Moeder

Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar Nog eenmaal in uw handen willen leggen. Terwijl uw slem m' een oud verhaal ging zeggen. Waarvan ik nog de heugenis bewaar.

Ik weet een avond, 't is al menig jaar Geleden, zoele rook van meidoornheggen. Die bloeiend bogen langs de smalle weggen. Maakte mijn moede leden loom en zwaar:

Gij zal voor 't open raam en uwe handen Gleden mijn ogen over, o zo zacht. Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.

Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen. En even beefde uw stemme, als gij dacht, Of gij mij wel zoudt weerzien na de dood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen