Een Nederlandse jongere in Spanje

André Aleman woonde enkele jaren op de S.E.Z.-post in Spanje. Hij : ii nu op de Pieler Zandl-school in IJsselmuiden. Vour 'Daniël' haalt hij enkele herinneringen op.

Hoe rond je hel toen je hoorde dat jullie naar Spanje zouden gaan voor evangelisatiewerk ?

Augustus 1987 vertrokken wij naar Spanje. Toen ik hoorde dat wij in Spanje gingen wonen, moest ik eerst wel even wennen aan die gedachte. Ik vond het echter wel leuk. misschien omdat ik wel wist hoe het is om in een vreemd land te wonen: we hadden daarvoor tien jaar in Kcnya gewoond. Persoonlijk vond ik het wel spannend om weer eens tc verhuizen, ik wist niets van Spanje af. Natuurlijk waren er ook minder leuke dingen: weg van je vrienden, familie, kennissen.... Een andere taal leren....

Hoe verliep Itel kontakt met leeftijdgenoten in Spanje? In hoeverre kon je met de Spanjaarden over het geloof pralen ?

Het eerste jaar van ons verblijf in Spanje woonden we in Denia. aan de Middellandse Zee. Ik kon de taal nog niet goed spreken cn dc kommunikatic op school met medeleerlingen en docenten verliep bepaald niet zonder storingen, misverstanden of onbegrip. Gaandeweg begon ik echter de taal te leren cn daardoor kon ik ook meer kontakt met leeftijdgenoten krijgen. We verhuisden naar Sant Celoni. dichtbij Barcclona, veel noordelijker gelegen. Toen begonnen we het spaans al aardig te kennen, cn daar heb ik clan ook verscheidene vrienden gemaakt. In Catalonic (een autonome

deelstaat binnen Spanje) was men tegenover buitenlanders ook opener, toeschietelijker en begripvoller. Het beheersen van het spaans is erg belangrijk voor het kontakt met Spanjaarden; hun talenkennis is namelijk zeer beperkt. Hooguit een beetje engels. Ik moest al gauw nóg een taal erbij leren: Catalaans. Dat wordt in Catalonie (noordoosten van Spanje) gesproken en ligt tussen het spaans en het frans in. Het is geen dialeki maar een taal die onafhankelijk van andere romaansc talen uil het Latijn is voortgevloeid, in de loop der eeuwen. Op school waren alle lessen in het Catalaans (behalve de lessen van het vak 'Spaanse letterkunde').

Jc kon op zich vrij goed met Spanjaarden praten over religieuze zaken. Ze vonden het best dat jij ccn andere levensbeschouwing had. maar ze namen die niet over. Als ik bijvoorbeeld voor het eten bad. keken ze eerst wat vreemd, maar als je vertelde waarom je dat deed. werd je niet uitgelachen.

Hoe zii hel onderwijs in Spanje in elkaar?

Ik zat daar op de B.V.P. Dat kun je gelijkstellen met HAVO/VWO. De basisschool heeft daar acht klassen. Dus als je in Nederland in de tweede zit van het voortgezet onderwijs, zit je in Spanje in de achtste. Daarna krijg je drie jaar B.V.P. Dan heb je eigenlijk je HAV'O-diploma. Je kunt dan nog één jaar doorgaan. C.O.V.. en dan heb'je VWO.

Het laatste jaar dat ik in Spanje op school zat. vroegen veel docenten mij waarom ik maar écn achternaam had (Spanjaarden hebben er iwec: één van de vader cn één van dc moeder). Als ik dan zei dat ik een Nederlander was. stonden zc verbaasd tc kijken. Zc dachten dat ik gewoon een Spanjaard was (kennelijk kon ik het spaans dus al zonder buitenlands aksent).

Wat heeft de meeste indruk op jou gemaakt tijdens je verblijf in Spanje?

Wat misschien wel de meeste indruk op mij gemaakt heefl in de periode dat ik in Spanje was. is het grote bijgeloof dat veel Spanjaarden hebben. In de provincie Barcclona bijvoorbeeld, zeggen heel veel mensen geen Rooms-Katholiek meer te zijn. Maar toch wordt er een grote waarde gehecht aan Maria-becldjcs en dergelijke. Onze buren waren ook niet erg godsdienstig. Maar toen de buurman opgenomen moest worden in het ziekenhuis, hing er een Maria-schilderijtje in de gang met een brandende kaars eronder. Misschien kun je wel spreken van een kollekticl bijgeloof, veroorzaakt door hel sterk roomse verleden.

Wanneer je Nederland/Nederlanders vergelijkt met Spanje/Spanjaarden, wat valt je dan hel meeste op?

Spanjaarden zijn driftiger, warmer, hartelijker dan Nederlanders, 's Avonds gaat iedereen tot vrij laat de straat op. dat vindt men 'gezellig'. Koffie drinken doet men in een cafeetje, niet zoals wij. thuis, samen met het gezin.

Waar moesr je hel meeste aan wennen toen je weer terugkwam in Nederland?

Ik moesl vooral wennen in Nederland wat de school aangaat. Hier in Nederland, op een reformatorische school, zit je erg beschermd. Je hoeft niet elke dag uit te leggen wat een christen is (of moet zijn) of wat de Bijbel is. Anderzijds is het goed dat je elke dag op school begint met zingen, schriftlezing en gebed, iets dat in Spanje niet gebeurde.

Ook de kerk is heel anders. Catechisatie en jeugdvereniging vormen ook een groot verschil. De kerk van ds. López in Mataró hield wél één keer in de week jeugdvereniging, zo'n acht man.

Verlang je terug naar Spanje?

Ik verlang niet echt terug naar Spanje om er le wonen, alhoewel ik het erg mooi vond. Maar ik hoop er wel nog eens op vakantie naar toe te gaan en alle bekende plaatsjes te bezoeken.

Hoewel ik weieens voor 'Spanjaard' uitgemaakt word (waar ik overigens niets om geef), voel ik me meer Nederlander.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen