Een indruk uit Igede

Okwando heeft ccn ongelukje gehad bij het werk. Hij zorgt voor de dieren, en vandaag moest hij bij de vogels die bij 'Klim' horen de grootste veren plukken, zodat ze niet weg kunnen vliegen. Op zich doet dat de vogels geen pijn. Maar ze zijn cr toch wat bang voor. Okwando dacht ze maar bij elkaar te doen in een van de hokken en ze dan ccn voor een weer los te laten telkens als ccn vogel klaar was. Een goed plan leek het.

Maar de vogels, ccn soort patrijzen, gingen heel dicht bij elkaar zitten, eigenlijk op elkaar. In elk geval zo dicht dat de vogel die beneden zat doodgedrukt werd. En dat was het ongelukje. Hij durfde het niet tegen sister zeggen. Immers, zijn hele leven was hij gekwetst en vernederd omdat hij fouten maakte, niet goed kon werken, daardoor geen geld kon verdienen en dus niet kon eten... Altijd de zorg om eten. honger, angst. Sinds Okwando in Elim is. is hij opgebloeid, zoals zr. Van Rossum zei. Wie is Okwando en wat is Elim?

Okwando is niet de echte naam van deze jongen. Maar verder is het vertelde echt gebeurd, op de middag dat wij op bezoek waren in Igede. waar Ruth. de pleegdochter van zr. Van Rossum. ons rondleidde op wat ook haar werkterrein is.

Elim is de naam van het gehandicaptenprojekt. dat zr. Coby van Rossum na haar pensionering als zendingsverpleegkundige. nu vier jaar geleden, heeft opgezet. Zij had na 23 jaar in Igede te hebben gewerkt terug kunnen komen om van haar rust te genieten. Maar de nood van de gehandicapten, waarvan zij er zovelen gezien heeft en voor wie niets kon worden gedaan, hield haar in Nigeria. Apart van de zending heeft zij partikulier geprobeerd iets aan die nood te doen. En thans draait het projekt. Een indrukwekkend stuk werk.

Het is gevestigd in dezelfde streek als de Belhesda Institutions, en hel is gesticht onder de koepel van dc Methodistenkerk. Er zijn rond een ruim veld mooie Nigeriaanse gebouwen ontstaan, vrolijk geverfd. In hel midden is een 'shade' een soort overkapt pleintje. Een beetje aan het eind van het terrein loopt een pad enigszins omhoog, naar het huis van zr. Van Rossum. Van daaruit heeft zij behalve een ruim uitzicht op een groot stuk van het hemelrond een goed overzicht over al het werk waaraan zij leiding geeft.

Het doel van Elim is gehandicapten gedurende een tijdelijk verblijf het een en ander te leren, waardoor zij in hun eigen onderhoud zullen kunnen voorzien als zij teruggaan naar hun dorp.

De provincie Igede is daartoe verdeeld in negen distrikten. elk met een eigen unitleider (distriktsleider). Zij kennen de gehandicapten die voor het projekt in aanmerking komen. De keuze voor het soort werk dat zal worden geleerd wordt gezamenlijk door deze stafleden gemaakt, en de unitleiders brengen dan degene aan uit hun distrikt die daarin naar hun mening het best past.

Zo wordt een eerlijke verdeling over de provincie gegarandeerd. De persoonlijke begeleiding dooide unitleider is heel belangrijk, maar ook moeten de verschillende deelnemers als groep kunnen funktioneren. Daarom worden dan weer meer jongens en een andere maal weer meer meisjes geplaatst. Als een deelnemer getrouwd is. komt het hele gezin en krijgt een aparte kamer.

Tijdens ons bezoek was er een gezin met een baby van twee maanden en een ander gezin met een kindje van een week. Van dit laatste kindje moet de moeder zich verplaatsen in een rolstoel, en de vader met krukken.

Wij hebben deze vader aan het werk gezien, in de gezamenlijke shade (afdak). Hij was bezig met het vlechten van touw. Volledig handwerk uit natuurlijk materiaal, de nerven van kokosbladeren. Dit wordt heel dun gesneden, zodat het bijna draden worden. Met dit touw worden weer meubels gemaakt, zittingen voor stoelen en voetenbankjes, en heel leuke kinderledikantjes.

De timmerman maakt het houten geraamte, de bedbodem en de zijkanten zijn van touw. dat keurig in vierkantjes wordt geweven, de ledikantjes worden vervolgens bekleed en dan verkocht. Evenals allerlei andere dingen, en dat is heel wat. Er worden mooie manden gevlochten in allerlei maten, boodschappentasjes gemaakt, enzovoort.

In de naaikamer worden onder leiding van een kleermaker allerlei artikelen vervaardigd, kinderkleding, maar ook voor versiering van de woningen cn dergelijke.

In een winkel in een groter, naburig dorp. worden alle in Elim gemaakte dingen verkocht. Slaat een bepaalde bezigheid niet aan. en dat wordt meestal snel duidelijk, dan kan worden aekozen voor een ander werk. Als het maar

mogelijk is om iels le leren waarmee men voor zichzelf kan zorgen. Naaien mei ccn naaimachine - in Nigeria wordt dat meest door mannen gedaan - is natuurlijk niet voor iedereen geschikt. Maar als een bepaalde vaardigheid erin is verkregen en de deelnemer in staat geacht wordt ermee le werken, kan hij met een naaimachine terug naar zijn dorp. Hij hoeft daarvan dan slechts een kwart van de prijs te betalen. Maar ook een kwart van dc prijs is voor hem nog erg veel.

Woont degene, die in Klim een cn ander liccft geleerd, weer in zijn of haar eigen dorp. dan verzorgt Ruth. die in Nederland de opleiding maatschappelijk werk heeft gevolgd, de nazorg. Het gaat natuurlijk niet altijd ineens allemaal als vanzelf. Ook dan is acceptatie door de samenleving een moeilijk punt. Dat dit werk onze aandacht en steun, ons gebed en ons praktisch meeleven meer dan waard is. is mij tijdens deze rondleiding en de gesprekjes duidelijk geworden.

Hopelijk is iets daarvan op deze pagina's overgekomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen