Werken met de kinderklub

„Hallo jut. ik heb nieuwe schoenen gekregen, heb ik van mamma gekregen."

„Ik heb een nieuwe haarband gekregen, kijk eens wat een mooie!"

En een derde uit de groep van 5-7 jarigen vertelt, dat zij jarig is geweest, waarna de juf in het oor gefluisterd wordt: ..Ik trakteer op dropveters". Het is tegen half zeven op vrijdagavond, dat de klub weer gaat beginnen. De gulden, die ze meebrengen voor de kontributie. wordt op tafel gegooid: je moet zelf maar zien. waar hij terecht komt.

Weer gaat dc deur open en drie kinderen uit één gezin komen binnen. Het jongste klublid kijkt nog wat schuchter om zich een. maar als de oudere zusjes met de leiding hem wat op zijn gemak stellen, is het ijs al gauw gebroken.

Heel voornaam vinden ze zich om lid van een jeugdklub te zijn. Déze jongen had gehuild, toen hij hoorde dat hij nog niet naar de klub mocht (omdat wij meestal wachten tot het seizoen begint om nieuwe leden aan te nemen). Toen zijn moeder belde dat hij vijf jaar geworden was. zei ik. dat hij moest wachten tot oktober. Maar zelf zag ik er ook wel een beetje tegenop: zo klein en meestal niet luisteren....

Ik had de telefoon nog niet neergelegd, o fik kreeg er al spijt van. omdat ik hem geweigerd had! Dc Heere Jezus zei: ..Laat dc kinderkens tot Mij komen en verhindert ze niet. want derzulken is het Koninkrijk Gods".

Je hebt door je eigen dwaasheid dubbel werk: weer die moeder teruggebeld. Ze zei: ..O gelukkig, wat hij heeft al gehuild dat hij niet mocht komen".

Waarom willen zc zó graag naar de klub? De Heere alleen weet het. Wij hebben te doen wat onze hand vindt om te doen.

Als 'juf word jc ook goed bekeken en in de gaten gehouden, dal vertellen de kinderen je wel. De één zegt: , .Joe zie ik 's zondags in de kerk", de ander: ..Juf. heb je een andere bril? ". Zo is het met elkaar een bindend samenzijn, waar we af en toe werkelijk van mogen genieten. Zc zijn zo aanhankelijk, teer. gering. Veel kun je als 'juf van de klub' van hen leren: het is in je eigen hart allemaal terug te vinden, wat ze zeggen, doen en laten.

Nee. dan mogen wij er wel onder gaan staan, en wie voelt zich dan bekwaam voor dit mooie, verantwoordelijke werk? Niemand toch! Alleen mag dan onze bekwaamheid uit God zijn. Die mildelijk geeft en nooit verwijt, als wij onderwijs van Hem begeren! In alle gebrek en eenvoud trachten wij ze tc wijzen op één ding dat onmisbaar en noodzakelijk is op reis naar de eeuwigheid. Nodig is het dan iedere keer opnieuw onderwijs te mogen benodigen en ontvangen van Hem. Die de blinden leidt dooide weg die zij niet geweten hebben.

Als zo'n 15 jongens en meisjes hun plaatsen ingenomen hebben, gaan we eerst vragen wat 'eerbiedig zijn' betekent. De handen worden gevouwen en op de tafel gelegd, daarna wordt een zegen gevraagd over het klubwerk. Het woord 'Amen' wordt, zonder dat je het vraagt of zegt. door allen 'mee' gesproken. Dan gaan we een psalm 'leren'. Als het een bekende is. zeggen zc: ..O makkie! Die ken ik al". Informeer je dan bij de vijf-jarigen, dan valt dat meestal tegen.

Met elkander gaan we enkele regels hardop opzeggen, soms proberen we de betekenis ervan duidelijk te maken door voorbeelden tc noemen. Dan gaan we ze leren zingen en na drie keer herhaling is 'ons koortje' al aardig gevormd. Uil de Bijbel lezen we hen enkele verzen voor. gevolgd door een bijbelverhaal. Ondertussen probeer je ze mee te krijgen door enkele vragen tc stellen. Een keer bleef de vinger omhoog geheven en toen de jongedame het antwoord gaf. bleef er voor mijn vertelling geen ruimte meer over. omdat ik nog maar aan het begin van het verhaal was en zij hel 'even' voor mij afmaakte. Ik was uitverteld!! Ja. heel veel lering doe je bij hen op. De Heere zet je er steeds tussenuit. Dat het alleen om Hem gaat. moet iedere keer weer opnieuw geleerd worden.

Dat je een verhaal heel goed moet voorbereiden, merk je wel als je bezig bent. Steeds proberen ze hun eigen verhalen en fantasieën naar voren le brengen, al dan niet te pas komend bij (jouw) verhaal.

In de pauze krijgen ze een beker limonade en om dc beurt mogen ze helpen met het uitdelen daarvan. We hebben nu een lijstje met hun namen opgesteld, omdat anders onenigheden

bestonden omtrent "hun beurt'. Ze likken je heus wel op de vingers als het fout gaat. Hel koekje wordt ook niet vergeten en nadat ieder zijn of haar natje en droogje heeft gehad, gaan we knutselen met hen. Op 't ogenblik hebben we een moeder in ons midden die zorg draagt voor het knutselkarweitje. De kleurpotloden, scharen, lijm. puntenslijper en wat er al nodig is om tol een karweitje te geraken, komt op de tafel. Ook de tongen zijn intussen losgekomen, zodat zo hier en daar opgetreden moet worden ten opzichte van gedrag cn woorden.

Als de klok half acht aanwijst, probeer je er met stemverheffing bovenuit te komen. Meestal vinden ze dat het veel te gauw om is. Als alles in de kast opgeborgen is. mogen ze om dc beurt een Psalm opgeven. Dan besluiten we met gebed en nadat een dierenkaart. het briefje met de te leren Psalm en het eventueel klaargekomen karweitje is uitgedeeld, roepen we ze een "bij leven en welzijn tor over veertien dagen' toe. Nadat de jassen zijn aangetrokken en hun vaders, moeders, broers of zusjes hen hebben opgehaald en de laatste uit de deur weg is. blijft er een rust over. die weldadig aandoet, al is het nog maar aan de buitenkant!

Als de Heere niet de Getrouwe is. was en bleef, we waren allang vergaan! Zonder 'wenen' gaal het niet. maar de Heere beloofde het: ..Maar voorzeker zal hij met gejuich wederkomen. dragende zijn schoven".

Met een grote zwaai gaal dc deur tegen half zeven open en arriveert er een nu elfjarige jongen. Meestal is hij de eerste: ..Wat doen we vanavond? Houden we een kwis? Hebben we geen blaadjes? " (Hij bedoelt het steeds terugkerend stencil waarop het programma van de avond vermeld is). We wensen hem goede avond en intussen 'vliegen' de anderen binnen. Met een diaken uit onze gemeente mogen we om de beurt leiding geven aan ongeveer 17 jongens cn meisjes van 8-12 jaar. Verschillende kinderen uit de Hervormde Kerk zijn lid van 'onze' klub. Een voorrecht als het zo mag gaan: ook 'onze' kinderen gaan op de Hervormde meisjesvereniging. Halfzeven heeft de klok inmiddels aangegeven, en uit zo'n 21 monden (twee meisjes van 14 a 15 jaar helpen ons bij het knutselkarweitje) klinken dc psalmen Davids. Uil de Bijbel wordt door de jeugd om de beurt een vers voorgelezen naar aanleiding van het bijbelse, vaderlandse of kerkgeschiedenisvcrhaal.

Aan de Heere wordt nu een zegen gevraagd over de avond. Geluisterd wordt er. vooral als de spanning stijgt in het verhaal. Af en toe vragen we hen wat. naar aanleiding van het verhaal. Soms mag je er wel eens wat aan toevoegen, vooral als je eens iets aansprekends gehoord, gezien of gelezen hebt. Nadat we de vragen die op het stencil staan, beantwoord hebben met elkaar, gaan we samen een teksl uil de Bijbel leren. Sommigen zijn zo ver 'gevorderd', dat zij het al durven opzeggen. De bedoeling is. dal zij dc tekst over veertien dagen opzeggen. De pauze is nu ingetreden en ook deze groep - al zijn ze ouder - hebben nodig, dat er af en toe met stemverheffing gesproken wordt.

Dan komt hel mooiste van de avond: knutselen! De jongens gaan figuurzagen en de meisjes handwerken. We hebben met heel de groep wel eens fruitschalen klaargemaakt en ook zelfgemaakte kaarten erbij gedaan voor de eenzamen en oude van dagen in de gemeente. Kwart voor acht gaan we eindigen door met elkaar een Psalm te zingen en dankgebed. Met de groepen leven we naar de gezamenlijke jaarvergadering toe. Zowel mannen-en vrouwenvereniging als jeugdklubs komen dan bij elkaar. Zo hadden we nog een voorval waarvan we ondanks het kleine incidentje werkelijk van genoten hebben.

Met de voorbereiding van de jaarvergadering zijn wc per groep samen geweest om het één en ander te bespreken. De vijf-tot zevenjarigen zaten rond de tafel, maar één was er bovenop een stapel stoelen geklommen. Toen ik in m'n 'verhaal' uiteenzette wat de bedoeling zoal was met de jaarvergadering en wat van hen verwacht werd. werd mijn oog als in een flits getrokken naar de hoek waar de jongen zat (gezeten had) op die stapel stoelen. In één keer. holder-de-bolder. lag hij lussen de stoelen en de kast. Hij was namelijk in slaap gevallen! Wc hebben er hartelijk om gelachen, al was het voor hem niet zó leuk; hij huilde, maar gelukkig meer van de schrik dan dat hij zich bezeerd had.

De groep van 8-12 jarigen kwam daarna bijeen. Toen de vraag rees. wie er op de jaarvergadering wilde koliekteren, gaven zich een paar jongens op. Maar kennelijk waren er vorig jaar andere afspraken gemaakt, zodat we terecht gewezen werden op onze fouten. ..Nee", zei een van de jongens. ..u had hel mij (ons) beloofd!" Nou. ook dat was weer geregeld. Ze schamen er zich niet voor; de jeugd is ons dikwijls tot een voorbeeld. Dat de gemeente ook meeleeft, blijkt wel uit de opbrengst die er is van de kollekte 'Jeugdwerk in eigen gemeente'.

Vele gebreken en tekortkomingen zijn in ons. bij ons werk. Maar we mogen nog voortgaan met het strooien van het zaad. De Heere Zelfstaal er voor in. zodat de vrucht moge zijn:

Zijn Naam moei eeuwig eer ontvangen; Men loov' Hem vroeg en spa; De wereld hoor', en volg' mijn zangen. Met Amen. Amen na.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen