JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Bitter water en een bescheiden deel

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Bitter water en een bescheiden deel

6 minuten leestijd

„Vele mensen zijn gestorven van de wateren, want zij waren bitter geworden ". Negentien eeuwen is gedacht dat Johannes' visioen van de Alsemramp uit Openharing 8 alleen geestelijk moest worden opgevat. Tegen het einde van de twintigste eeuw zijn er bijbelvorsers die denken dat die ramp zich voor onze ogen voltrekt. Of ze gelijk hebben? Vast staat wel dat de aarde zucht 'onder 's menschen overlast'. Milieu-krisis, kan ik er wat aan doen?

Een jaar of acht. negen was ik. toen ik op mijn manier veel nadacht over het naderend einde van de wereld. Dat het aanstaande was. leek me vanzelfsprekend. Vier jaar eerder, op de kleuterschool, was er tijdens het buitenspelen een oranje papiertje in de zandbak terecht gekomen, geworpen vanuit een Zeppelin. Die vlogen toen soms boven mijn geboortestad. ..Jezus is komende". verkondigde dat pamfletje. Vele jaren nadien vond ik op een bankje bij een ziekenhuis weer zo'n 'boodschappenboekje'. De vraag die daarop stond, sloot naadloos aan op dat wat vanuit de hoogte tussen mijn zandbouwsels was gedwarreld. ..Is uw ziel al gered? " Een goede vraag om aan jc naaste(n) te stellen. Overigens niet losgemaakt van een andere: is mijn leven ook ccn leven tot eer van God? Jezus is komende. Die mededeling gaf me veel stof tot nadenken. En vragen. Op dc rand van mijn bed gezeten, probeerde m'n moeder antwoord te geven op al dat gevraag. Heel regelmatig. Want zó gauw ben je daarmee niet klaar.... Inmiddels zit ik zelf op bed-randen. Zeppelins vliegen er niet meer. vragen zijn er nog steeds, volop. Jij hebt ze ook. al ben jc misschien zo oud dat je vader en moeder niet vaak meer op je bed komen zitten. Ik denk dat we die momenten van intimiteit en bezinning mogen rekenen tot dc beste die je als mens in je prille leven kunnen overkomen.

Jezus is komende

Jezus is komende. Die wetenschap geeft me nog stééds stof tot nadenken. En soms ook stof tot blijdschap. Ook wel vragen, al hoeft de beantwoording niet meer zo konkreet te zijn als toen. Denkend, zoekend en lezend over wat men noemt 'dc milieukrisis'. kom ik terecht op bijbelplaatsen waar mijn moeder de antwoorden vandaan haalde als ik het naadje van de kous wilde weten over 'de oordeelsdag'. Voor mij hebben de huidige aftakeling van onze aarde en dc dag van Jezus' wederkomst alles met elkaar te maken. Of die dag nu nog een week. twee maanden ol" dertig jaar op zich zal laten wachten. „Maar de hemelen, die nu zijn. en de aarde, zijn door hetzelfde woord als een schat weggelegd, en worden ten vure bewaard tegen de dag des oordeels, en der verderving der goddeloze mensen" (2 Fetr. 3:7). Iets verderop lees ik: Maar de dag des Heeren zal komen als een dief in de nacht, in welke de hemelen met een gedruis zullen voorbijgaan, en de elementen brandende zullen en vergaan, en de aarde en de werken, die daarin zijn. zullen verbranden". Lees zelf het hele hoofdstuk na in je Bijbel.

Onze tijd, een ernstig moment in de geschiedenis

Ook Johannes' visioen van de Alsemramp uit Openbaring 8 vers 11 is een gedeelte dat we hierbij kunnen lezen en overdenken. Een grote ster. brandend als een fakkel, is gevallen uit de hemel, cn is gevallen op het water. Johannes schrijft: en het derde deel der wateren werd tot alsem; en vele mensen zijn gestorven van de wateren, want zij waren bitter geworden". Nee. we kunnen niet zomaar zeggen dat de huidige milieuproblemen 'de' vervulling van Openbaring 8 zijn. Onze tijd is echter wél een heel ernstig moment in de geschiedenis. De zonde maakt zich breed. En de schepping zucht.

Bij die wetenschap aangekomen. hebben veel mensen

de neiging 0111 achterover te gaan leunen. ..Zie je wel. het moet zo gaan. dus het helpt toch niet of ik me nu wat of helemaal niets bekommer om Gods schepping". Dat de aarde zoals hij nu bestaat, door albraak naar vernieuwing moet. gelóóf ik. Wij verwachten, zegt Petrus 'naar Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, in dewelke gerechtigheid woont'. Dan zijn al die andere verschrikkelijk moeilijke vragen ook opgelost. Ik bedoel de vragen over ónze overdaad en de wurgende honger elders in de wereld. Ik bedoel ook de vragen over het leed dat mensen elkaar elke dag aandoen. Haal dat laatste voor jezelf maar heel dichtbij. Dat leed zit soms bij jc in de klas. Nee, zulke vragen stellen, betekent niet meteen dat je horizontaal denkt. Een heel ernstig moment, zei ik. Waarom? Omdat we rondom ons heen zien wat er gebeurt als een land. een werelddeel zich loswringt uit de heilzame band van Gods Wet en Evangelie. Als je jezelf een beetje hebt leren kennen, weet je dat je geen haar beter bent dan al die miljoenen die God openlijk zegenen. Zegenen in de betekenis die Jobs vrouw aan dat woord gaf: vaarwel zeggen. Ook daar schrijft Petrus over. In het laatste der dagen zullen er spotters komen: „Waar is de belofte Zijner toekomst? "

Niet beter, wel anders

Je bent niet béter, wel anders. Als het goed is, weet je dat. Dat anders-zijn stempelt je denken, en komt tot uiting in je handelen met Gods schepping. Een van de verwijten die de 'wereld' aan christenen maakt, is dat ze vaak puur materialistisch leven. In menig opzicht is dat verwijt terecht. Kijk bij jezelf 'Daniël'-special: 'Milieu - pseudo-retigie? ' naar binnen, dan doe ik het bij mij. De soberheid is in dc christelijke gemeente regelmatig ver te zoeken. ..Allemaal zegen van Boven", zeggen we dan. Onderwijl om ons heen kijkend en strevend naar nóg meer wat van onze gading is.

Voor een christen is het niet genoeg als hij zegt: ja maar. wij gooien alle flessen trouw in de glasbak en al ons oude papier gaat naar de kerk. O. jullie scheiden ook je afval trouw? Fijn. Er wordt een breuk in ons dénken - en daardoor ons doen - gevraagd. Laatst las ik op dc Magneet-pagina van het RD een verhaaltje over hoe jongeren tegen 'kleding' aankijken. Ik schrok. Van de oppervlakkige, puur materialistische geest die er uil sprak, van dc hebberigheid. Toen ik er mee tot mezelf inkeerde, wisl ik: ik begeer dan wel geen drie keer per jaar nieuwe kleren, maar wél een heel goed gevulde boekenkast. Gods schepping kreunt onder de heerschappij van dc mens, die de aarde uitwoont.

Leren leven uit het 'genoeg'

Jij en ik. we hoeven elkaar geen milieu-depressie aan te praten. Ook hoeven we niet af te geven op aktiegroepen die zich inzetten voor een beter milieu. Het is wél heel jammer dat die mensen soms denken dat er op déze aarde een heilsstaat moet worden gevestigd, dat ze geen weet hebben van zonde en genade en van het Koninkrijk deihemelen. En natuurlijk mag je het erg vinden dat juist dié mensen bij hun milieu-aktiviteiten vaak niet rekenen met de zondag als de dag van God. Maar in andere opzichten kunnen ze ons 'voorbeeldig' zijn. Wij moeten leren leven uit het 'genoeg'. Daarmee zijn niet alle milieu-problemen voorbij. Daarmee stellen we ook niet dc komst van de nieuwe aarde nog wat uit.

Leef uil het genoeg van Agur uil Spreuken 30: armoede en rijkdom geef mij niet, voed mij met hel brood mijns bescheiden deels". Dan ben je een tevreden en vergenoegd mens. Dan ben je zuinig op Gods schepping.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 december 1992

Daniel | 32 Pagina's

Bitter water en een bescheiden deel

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 december 1992

Daniel | 32 Pagina's