De grond van de volharding

De belofte van God

Gods belofte kan niel gebroken worden. Onze belofte wel. Wij kunnen veel zeggen en hel toch niet nakomen. Denk maar eens aan Petrus. En denk ook eens aan jezelf. Wat een grote woorden, waarmee ons leven strijd.

Bij dc HEERE is dat anders. Hij houdt getrouw Zijn Woord. Zou Hij het zeggen cn niet doen. spreken en niet bestendig maken? Dat zou Zijn eer tekort doen! Al Zijn beloften zijn in Christus 'ja' en 'amen'.

Wat heeft de HTTRE dan beloofd? Je zou het in twee zinnen kunnen samenvatten: a) Hij zal Zijn kinderen nooit verlaten: b) Hij zal er ook voor zorgen dat ze Hem nooit zullen verlaten!

Zie je nu het verschil met de leer van de Remonstranten? Ook zij zeggen dat God de Zijnen bewaart. Maar ze zeggen erbij: dan moei je niet zelf hel juk afwerpen. Met andere woorden: God zal je bewaren als jij jezelf bewaart!

De roeping van God

In par. 8 wordt ook gesproken van de roeping. Daarmee wordt de inwendige roeping bedoeld. Die is krachtdadig, levenwekkend en alles-overwinnend. Wie zo geroepen wordt, zal luisteren en komen. Die kan geen 'nee' meer zeggen. Kan zo iemand nooit meer afdwalen? Helaas wel! We hebben al gezien hoe ver het gaan kan met Gods lictslc kitulcren Maat gelukkig blijft de HttRE trouw. Zijn roeping en genadegiften zijn onbcrouwelijk. Hij zegt: Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde!

„k Zal nooit herroepen 't geen Ik eenmaal heb gesproken: 't Geen uit Mijn lippen ging. blijft vast en onverbroken."

De verdienste van Christus

De volharding der heiligen ligt niet alleen vast in het welbehagen van God de Vader, ze heeft ook grond gekregen in hel werk van Christus. Rechtsgrond! Immers. Hij heeft de zaligheid verdiend. Hij heeft de prijs betaald! Door de Wet volmaakt le gehoorzamen cn de straf te dragen, heeft Hij genade verworven voor al de Zijnen. Dc genade van verzoening met God. maar ook dc genade van hel geloof en de volharding. Het is door Hem verdiend. Dal is de vaste grond. Niets is er wat Zijn verdienste krachteloos kan maken.

De voorbede van Christus

Daar komt nog iets bij. De Heere Jezus heeft niet alleen Zijn leven afgelegd voor de schapen. Hij is ook opgestaan en ten hemel gevaren. Als de grote Hogepriester is Hi j het heiligdom binnengegaan om Zijn offer voor te stellen aan de Vader. Hij is de

Voorspraak voor de Zijnen. Er zijn mensen geweest - en helaas zijn die er nog - die

leerden dat Christus nergens gebeden heeft dat Gods kinderen zouden volharden in het geloof. Zij hebben Gods Woord niet aan hun kant. Heeft Jezus dan niet gezegd tol Pelrus: Jk heb voor u gebeden dat uw geloof niei ophouóe" (Luk. 22:32)? F.n dat geldt al Gods kinderen, tot de kleinste toe!

De bewaring van Christus

Zichzelf kunnen ze niel bewaren, maar ze liggen vast in de doorboorde handen van Christus. Dat zijn biddende handen, maar ook beschermende handen. Hoor hoe Hij bidt in het hogepriesterlijk gebed: .Vader. Ik wil dat waar Ik ben. ook die bij Mij zijn die Gij Mij gegeven hebl. opdat zij Mijn heerlijkheid mogen aanschouwen..." (Joh. 17:24). Nee. Hij bidt niet dat de Vader hen onmiddellijk wegneemt uit de wereld, wel dat Hij hen bewaart voor de boze (vers 15). Zou de HEERE dat gebed niet horen?

De verzegeling met de Geest

Tenslotte wordt hier nog het werk van de Heilige Geest genoemd. Ook dat is weer zo'n grond voor de volharding der heiligen. Ze wordl hier aangeduid als 'de verzegeling des Heiligen Geestcs'.

Zoals het graf van Christus verzegeld was met het zegel van de keizer, zo zijn Gods kinderen verzegeld met de Heilige Geest. Ze zi jn gestempeld als het eigendom van Christus. Ze dragen het beeld van de grote Koning. O wat zijn ze veilig! De wereld kan het zegel niet verbreken. De duivel moet erkennen dat hij geen recht meer op hen heeft. En zeil' kunnen zij die Geesl nooit meer uitblussen. Ze kunnen Hem wel bedroeven. maar ze kunnen niet zondigen tegen de Heilige Geest. Daarvoor worden zij bewaard.

De vernieuwing door de Geest

Nu kan die Geest Zich wei terugtrekken. Dat gebeurt als Gods kinderen slordig leven of in grote zonden vallen. Maar de Hccre laat ze niet los. In de eerste plaats is daar het Woord van God. dat in hun hart gelegd is als het zaad der wedergeboorte. Dat zaad is onvergankelijk. Het wordt door God bewaard! In de tweede plaats is daar de Geest van God, Die terugkomt en onrustig maakt. Hij dringt Gods kind weer tot bekering. Hij doet het zaad weer nieuwe vruchten dragen. Waar kun je dat aan zien? Lees het maar in par. 7. Als Gods Geest vernieuwend werkt, wordt de zonde je tot schuld. Je wordl hartelijk naar God bedroefd. Niet zozeer over de gevolgen van de zonde, maar over het kwaèd van de zonde. Dan buig je voor de Heere. als een gebrokene van hart. Dan zoek je de verzoening in het bloed van Christus. Kom zeg eens. snakt je ziel daarnaar? Ben jc het niet waardig? Ben je bang voor zelfbedrog? Houd aan. grijp moed....! Bij de HEERE is vergeving, opdat Hij gevreesd wordt. Voor het eerst, maar ook weer bij vernieuwing.

De leiding van de Geest

Zo wordt een diepe weg in het leven van Gods kinderen nog oorzaak om in God te roemen. Om Zijn ontferming te aanbidden en Zijn trouw te bewonderen. En om 'voortaan hun zaligheid met vreze en beven des te naarstiger te werken'. Je begrijpt wel hoe dat bedoeld wordt. Wanneer Gods kinderen gevallen zijn en toch weer opgericht worden, zijn ze des te meer beschaamd. Hun liefde lot dc HEERE wordt verdiept. Ze worden banger van zichzelf, maar ook voorzichtig in hun wandel en diep afhankelijk van Gods Geest. ..En gij. als gij eens zuil bekeerd zijn. zo versterk uw broederen!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen