Elim

Hoe - waar was elke dag de gang voor Israël in de woestijn. Er klonk niet vaak een vreugdezang, de dagen duurden tergend lang. Wanneer zou 't einde zijn?

Hoe heerlijk als de Heere gaf oasen hier en daar verspreid! Dan legde 't volk zijn lasten af, de zon scheen niel meer zengend straf, 't Was niets dan heerlijkheid.

In EUm sprongen uil de grond twaalf bronnen voor het volk. Koel was het water in de mond. De palmvrucht heerlijk en gezond. En over hen Gods wolk.

Dat hier de bron van 't Heilig Woord tol troost mocht zijn en lafenis; het Evangelie hier gehoord mocht blijven klinken ongestoord, zo vol geheimenis.

Mocht deze kerk een rustplaats zijn voor allen die zijn afgemat; een EUm met een trootstfontein, met vruchten ongedeerd en rein, een onverdiende schat!

Mocht zo de kerk een EUm zijn, Een rustoord op de verre reis door 's levens zware zandwoestijn, voor moede pelgrims groot en klein, Gods grote Naam ten prijs!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen