Snoepen is soms niet verstandig

„Hallo!" groet Tom Dennis. Zoals elke morgen staat Tom trouw op zijn vriend te wachten op de hoek bij de spoorwegovergang. Precies kwart over acht fietsen ze samen naar school.

Het is maandagmorgen. „Lekker weer hè? "

„Heerlijk", antwoordt Tom. „We hebben gisteren de hele middag in dc tuin gezeten. Vanmiddag uit school ga ik meteen vissen, want ja. gisteren mocht dat natuurlijk niet."

„Mmmm!". doet Den nis. „Hé. wat zit jij te bikken? "

„Drop", zegt Dennis. „Dat heb ik over van de kerkdienst", grinnikt hij. „Geef mij ook eens wat." , , 't Is op."

„Nou!" Dat vindt Tom niet leuk. Je gaat toch niet in je eentje genieten van een snoepje. „Koop zeil" maar wat", zegt Dennis.

„Flauwerd, ik heb toch zeker geen geld bij me." „Je hebt vast wel geld bij jc. maar niet voor dropjes", zegt Dennis dubbelzinnig.

Tom denkt even na. „Zendingsgeld? ", vraagt hij een beetje verbaasd. Al fietsend voelt hij in zijn broekzak.

Daar rammelt wat, vier kwartjes. Jah! Hij schrok eerst even van die opmerking van Dennis. Maar dan denkt hij aan die heerlijke drop. Wacht, hij heeft een plan! Straks komen ze langs de supermarkt, daar kan hij wel even een rol drop kopen, dan heeft hij toch nog twee kwartjes zendingsgcld over. Het zal de meester niet opvallen en dan doet hij er volgende week twee kwartjes extra bij van zijn zakgeld. Het is wel een beetje jammer van dat geld, want hij is aan 't sparen voor een nieuwe hengel.

Als de winkel in zicht komt, zegt Tom: „Ik ga even een rol drop kopen."

„Echt? ", vraagt Dennis ongelovig. „Van je zcndingsgeld? " „Nee. van mijn eigen geld", zegt Tom. „Volgende week geef ik het terug."

Dennis vindt het een goed plan. Hij heeft ook nog wel zin in een extra dropje. Ze zetten de fiets tegen dc supermarkt neer. Het moet niet tc veel opvallen. De meester komt hier ook langs om deze tijd. Ze haasten zich de winkel in.

„Bij dc kassa!", weet Tom. „Daar verkopen ze losse rollen."

De medewerkers van de supermarkt houden die twee goed in de gaten. Het is nog niet druk. en twee van die jongens zo vroeg al om boodschappen. Maar het valt mee. Ze pakken eerlijk één rol en ze hebben geld bij zich. Zeker een karweitje opgeknapt voor hun ouders.

Tom en Dennis haasten zich naar hun fiets. Ziezo, dat is gelukt.

„Kom. wij fietsen even het bos." door

Vlak achter de winkel is een soort park gemaakt, het was vroeger een weiland. Op een plekje verscholen achter de bomen, verorberen ze een aantal dropjes. Heerlijk! Nou ja, heerlijk. Er zit eigenlijk een naar bijsmaakje aan. Dat kun je niet proeven, maar jc voelt het wel.

„Hé Tom. kom op, 't is twintig voor negen", schrikt Dennis als hij op zijn horloge kijkt. Snel haasten ze zich richting school. Als de bel gaat, rennen ze met fiets en al het schoolplein op. De meester lacht, als hij de twee jongens met hun rugzak achter zich aan slingerend naar de rij ziet spurten. „Zo. dat was op hel nippertje", grinnikt hij.

Om kwart over negen heeft Tom een heel ander probleem. Oei. hij heeft door alle drukte helemaal vergeten zijn psalmvers over te kijken. Haastig bladert hij in zijn boekje. Psalm 103:7.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen