De Heere werkt

Wij waren ter gelegenheid daarvan te gast in deze gemeente. Het was een weck vol overweldigende ervaringen. We maakten kennis met een land dat in ekonomisch en sociaal opzicht in grote problemen verkeert. Ook mochten we dc gastvrijheid en de onderlinge liefde in de gemeente van Zjitomir ervaren, maar we mochten boven alles ook iets zien van het feit dat Gods werk in het bekeren van zondaren ook doorgaat in het verre Oekraïne

Christus is opgestaan

‘Christus is opgestaan', de Russische/Oekraïnse paasgroet, weerklonk overal waar we kwamen, of het nu een Russisch Orthodoxe kerk of een klooster was, of dat we te gast waren in de baptistengemeente van Kiev of in verschillende diensten, die we meemaakten in de baptistengemeente van Zjitomir. Voor velen in Oekraïne is deze groet vrijwel alleen gekoppeld aan het geloof in de opstanding van het land uit de ekonomischc en sociale ellende, die bijvoorbeeld tot uiting komt in de geweldige inflatie en het nationale drankprobleem. In de verschillende diensten mochten we echter iets zien van de blijdschap bij de herdenking van Christus' opstanding als de grond van het geloof (1 Kor. 15:17). Door Christus' opstanding is het mogelijk dat zondaren tot God bekeerd worden.

De Heere werkt

Hier in Nederland zijn we

bezig met vragen rondom kerkverlating en godsverduistering. Het lijkt wel eens of de Heere niet meer of slechts zeer spaarzamelijk werkt. In Zjitomir hebben wij iets ervan mogen zien dat God krachtig werken kan en dat Hij het ook doet. Twee voorbeelden: in dc zondagmorgendienst kwamen na een indringende preek tien mensen naar voren, die overtuigd waren geworden van hun persoonlijke schuld tegenover God en dat voor hel eerst voor God en de gemeente beleden. Zondagavond was er een evangelisatiedienst. Indrukwekkend was het om te zien dat de zaal waarin deze dienst werd gehouden (een kleine 2000 plaatsen) helemaal vol zat cn dat na de dienst ongeveer vijftig mensen, die niet bij Gods Woord zijn opgevoed, te kennen gaven zich bij de gemeente te willen voegen.

Onder deze mensen was ook een van dc grootste misdadigers van Zjitomir. Met deze mensen zal in dc komende tijd verder gesproken worden over de inhoud van Gods Woord en de betekenis daarvan voor het persoonlijk leven in de hoop dat ze uiteindelijk zo geraakt worden door Gods Woord dat ze hun persoonlijke schuld tegenover de Heere belijden.

Veel gemeenteleden hadden onder deze vijftig mensen vrienden en familieleden. Er was dan ook in de gemeente veel dankbaarheid en ontroering over dit werk dat God deed op deze zondag. Overal ontmoet je ook een honger naar Gods Woord, zowel om het te horen als om het in de vorm van een (gedeelte van) een Bijbel te ontvangen.

Baptisten vormden voor 1989 een veracht deel van de Oekraïnsc bevolking, dat sterk leed onder de geweldige vervolging, maar maken nu het tegendeel mee. Juist zij zijn nu de enigen in het hele land die kontakten met het Westen hebben. Dc overheid heeft nu de baptisten nodig voor kontakten met het Westen. Dit biedt grote voordelen, maar anderzijds is dit tegelijkertijd ook een groot gevaar voor de gemeente.

Door deze kontakten gebeurt het wel dat er nu mensen niet in de eerste plaats door het Woord getrokken worden om zich bij de gemeente te voegen, maar door de mogelijkheid tot kontakt met Westerlingen.

Ds. Vinogradski

Iemand die deze omwenteling van zeer nabij heeft meegemaakt is ds. Vinogradski. de predikant van de autonome Baptisten in Zjitomir.

Hij heeft de vervolging ook zelf ondervonden, maar mag nu ook dc andere kant meemaken, namelijk dat in vrijheid het Evangelie gepredikt mag worden in de gemeente en in dc hele stad.

De Heere heeft veel gedaan en doet nog veel in het leven van ds. Vinogradski, in de gemeente, maar ook in Oekraïne. Over deze zaken spraken we met ds. Vinogradski.

Bent u als christen geboren of bent u dit later geworden?

Ik ben in 1930 geboren in een gezin met christelijke ouders en was de jongste in het gezin van zeven kinderen. In 1929 begonnen de eerste vervolgingen cn werd de druk van het regiem van Stalin voelbaar. Het was dus een moeilijke tijd waarin ik werd geboren voor degenen die naar de kerk gingen. In 1937 werden alle kerken totaal verboden. Mede dankzij het zien van hel sterke geloof van mijn moeder ben ik bij de kerk gebleven.

Was het niel moeilijk voor een jongere om onder de druk van Sta/in te blijven bij de kerk? Voor mij persoonlijk is de tijd van de Duitse bezetting erg belangrijk geweest, omdat toen dc kerken weer geopend werden. Vanaf 1941 zijn de kerken niet meer totaal gesloten geweest, hoewel er zeer weinig vrijheid was cn de druk vaak erg zwaar.

De jaren tussen mijn 16e cn 20e waren jaren van veel strijd en twijfel in geestelijk opzicht. Ik liep met allerlei vragen rond. De antwoorden op deze vragen waren te vinden in religieuze literatuur, maar die was totaal niet voorhanden. Wat er wel was. waren kritische en niet religieuze boeken. Ik bemerkte dat dit in feite hele domme lektuur was en in mijn hart gevoelde ik dat dat wat in deze boeken stond, eigenlijk één grote leugen was. Dit was eigenlijk voor mij een bevestiging van de waarheid van Gods Woord. Sinds die tijd heb ik een boekje bijgehouden waarin ik alles dat me bezighield opschreef. Dit harteboek van mij is dus inmiddels zo'n veertig jaar oud.

Nog een paar woorden over mijn bekering. Op een gegeven moment kreeg ik een boekje in handen getiteld 'Dit staat u te wachten', dc auteur weet ik niet meer. Dit boek is het middel geweest tot mijn bekering. Ik voelde hoe de Heilige Geest mijn hart bewerkte tijdens het lezen ervan. Ik was toen tussen de 18 en 20 jaar. Dat was nog steeds onder Stalin. In die tijd mochten jongeren niet naar de kerk en zeker niet gedoopt worden. Ik ben toen 's nachts bij maanlicht gedoopt in de rivier bij Zjitomir. Dit is geen romantiek, maar toen kon het niet anders.

Voelde u toen reeds de behoefte om het Woord te verkondigen?

Bij ons is er niet zoals in Holland één predikant, maar er zijn ook gemeenteleden die voorgaan in de dienst. Dit heb ik vanaf het begin gedaan. Ook dirigeerde ik het koor. Deze periode onder het regiem van Chroetsjov was weer een zeer zware tijd voor de kerk. Alle kerken moesten dicht. De georganiseerde kerk verdween dan ook in deze tijd. Als je in die tijd christen was, dan was dat een overtuigde en persoonlijke keuze van het hart. Wij wilden geen kerk houden zoals de staat dat wilde. Van de staat mochten er geen kinderen aanwezig zijn in de dienst en we mochten niet evangeliseren. Vanaf dat moment moest er een nieuwe kerk georganiseerd worden, wat in hoofdzaak betekende het zoeken van huizen om diensten te houden. Dit werk kwam op mijn schouders neer. In 1964 heeft de gemeente mij tot voorganger gekozen en heb ik de handoplegging ontvangen.

Dit werk heeft u geen gemakkelijk teven gegeven. U hebt verschillende keren in strafkampen gezeten. Kunt u iets venellen over hoe de Heere u in die jaren heeft doorgeholpen?

De jaren 1960 tot 1980 waren jaren vol vervolging, lijden cn arrestaties. Ik heb gevangen gezeten van 1966 tot 1969 en van 1971 tot 1974. Deze jaren waren in de eerste plaats nodig voor mijzelf, voor de groei in mijn geestelijke leven (heiligmaking). Ik heb toen mogen verstaan wat Gods bedoeling was met mijn leven en heb daardoor mijn gevangenschap als zeer waardevol gezien. Toen ik de tweede keer werd vrijgelaten, gaf ik iets daarvan aan de gemeente door in mijn eerste preek, die ging over Deuteronomium 8:2. God heeft mij geen veertig jaar. maar slechts vijf en een half jaar mijn vrijheid ontnomen. De Heere heeft mij met deze tijd willen beproeven, om te weten hoe ik tegenover Hem stond. Toen ik dit verstond, werd deze tekst een grote troost voor mijn hart.

Het meeleven en meebidden van medegemeenteledcn cn de andere predikanten die in die tijd voorgingen, hebben me veel troost verleend en mij staande doen blijven. Ik mocht gevoelen dat ik niel alleen stond in mijn gebed. Met name in de tijd van de gevangenschap heb ik Gods ondersteuning ervaren. Ook was de hulp aan mijn gezin een grote ondersteuning. In die tijd begon de hulp uit het Westen te komen. Er kwamen zelfs pakketten in kampen aan. Welk een kracht cn moed deze pakketten mij gaven, is niet te beschrijven, je moet het ervaren.

De apostel Paulus wist zijn prediking kernachtig te formuleren: Wij prediken niets anders dan Jezus Christus, de gekruisigde. Kunt u aangeven wat de kern is van de prediking in uw gemeente?

Onze kerk heeft verschillende tijden doorgemaakt. In deze tijden had de prediking steeds een bijpassend accent. Globaal zijn drie accenten te onderscheiden. In de jaren '60 leefden we onder een sterk atheïstisch regiem, dat zeer

sterke druk uitoefende op de gemeente. Toen was het accent sterk op het standvastig blijven staan in de Heere en geen kompromissen sluiten met de staal In die tijd kwamen in de prediking de standvastigheid, het verdragen van lijden en de opreehtheici in de persoonlijke verhouding tot God sterk naar voren. Nadat dit meer en meer naar voren kwam in de gemeente, bleven deze zaken de aandacht houden, maar ben ik ook meer gaan preken over de heiliging van het innerlijke geestelijke leven.

In deze tijd van vrijheid zijn er weer andere gevaren die de kerk bedreigen. In de prediking wordt nu ook veelvuldig gewaarschuwd tegen de verderfelijke invloeden vanuit het Westen (materialisme, make-up, haardracht, etc.), die de wereld in de kerk brengen. Ook is er een waarschuwen tegen invloeden van charismatici en modernisten. Bovendien proberen we zoveel mogelijk deze vrijheid uil te buiten om het Evangelie tc verkondigen aan hen die er niet van weten en zo zondaren te brengen tot God.

Nu enkele vragen over de gemeente. Hoe is de geente in Zjitomir ontstaan?

Reeds snel na de Revolutie, ongeveer vanaf 1920, waren hier baptisten. In die lijd is er een huis gekocht en kwamen ze bij elkaar. Dit is het allereerste begin van onze gemeente.

Dit wat vergrote woonhuis was veel te klein geworden door de sterke groei van de gemeente. Dat de gemeente nu voor het eerst een eigen kerkgebouw heeft, wordl door de gemeente als een wonder van God gezien. Ook de huidige relatie met de overheid is te zien als een wonder van God. Kunt u hierover iets meer venellen?

Als de staat mij alle vrijheid zou geven, dan zou het geen wonder zijn. Het is juist een wonder dat de overheid alles mogelijk maakt. Het lijkt een gek antwoord, maar toch is het zo. Dat God wonderen kan schenken, zegt niet dat Hij zc ook altijd zal geven. Je zou kunnen denken dat God zeventig jaar lang geen wonderen deed, maar wat de toekomst betreft, geloof ik er vast in. Ik geloof dat God ook nog christelijke scholen zal geven, maar wie zal zeggen hoe lang deze vrijheid zal duren? Dit laatste is misschien puur menselijke twijfel, maar als ik de ekonomische en sociale toestanden in ons land nu zie. dan geloof ik dat er niet zo direkt een ander systeem zal opstaan, dat antwoorden op deze toestanden heeft en dat ons dan ook nog eens weer van alles zal verbieden. Persoonlijk geloof ik daarom dat in deze tijd van wanorde God nog enige tijd vrijheid zal schenken. Een vrijheid die we dan ook goed moeten gebruiken.

We mochten zondag 18 april met eigen ogen zien, dat de Heere niet alleen wonderen werkt in uiterlijke zin. maar dat de Heilige Geest ook werkt in het midden van uw gemeente. Kunt u hier nog iets over zeggen?

Er kwamen zondag tien mensen naar voren aan het eind van de dienst. Wat betekent dit? Ze kwamen voor de eerste keer naar voren om hun zonden en schuld voor God en de gemeente te belijden. Anderzijds moeten we afwachten in hoeverre ze de zonden zullen laten en in hoeverre de Heere in hun leven werkt. Er waren mensen bij die nog nooit van God gehoord hebben. Ook waren er kinderen van gelovige ouders bij en mensen die al lang naar de kerk gingen uit gewoonte, die zich nog nooit verootmoedigden voor God.

Het naar voren komen betekent dat men dan voor de eerste keer bewust de zonden belijdt, daarna wordt er keer

op keer met hen gesproken in de hoop vruchten van wedergeboorte en van het werk van de Heilige Geest op tc kunnen merken. In het verdere hangt het ervan af hoe dit zich naar buiten toe openbaart.

In gesprekken met hen worden allerlei zaken rond het geloof uitgelegd en wanneer we van de oprechtheid overtuigd zijn gaan we praten over het einddoel: de volwassendoop. Op dit moment voeren we gesprekken met zeventig mensen, vrijwel allen uit de wereld. De gemeente telt nu honderdtwintig gedoopte leden. Het is mijn hartebede dat de Heere het dit jaar nog geeft dat onze gemeente tweehonderd gedoopte leden zal tellen.

Het is mijn ervaring de afgelopen dagen dat er in Oekraïne een geweldige honger is naar Gods Woord en dat veel in beweging is. Dit merk je in gesprekken met mensen die niet naar de kerk gaan. de Bijbel die centraal lag in het ruimtevaartmuseum, het feit dat in één evangelisatiedienst ongeveer vijftig mensen te kennen gaven zich bij de gemeente te willen voegen, enzovoort. 'De velden zijn wit om te oogsten \ komt onwillekeurig in je gedachten. Anderzijds is er nog veel duisternis cds we zien dat er nog zovelen leven zonder God in dit land en wanneer we de devoot naar de heiligenbeelden opgeheven hoofden zien van velen, bij een bezoek aan de Russisch

Orthodoxe kerk. In Jesaja 9:1 staat een belofte voor het volk dat in duisternis wandelt (in de tekst is dat Israël). Gelooft u dat nu ook voor het volk van Oekraïne er een groot licht zal aanbreken?

De eerste uitleg van deze tekst heeft betrekking op de Messias Die zal komen tot Israël. Toch geloof ik ook dat de Heere in rijke mate werkzaam is in ons land. Niet alleen in de Oekraïne, maar in alle Slavische republieken van de voormalige USSR is er iets gaande. In de Moslimrepublieken is hier echter niets van te zien. Ik geloof vast dat de Heere grote dingen zal doen in ons land.

Hebt u tot slot nog wat te zeggen tot de jongeren in Nederland?

Eerst wil ik zeggen dat ik blij ben dat ik me kan richten tot de jongeren in Nederland. Als predikant begrijp ik dat èn in Holland èn in de Oekraïne dezelfde problemen in geestelijk opzicht zijn. maar in Holland is het gevaar van de sekularisatie veel groter dan hier. Daarom is mijn gebed dat alle christelijke jongeren in Nederland God oprecht zullen kennen en persoonlijk iets van Hem zullen ervaren in hun hart. En wel zo, dat alle wcrcldlingcn om ons heen door ons leven, zoals zich dat naar buiten toe openbaart, worden getroffen cn daarin iets mogen proeven en bemerken van het leven wal een waar christen zal beleven in de hemel, dat onvergelijkelijk veel meer is dan dit aardse leven, zoals in 1 Petrus 1:4 staat. Dat ze jaloers zouden worden op de onverderfelijke, onbevlekte en onverwelkelijke erfenis, die voor een waar christen bewaard is in de hemel.

De Bijbel in het ruimtevaartmuseum

We bezochten ook een ruimtevaartmuseum waar we tot onze verbazing een opengeslagen Bijbel tentoongesteld zagen liggen. We vroegen een medewerkster waarom die Bijbel daar lag. Ze antwoordde dat dit Boek zeventig jaar miskend was. terwijl er toch zoveel wijsheden en morele waarden in stonden. Het negeren van dit Boek was de oorzaak van de misère in de Oekraïne. Toen we echter vroegen naar diepere waarden als zonden en vergeving. bleken dit onbekende begrippen te zijn.

Enerzijds was er bij ons verwondering en verbazing dat de Bijbel zo gewaardeerd werd. anderzijds ook teleurstelling dat wezenlijke begrippen buiten het gezichtsveld bleven.

Ds. Vinogradski heel hartelijk bedankt voor de wijze waarop u de vragen beantwoordde. Er was nog veel meer te vragen, maar dat liet het nachtelijke tijdstip niet meer toe. U hebt nog heel veel werk te doen in de gemeente en in de stad Zjitomir. Van harte Gods zegen toegewenst op uw vele werkzaam heden.

Ook mevrouw Duifhuizen hartelijk bedankt voor het vertalen.

Zjitomir/Leiderdorp Jan de Wildt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen