieder, die geen goed funktionerend hart heeft, een donorhart te verstrekken. De kosten worden dan onbeheersbaar!

Op de vraag of we geen verantwoording hebben ten aanzien van de ontvanger van het orgaan verwijst spreker naar Romeinen 6:19. Bovendien zegt hij er ook moeite mee te hebben, daar we allen wel gebruik maken van de inspanningen - óók - van niet-gelovigen!

Dankwoord

In zijn dankwoord zegt ds. Meeuse. dat wij na deze emotionele avond leiding nodig hebben in onze gedachten. Vraag er de Heere om! Vergeet ook het éne nodige niet: ons lichaam in ons leven dienstbaar stellen tot eer van God! Waarvoor gebruiken wij nü onze ogen. onze handen, onze voeten en ons hart? Waarvoor leven wij nu? God formeerde ons in de moederschoot. Wat en wie dienen we met ons lichaam? Dienen we er de Heere mee? Dat wc dan in verootmoediging aan de voeten des Heeren terecht mogen komen!

Krimpen aan den IJssel J. de Blois-van Kempen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen