De gemeente, wat betekent dat?

God schiep deze wereld om Zichzelf, tot Zijn eer. opdat wij Hem dienen zouden (NGB. art. 12). Wij hebben echter de dienst van satan gekozen, en zegden God de dienst op: keerden Hem de rug toe. Daarmee hebben we een grote schuld op ons geladen, en daardoor werden we dienstknechten van de zonde.

Toch bleef de Heere ook na de zondeval de mens opeisen tot Zijn dienst. Dat is Zijn goddelijk recht. En dat niet alleen. Hij gaf in de belofte van het vrouwenzaad ook de mogelijkheid van verzoening en wederkeer. Hij zond Zijn Zoon in de wereld, zodat Paulus schrijven kon: ..God was in Christus de wereld mei Zichzelf verzoenende". Ja meer nog: Hij laat het niet aan de mens over om die verzoening wel of niet aan te grijpen, maar Hij zendt Zijn Heilige Geest om die verzoening tot stand te brengen in het hart. en om de mens weer 'dienaar van God' te maken. Hij liet en laat hel verkondigen: 'Laat u met God verzoenen'. En hoewel de Heere die boodschap overal in de wereld bekend laat maken, doet Hij dat toch vooral binnen dc kring van Zijn gemeente.

Het wonder dat er een gemeente is

In het algemeen gesproken lopen we gevaar, het de gewoonste zaak van de wereld te vinden dat er een gemeente is.

In de tijd van de apostelen, toen het Evangelie de wereld veroverde, ontstonden die gemeenten door een persoonlijke beslissing van mensen, die onder de bediening van het Woord tot geloof kwamen. Nü wordt de gemeente voor het grootste deel gevormd door mensen die daarin geboren zijn. We weten niet anders, of het is. zoals het is. In andere landen, achter het ba mbocgord ij n b ijvoorbeeld. wordt wellicht iets meer van dat wonder belééfd. Wij hebben het zo goed: het gaat er bij ons dikwijls zo

goedkoop aan toe. We kunnen ongestraft preken, naar de kerk en de vereniging gaan. En zo weinig wordt het zijn van de gemeente, en het behoren tot de gemeente, als een wonder van God ervaren.

Wat is eigenlijk de gemeente des Heeren?

De vraag wat de gemeente des Heeren is. is een vraag waar niet alleen de eer van God. maar ook onze zaligheid ten nauwste mee samenhangt. De gemeente wordt in de Heilige Schrift de kudde van Christus genoemd. Hij is de Goede Herder, en heeft gezegd: ..Vreest niet. gij klein kuddeken. want het is uws Vaders welbehagen, ulieden het koninkrijk te geven". Wie bij deze Herder wil behoren, moet ook van de kudde zijn. Hij of zij zal er niet van buiten kunnen cn willen. 0111 te behoren bij dc gemeente die 's zondags samenkomt rondom het Woord van God. Dat is het kenmerk van dc gemeente des Heeren. Zij is de verzameling van het volk Gods, tot een aparte gemeenschap rondom het Woord en de sakramcntcn. Daarbij gaat het initiatief geheel van God uit. Hij roept. Hij doet Zijn Woord uitgaan. Hij roept samen. Hij trekt, door de kracht van het Woord, mensen uit dc duisternis van hun Godsvervreemding tot Zijn wonderbaar licht. Hij brengt ze met hun hele bestaan onder het gezag van dat Woord. Hij voegt ze samen tot een hechte gemeenschap, die in Christus het leven vindt.

Werkplaats van de Heilige Geest

De gemeente des Heeren. zouden we ook kunnen noemen de 'werkplaats van de Heilige Geest', waar de Heere niet alleen tot Zijn dienst roept, maar door de kracht van Zijn Heilige Geest, dienaars van satan weer tot dienaars van God maakt.

Dat betekent dat we niet mogen doen wat we zelf graag willen. Dat wc ons hebben tc gedragen naar Gods wil cn die hebben te gehoorzamen. En we weten het: die bevelen, die niet zwaar zijn. strekken zich uit over ons hele leven.

Geoefend tot de dienst van God

Nu is het zo. dat een jongen die 'onder dienst' gaat. wel vanaf de eerste dag soldaat genoemd wordt, maar het nog lang niet is. Er volgt een tijd van oefening. Daarna mag hij de naam 'soldaat' pas werkelijk dragen. Sommigen worden echter nooit ccn goede soldaat, en andere deserteren. We zien dat ook in dc gemeente: ouderen die onbekeerd blijven voortleven. ! jongeren die dc gemeente dc rug toekeren.

Oefening in, cn vorming tot de dienst is noodzakelijk. In de gemeente des Heeren is dat ook zo. Daar wil de Heere Zelf mensen, zondaren, vormen tot dienaars Gods. en ze oefenen in de strijd.

Het Woord als middel

Het middel dat hiervoor gebruikt wordt, is het Woord van God. waardoor de Heilige Geest van dienaars van satan ook werkelijk dienaars van God van ons kan maken. Daarom moet het Woord van God centraal staan bij alles dat de gemeente doet, opdat ook vandaag mensen gevormd zullen worden tot de ware dienst van God.

Als we zien naar het Oude Testament, valt het op hoeveel waarde de Heere er aan hecht, dat Zijn woorden cn daden worden doorgegeven aan het volgende geslacht. De gemeente van vandaag is verbonden met de gemeente die er altijd geweest is, maar zij is ook verbonden met de gemeente van de toekomst, en zij heeft ten aanzien van de jongeren, die ook in het verbond Gods en zijn gemeente begrepen zijn. een bijzondere taak tot vorming. Daarom lcz.cn we in Psalm

78: ., Want Hij heeft een getuigenis opgericht in Jakob, en een wet gesteld in Israël; die Hij onze vaderen geboden heeft, opdat zij ze hun kinderen zouden bekend maken; opdat het navolgende geslacht die weten zou. de kinderen, die geboren zouden worden; en zouden opstaan, en venellen ze hun kind; en dal zij hun hoop op God zouden stellen, en Gods daden niet vergeten, maar Zijn geboden bewaren."

Deze woorden leren ons. dat de gemeente niet alleen vertrouwd moet raken met Gods Woord, maar ook met de geschiedenis van de kerk. en vooral met de belijdenisgeschriften van de kerk. Ook denk ik aan geestelijke waarden die in onze kring leven, en die wij zo licht veronachtzamen. Geldt niet van al deze dingen het woord van Paulus aan Timotheus: bewaar het pand u toebetrouwd? En dan gaat het er niet om dat we een aantal relikwieën bewaren, maar dat wij een gezond kerkelijk besef bewaren. en vooral dat wij onder leiding van de Heilige Geest leren om dienaar van God te zijn.

Ook in het Nieuwe Testament zien we dat de apostelen de gemeente steeds wijzen op het Woord van God. Paulus schrijft aan Timotheus: „Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is". Net als in Paulus' dagen staat de gemeente ook nu in een onchristelijke wereld met het Woord van God. Dat is haar zwaard in de strijd tegen 'de listige omleidingen van de duivel'.

Het gaat dus in alle gemeente-arbeid om het doorgeven van het Woord van God. Dat is het middel in de hand van de Heilige Geest om dienaars van de Heere van ons te maken. Dat is ook

het middel om staande te blijven in de verzoeking van satan en wereld.

Ook in het jeugdwerk

Het gaat om het Woord in de prediking, op catechisatie, bij het huisbezoek. Misschien heb je zeil" al aangevuld: en bij het verenigingswerk. Mogen we dat er achter zetten? Hoort dat wel bij het gemeente-zijn? Hier wil ik beslist 'ja' zeggen. Het verenigingswerk is maar niet een liefhebberij van enkelen, maar een wezenlijk onderdeel van het gemeente-zijn.

Immers, dc gemeente is behalve ccn vergadering van hen die samen geroepen worden, ook een gemeenschap. Paulus zegt in dc Romeinenbrief dat dc leden elkanders leden zijn. In de eerste brief aan de gemeente van Korinthe werkt hij dit nader uit in het beeld van het lichaam, waarin elk ledemaat z'n eigen taak en gave heelt. Het oor kan niet zonder hel oog, en de hand kan niet zonder de voet. Allen behoren lol hetzelfde lichaam. Zo is het ook in tic gemeente. Daar heeft ieder z'n eigen taak cn gave. Niemand kan cn mag daar zeggen: ik kan wel zonder jou: of: ik kan wel gemist worden. Nee. wc hebben elkaar nodig, en zo kan ook iets van de gemeenschap beleefd worden die de gemeenle is. cn waarin ieder verplicht is zijn gaven ten nutte en ter zaligheid van de andere lidmaten, gewillig en met vreugde aan te wenden.

Verschillende gaven

Die gaven zijn zeer verschillend in de gemeente. Dc een heeft een paar flinke handen van God gekregen (er zijn ook zieke handen die lol werkloosheid gedoemd zijn). Laat hij of zij er mee dienen. Er is misschien een oud moedertje in de gemeente dat niet door de schoonmaak kan komen: of iemand die al jaren ziek ligt. In de geschiedenis van de zieke tc

Bethesda ligt ook voor ons een belangrijke les. Hij lag er al 38 jaar en moest zeggen: ik heb geen mens.

Ook wij hebben in onze omgeving, in de gemeente, wel mensen die hulpeloos, verlaten en eenzaam zijn.

Laten wij eens proberen onszelf voor tc siellcn wat het zeggen wil:38 jaar ziek. cn niemand die je helpt:85 jaar en geen familie meer te hebben: nvalide, en niemand die eens met je gaat ri jden; al een aantal jaren ziek ie zijn. in het begin veel bezoek, maar nu een vergelen mens geworden.

Ik is eerste persoon....

Wij zijn dikwijls zo egoïstisch. De praktijk van hel leren vervoegen van de werkwoorden kunnen we maar moeilijk afleren. Het zal vandaag wel anders gaan op de basisschool, maar ik hoor m'n klas nog dreunen: ik is de eerste persoon: jij is de tweede persoon: hij is de derde persoon. Aan dergelijke waarheden is een hoop ellende in de wereld en de gemeente te wijten. Waarom is er zoveel ruzie en onenigheid ook op kerkelijk erl? Mede omdat wij de hele dag onze schoolwijsheid in praktijk brengen: ik ben de eerste: jij bent de tweede: hij is de derde.

Vreemde talen leerden we op j dezelfde manier. Frans bijvoorbeeld: je mange, tu mange. il mange: ik eet. jij eet. hij eet. En zo gaat het ook. Dat ik eet. is eerste. Dat de ander, die ik ken en die ik met 'jij' aanspreek eet. komt op de tweede plaats. Maar of hij eet. die verre, dat komt op de laatste plaats. Mede daarom sterven er dagelijks duizenden van de honger in versch i 11 cn de A fri ka a nse landen.

Hij is de eerste....

Er is een taal waarin het anders is. De taal van het uitverkoren volk. het hebreeuws. De Joodse kinderen leerden het werkwoord zó vervoegen: hij is de eerste persoon, jij de tweede persoon, en ik is de derde persoon. Zo kreeg het volk van God taalles. Zo heeft ook de grootste Zoon van Israël geleefd, de Heere Jezus Christus. Hij zei: ..Vader. Ik heb Uw Naam geopenbaard". God was voor Hem de Eerste Persoon. Toen bad Hij voor Zijn vrienden en vroeg of de Heere hen bewaren wilde. Zij waren de tweede persoon. En Hij Zelf? Na Zijn gebed ging Hij naar het kruis, de derde Persoon: op de laatste plaats. En wat een wonder dat Hij ook vandaag nog aan zondaren die omgekeerde volgorde leert; dat Hij mensen bekeert! Dat Hij hen zó regeert door Zijn Woord en Geest, dat zij van Hem leren om zich geheel aan Hem te onderwerpen, cn hun gaven ten nutte en ter zaligheid van de andere lidmaten gewillig en met vreugde aan te wenden.

De taak van jongeren in de gemeente

Het bezit van die gaven en talenten mag niet tot hoogmoed leiden, maar evenmin tol een minderwaardigheidsgevoel. Als we veel van God gekregen hebben, moeten wij Hem er nog ccn bi j vragen: een ootmoedig en nederig harl. En als wc weinig gekregen hebben, moeten we dal weinige niet in de grond begraven, maar gebruiken in dienst van onze medeleden: er mee dienen in de gemeente!

Uit dit alles volgt, ook voor onze jongeren, dat wij verantwoordelijk zijn voor elkaar: dat de wat oudere jongelui bijvoorbeeld de 16-18 jarigen niel in de steek laten op de jeugdvereniging om zichzelf terug te trekken in een interkerkelijke 'bezinnings'-groep. Laten we ons niet aan onze eerste verantwoordelijkheid ten aanzien van de eigen gemeente onttrekken. We hebben elkaar daar zo hard nodig.

Paulus zegl niet voor niets lot de Romeinen: ..Hebt elkander lief met broederlijke liefde; met eer de een de ander voorgaande". Gezien de situatie waarin de gemeente toén verkeerde, had deze opwekking bijzondere zin.

Die zin is er nu niet minder. Meer dan ooit dreigen we ook als gemeenteleden, en in het bijzonder de jongeren, op te gaan in de grauwe massa, waarin ieder hetzelfde denkt: hetzelfde spreekt; hetzelfde doet. en dat is werelds. We maken kennis in ons werk en op school met zó veel verschillende levenssferen. dat we ongemerkt dreigen los te weken van het

Woord van God en dc gemécnle waarin we opgegroeid zijn. Daarom juist moeten we elkaar tot een hand en een voet zijn. om ons rond het Woord van God. in dc eerste plaats binnen de eigen gemeente, te bezinnen op de vragen waarvoor deze tijd ons plaatst. Dan kunnen we als jongeren best eens kritiek hebben op de gemeente, maar als wij onze taak en plaats binnen de gemeente verstaan, zullen we ons niet afzijdig houden cn zeggen: ze moeten het maar bekijken. Nee. als de Heere ons door Zijn liefde overwint, cn we ons aan Zijn liefde gewonnen mogen geven, dan maakt Hij ons ook door Zijn Geest van harte gewillig en bereid om voor Hem tc leven, en zullen wij ons met elkaar biddend scharen rond het geopende Woord van God. Biddend om Gods stem te mogen horen, en in het besef dat wij in de gemeente voor elkaar verantwoordelijk zijn.

De taak naar buiten

Dan zullen we nicl alleen onze laak binnen dc gemeente verstaan, maar ook tic taak die wij naar buiten hebben in zending en evangelisatie. Doen wij wat dat betreft wat wij moeten doen? Zijn we bewogen over dc grote scharen die van God en Zijn Woord afdwalen? Het kon wel eens zijn dal God ons als gemeenten cn leden van de gemeenten door de vreselijke ontkerstening en kerkverlating wil wakker schudden en bewogen wil maken voor een wereld verloren in schuld. Was er ooit een tijd waarvan we kunnen zeggen dat de mensen ronddwalen als schapen zonder herder, dan is het nü! Waar zijn de mensen die met ontferming bewogen zijn? Waar zijn dc mensen die een boodschap hebben? Hier ligt een roeping voor dc gemeente cn voor ieder lid van dc gemeente.

Heel praktisch: dc boodschap van het Woord dóórgeven in onze eigen omgeving. Dat is geen zaak van moéten, alsof het van onze werken zou afhangen. Maar als wij onze eigen nood hebben leren kennen, cn daar tegenover iets van dc genade van Jezus Christus, dan wordt het een heilige vanzelfsheid. cn worden we tevens bewaard voor een onheilig aktivisme. In het zelf genade nodig hebben en het anderen graag gunnen, daar ligt de wortel van alle zendings-en evangelisatiewerk. En je begrijpt: dat heelt ook alles te maken met een christelijke levenswandel: 'opdat door mijn godzalige wandel mijn naaste voor Christus gewonnen zal worden'.

Wat is ons antwoord?

De Heere gaf je een plaats in Zijn gemeente. Hij leidde het zó dat je daar gedoopt werd: dat je voortdurend met het Woord van God in aanraking komt. Wat een zegen en wat een ve rantwoorde 1 ij kh eid. Wat is ons antwoord? Dolen we rond, ergens in hel grensgebied van kerk en wereld? Van alle twee wat? Eten van twee walletjes? Dat betekent in wezen: buiten staan! Levensgevaarlijk is dat! Het verschil tussen buiten en binnen in de gelijkenis van de tien maagden, is maar één deur. En 'buiten" betekent daar: buitenste duisternis, voor altijd!

Als Paulus zich indenkt wat dat inhoudt, roepl hij bevende uit: „Hoe zullen wij ontvlieden indien wij op zó grote zaligheid geen acht geven? " En: ., Wij dan wetende de schrik des Heeren. bewegen de mensen tot het geloof!" Je kunt een nieuw, een ander mens worden. Dat kan. niet om ons. niet om het goede funktioneren van de gemeente. Maar vanwege de onbegrijpelijke genade Gods voor verloren mensen. De genade van Hem. Die beloofde: „En de poorten der hel zullen Mijn gemeente niet overweldigen!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen