Oordelen

Wat oordelen mensen vaak over anderen. En vaak zo gemakkelijk. Zonder dat je 'het fijne' ervan weet. Zonder achtergronden te kennen, 't Gebeurt op school en op je werk. In familie-en vriendenkring. Ja, waar eigenlijk niet. Zelfs op het 'kerkelijk erf. In schreef: mensen. Wie is echter geen mens? Wie van ons maakt er zich nooit schuldig aan? ? ? Waarom eigenlijk? Waarom praten we (in negatieve zin) over anderen? En waarom hebben we ons oordcel zo snel klaar? Zou het zijn omdat we meer naar buiten dan naar binnen kijken? Meer 'kennis' van anderen (denken we althans....) dan zelfkennis? Misschien denken we er zelf nog een beetje goed af te komen. Immers, die ander is zo slecht.... Bij hem of haar vergeleken, valt het met mij nog wel mee.... Zeggen we natuurlijk niet. maar....

Zou het ook niet komen doordat de liefde van velen steeds meer verkilt? De liefde bedekt immers alle dingen, zo lezen wc in 1 Korinthe 13. Wat dat betreft zou het in ieder geval onder kerkelijke mensen (onder ons!) anders moeten zijn. Helaas....

Als we zien wie we zelf ten diepste zijn. verbazen we ons niet zo gauw over anderen. En als we weten hoeveel pijn het doet als anderen over ons oordelen, worden we vanzelf voorzichtiger. Dan oordelen wij misschien ook wat minder snel over anderen. Meer praten met en bidden voor dan praten over? !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen