'Het is wel!'

Zo begint ons huwelijksformulier.

Hoe velen zouden beseffen, wanneer zij een huwelijk sluiten, dat gewoonlijk velerhande tegenspoed en kruis ons vanwege de zonde overkomt?

Hopen wij heimelijk niet dat het ónze deur voorbij gaat?

Zou het daarom komen dat zo vele teleurstellingen ons deel zijn?

Wat leven wij toch vér van Gods Woord vandaan. Wij geloven Gods Woord niet. Wij mogen Gods Woord nog hebben in onze huizen cn misschien wéten wij wel héél veel uil Gods Woord. Maar nu de dagelijkse praktijk en beleving, hoe is die bij u, bij mij? Moeten wij ons dan niet diep schamen dat wij zo weinig dc praktijk der godzaligheid in beoefening hebben?

Wij gaan nu weer terug naar ons huwelijksformulier. In gedachten zien wc ccn echtpaar lijden onder het gemis van de kinderzegen. Dc ene maand na de andere verstrijkt, het ene jaar na het andere verglijdt, cn nóg is de levenswens niet in vervulling gegaan. Tranen worden er geschreid, samen als man en vrouw wordt er gesproken over het uitblijven van dc begeerde wens.

Allerlei goedbedoelde raadgevingen worden door anderen aan de hand gedaan,

geboortekaartjes vallen in de bus. maar bij u. bij mij is nog steeds de wens om ook het moederschap te mogen beleven, niet in vervulling gegaan.

Ook slaan zulke echtparen dikwijls bloot aan allerlei gezegden die in dc richting van hen gemaakt worden. Ach. een mens wil toch wat zeggen!

Wat wordt het als pijnlijk ervaren als familieleden en kennissen die korter getrouwd zijn. in verwachting raken, zodat er gesproken wordt over en gewerkt wordt voor de eersteling die op komst is.

En wanneer de doopplechtigheid volgt, wordt door de kinderlozen met omfloerste ogen en pijn in het hart gezien op hel geluk dal dc ander mag ondervinden. Soms wordt er gevraagd, of jij het in de kerk wilt brengen. Je wilt dat graag doen. maar je voelt het, het is niet van jou!

En 's avonds ga je nog léger naar huis en huil je je verdriet uit bij jc man. die zó meeleeft in het gemis van kinderen.

Als dc jaren verglijden, en de wens van ons hart niet in vervulling gaat. wat is het dan ook voor de jonge vrouw soms moeilijk om weer werk wat dc liefde van haar hart heeft, in dc maatschappij tc gaan verrichten. Gewoonlijk is de baan opgezegd, of anderen hebben onze plaats ingenomen, of we zijn onze man gevolgd, zodat we op een andere plaats zijn gaan wonen.

Het zijn dikwijls allerlei spanningen die dan doorleefd worden, want wat moet de jonge vrouw de hele dag thuis doen?

Zullen wij nu nog eens het huwelijksformulier gaan lezen?

..Overmits aan de gehuwden gewoonlijk velerhande tegenspoed cn kruis vanwege de zonde overkomt!"

Als het nu de Heere behaagt in Zijn grote zondaarsliefde u. mij. te laten zien dat velerhande tegenspoed cn kruis vanwege mijn zonde mij overkomt, wat mag ik dan. snood rebel, gaan buigen. Wat worden cr vele

gebeden door kinderloze echtparen aan de Heere opgezonden, maar laten wij nu eens eerlijk zijn. waar gaat het om? Is het een Hanna's bede. om een kindje ter ere van God te mogen ontvangen, of willen wij er zelf mee pronken? Wat is het een onverdiende zegen als de Heere je zondaar maakt voor Hem. als je mag gaan bukken en huigen voor Zi jn wil en wegen, die alleen heilig, wijs en goed zijn.

Als onze wil verslonden wordl in Gods wil om te mogen belijden mei smart en droefheid in het hart: ..Heere ik ben niet waardig om het moederschap te mogen ontvangen, want ik heb gedaan hetgeen kwaad is in Uw heilige ogen". Als de Heere door Zijn lieve Heilige Geest gaat ontdekken wie zij zijn tegenover een heilig en rechtvaardig God. dan te leren door diezelfde Geest dat we ook geen moeder kunnen zijn. dat wij geen kinderen meer kunnen ontvangen!

O. wal hebben wij in onze diepe val in ons verbondshoofd Adam toch een hoogmoedig hart. Het als God willen zijn zil zó diep ingeworteld in ons bestaan.

Maar nu door Gods lieve Heilige Geest in de laagte gebracht te worden, en door genade te mogen ervaren wie de Heere nu voor zo'n albederver wil zijn.

Dan worden er opnieuw héte tranen geschreid, maar nu naar God. om God. om. kon het zijn in Zijn gemeenschap teruggebracht te mogen worden. Wat is de genade dan voor zó één groot als het de Heere behaagt aan zo'n verloren leven Zichzelvcn als HUI' KIND van Bethlchcm weg te schenken.

Dan HET KIND te mogen ontvangen Die de zonde volkomen heeft betaald, daar Hij het op Golgotha's vloekheuvel heeft uitgeroepen: ..Het is volbracht"; om nu voortaan door het geloof door Hem tot God te gaan. Als dat wonder aan het hart geopenbaard en verklaard mag worden, dan zinkt de ziel weg in aanbidding cn dank'brc lofgezangen.

Dan mag er een volgen zijn van die grote Kruisdrager, zodat Zijn volk mag eindigen in Hem Die dit alles volbracht heeft, want dan is het alleen een roemen in dat eeuwige

Welbehagen. Tranen van schaamte, zonde, berouw en boete worden dan geschreid over de afgelegde levensweg. Tranen over dc ongelijkheid van ons hart. Tranen dat de lleere zoveel verdraag!. Maar ook blijdschapstranen voor hel Wonder van Bethlchcm.

Daarom, kinderloze echtparen, de Heere doet het altijd goed in ons leven. Vraag veel aan de Heere waartóe ons dit overkomt. Vraag nooit waaróm, want dat antwoord hebben we zelf ons waardig gemaakt door onze zonde. Zijn er nu onder ons die zich zó als onvruchlbaren waarnemen? Hij de Heere getuigt in Zijn Woord: ..Uw vrucht is uit Mij gevonden". Dat wi j dan zó door genade onder de kinderloosheid mogen buigen, daar de Heere immers in Zijn Woord getuigt, dat zij allen tesamen tweelingen zullen voortbrengen en geen van hen is jongcloos!

Wat een werk ligt er dan te wachten voor hen die "i heil des Heeren wachten. En dan nog éénmaal lerugkomcnd op ons kostelijk huwelijksformulier. ..De gewisse hulp van God te mogen ervaren", er zijn geen woorden voor, het ervaren van Zijn gewisse hulp. Een stil berusten in Zijn beleid, van nu tot in alle eeuwigheid mag dan ondervonden worden.

We eindigen nu mei de Zegenbede: ..O. Vader dat Uw liefde ons blijk': - dan wordt gebogen en beweend die liefde niet waardig te zijn. dan wordt de bede geslaakt -

O Zoon maak ons Uw beeld gelijk:

O Geest, zendt Uwen troost ons neer: - en dat onverdiend! om tc mogen eindigen in - Drieenig God. U zij al de eer". Amen.

W. A. Both-van 't Geloof

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen