Ds. Robert Murray MacCheyne (1813-1843)

Wie is deze jonge prediker?

Robert Murray MacCheyne is op 21 mei 1813 in de Schotse hoofdstad Edinburgh geboren. Dal hij bijzonder begaafd is. blijkt al op jonge leeftijd: als vijfjarig jongetje bezoekt hij al de Engelse school cn twee jaar later gaat hij naar de Latijnse school. Hij bestudeert de Griekse klassieken, maakt gedichten en houdt van muziek. Als hij later aan de universiteit gaat studeren, komt hij sterk onder de invloed van het moderne denken. De jonge Robcrl is in die tijd nog wel godsdienstig, maar zijn hart ligt in de dingen van de wereld. Evenals de meeste van zijn universiteitsvrienden is hij van tijd tot tijd op de dansvloer te vinden. Voor het Woord van God heeft hij absoluut geen interesse. Later zegt hi j over deze tijd:

Eens was ik een vreemd'ling voor God en mijn hart Ik kende geen schuld en gevoelde geen smart Ik vroeg niet: Mijn ziele doorziet gij uw lot? Hoe zult gij rechtvaardig verschijnen voor God? Als Robert 18 jaar oud is. gebeurt er iets ergs in zijn omgeving. Zijn broer David wordt ernstig ziek. Na een ziekbed van vele maanden overlijdt hij. David vreesde de Heere en mag met blijdschap heengaan naar het Vaderhuis met zijn vele woningen. Dit sterven van zijn broer laat hem zien dat hij zo niet sterven kon. Maar Robert is nog jong... De wereld trekt. Wat kost het een moeite om afstand te doen van het dansen cn kaartspelen. Dat blijkt ook uit de aantekeningen in zijn dagboek, zoals bijvoorbeeld: ..Ik hoop nimmer meer kaart tc spelen" of: ..Nooil hoop ik op zondagavond weer uil le gaan". Roberts vrienden kunnen zijn veranderende levenshouding niet begrijpen en drijven er de spot mee: „Spotternijen die moeilijk te verdragen zijn. Maar ik moet trachtten het kruis te dragen". Roberts leven verandert merkbaar: dagelijks besteedt hij veel tijd aan bijbelstudie cn hij laat geen kerkdienst voorbij gaan. Samen met enkele vrienden komt hij iedere zaterdagmorgen bijeen om bijbelstudie te houden. Daarnaast leest hij veel in de geschriften van de Amerikaanse predikant Jonathan Edwards en ook de brieven van Samuel Rutherford behoren tol zijn geliefde Icktuur.

Hoe langer hoe meer leert hij dc zaligheid builen zichzelf en in Christus Jezus zoeken. Aan zijn vrienden vertelt hij later dat zi jn bekering niel plotseling heeft plaatsgehad, maar dat hij van de dag af dat zijn broer stierf, tot Christus was gebracht. Een jaar na het overlijden van David schrijft Robert: „Op deze morgen in het vorige jaar (de sterfdag van David) werd aan mijn wereldsgezindheid de eerste verpletterende slag toegebracht. Hoe gezegend die voor mij was. weet Gij alleen, o God. Die het zo wonderlijk gemaakt hebt". Robert mag verzoening vinden voor zijn zonden in het bloed van de Heere Jezus Christus!

In de dienst van zijn Koning

Vanaf dat moment wil Robcrl Murray MacCheyne zijn leven besteden in dienst van dc Heere. Hij breekt zijn studie letteren af cn gaat theologie studeren. In 1835 rondt MacCheyne zijn studie theologie af. Hij is dan nog maar net 22 jaar oud. Door Mr. John Bonar wordt hij benoemd tol hulppredikant in Larbcrt en Dunipace, twee kleine plaatsjes boven Glasgow. Aehi maanden helpt hij dominee Bonar bij het werk in de gemeente. Op die manier doet hij veel pastorale ervaring op. die hem ook later in zijn eigen gemeente van pas zal komen. In het najaar van 1836 aanvaardt hij

een beroep naar Dundee. een industriestad in het noorden van Schotland.

De gemeente waaraan hij zich verbonden heeft, bestaat niet uit vele edelen en rijken, maar is zeer arm. Het grootste gedeelte van de 4000 leden - voornamelijk arbeiders - bezoekt de kerkdiensten nooit. Ondanks de onbekeerlijkhcid en werelddienst van velen uit zijn gemeente wijdt MacCheyne zich met grote ijver aan zijn ambtswerk. Als herder bezoekt hij ieder die in nood is. Zo weel hij vele algedwaalden te bereiken. Om de onderlinge band te verstevigen, maar vooral om de kennis van Gods Woord onder de leden tc vergroten, leidt hij in elke stadswijk huisgodsdienstoefeningen waaraan zo'n twintig gezinnen deelnemen. Wekelijks houdt hij bidstonden om een opwekking af te smeken. Behalve dit is hij ook zeer getrouw in de verkondiging van Gods Woord.

Prediker van Wet en Evangelie

De preken die MacCheyne nagelaten heeft, getuigen van nauwgezette studie en een praktische toepassing. De grote inhoud van zijn prediking was: ezus Christus en dien gekruisigd. Daartoe preekte hij scherp de wet. dc rechtvaardigheid van God en hel oordeel. Lees bijvoorbeeld zijn preek over Psalm 11:6 en 7 in de bundel 'De ark der behoudenis' over de rechtvaardigheid van Gods toekomende straf. Telkens onderstreept MacCheyne dat ontdekking nodig is om tot een waar geloof in Christus te komen. In een brief aan iemand die Jezus zoekt (1841) schrijft MacCheyne: Gij vraagt wellicht: aarom wenst gij. dat mij zulk een ontdekking van mijn verloren toestand gegeve worde? Ik antwoord, opdat u alle hoop tot oprichting van uw eigen gerechtigheid worde afgesneden. opdat gij nooit in uw arme schuldige ziel zoudt neerzien om daar een aanbeveling bij God voor u te zoeken en dat gij met blijdschap dc Hccre Jezus Christus moogt aannemen, die voor zondaren de wet vervuld heeft en voor hen gestorven is".

De noodzaak van meerdere ontdekking als een doorgaand werk van de Heilige Geest heeft ds. MacCheyne ook steeds voor zichzelf gevoeld. En hij dringt er op aan in zijn prediking bij de mensen: „Laat u met God verzoenen". Met grote aandrang verkondigt MacCheyne de Christus der Schriften. Christus tot overtuiging van zondaren, Christus tot vertroosting, Christus tot heiligmaking. Onophoudelijk spreekt hij over Christus. Hij kan over zijn Koning niet uitgepreekt raken. Hij doet het zeer bewogen en zegt er zelfvan: „Hoe lieflijk en heerlijk is hel onmiddellijk over Christus te prediken".

Gods weg

Het werk van MacCheyne is rijk gezegend. Velen in Dundee en omgeving komen tot bekering zodat zelfs van een opwekking gesproken kan worden.

De predikant van Dundee heeft echter moeten leren dat Gods weg anders is dan onze wegen. Zodra hij aan de theologisdche studie is begonnen, voelt hij een drang om het Evangelie aan de heidenen te verkondigen. De

weg van de zending wordt voor hem echter niet geopend. Zijn gezondheid laat dit niet toe. De Heere opent een andere weg. De kerk vraagt hem om zitting te nemen in een komitee dat de zending onder de Joden ter hand wil nemen. MacCheyne neemt deze taak met vreugde op. Hij is er innerlijk van overtuigd dat het een roeping van de kerk is om Gods Woord tc prediken onder de Joden. Namens dit komitee brengt hij in 1839 met zijn vriend ds. Andrew Bonar een bezoek aan Palestina om zich op de hoogte te stellen omtrent de mogelijkheden van zendingswerk. Na zijn terugkeer uit Israël gaat zijn gezondheid verder achteruit. Op 15 februari 1843 houdt hij in Dundcc zijn laatste preek naar aanleiding van Romeinen 9:23 en 24. Drie weken later sterft de jonge prediker. Zijn werk op aarde is klaar. MacCheyne heeft het eindpunt bereikt van zijn reis en mag zijn Koning nu eeuwig groot maken:

Mijn Jezus geleidt mij door d' aardse woestijn „Gestorven voor mij!". zal mijn zwanenlied zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen