Hoe ver het kan gaan met een kind van God

Want kijk. die onwedergeborene heeft wel een verdorven bestaan, maar in zijn levenswandel kan hij toch een deugdzaam mens zijn, een mens die zich zelfs inzet voor zijn naaste.

En die wedergeborene? Jazeker, die heeft een nieuw hart van de Heere gekregen, maar die is soms heel niet wat hij zijn moest. Die kan soms héél ver van het pad af zijn.

En als je dan die twee met elkaar vergelijkt: enerzijds die onwedergeborene, die cr toch zo aantrekkelijk uitziet, en anderzijds die wedergeborene met zijn ziekelijk gelaat, dan wordt het wel moeilijk om te zeggen wie van beiden nu een kind van God is. De Dordtse vaderen hebben dat goed aangevoeld. Het kan ver gaan, ook met een kind van God!

Vallen kan wèl...

Paragraaf 4 spreekt over de val van Gods kinderen. Het gaat dus niet over de val van de mens. Daar is over gesproken in hoofdstuk 3. Nu gaat het over 'het droevige vallen van David. Petrus en andere heiligen'. Gods kinderen struikelen dagelijks in vele. Erger nog, ze kunnen ook vallen in de zonde. Jc voelt wel, dat gaat nog dieper! Hoe kan dat nu? Ze zijn toch bekeerd? Ze worden toch door God bewaard? Hoe komt het dan dat Gods kinderen soms zó diep kunnen vallen dat je moet zeggen: is dat nu een kind van God...?

Het antwoord op die vraag wordt hier gegeven. Nee. het ligt niet aan God of aan dc macht van God 'waardoor Hij de ware gelovigen in de genade bevestigt en bewaart...' Die macht is immers groter'dan dat zij van het vlees zou kunnen overwonnen worden'.

Dus daar ligt het niet aan. Alleen. Gods kind kan wel eens afwijken van de Heere! God leidt hem niet zo alsof hij een robot is! Een mens heeft zijn verantwoordelijkheid. Dat geldt ieder mens, maar juist ook een kind van God. En daarom moeten de bekeerden geen lauwerkrans van hun bekering maken, maar 'zij moeten gestadig waken en bidden dat zij niet in verzoeking geleid worden'. Dc satan komt nooit als wij er klaar voor zijn. Hij komt als wij hem niel verwachten. En hij kent de zwakke plekken in ons leven. Wie meent te staan, zie toe dat hij niet valle!

Dus nooit zeggen: dit of dat zal mij niet gebeuren... Wie zo spreekt, geeft er blijk van zichzelf niet te kennen. Voor iedere zonde is er een aanknopingspunt in ons hart. . En dat geldt ook na ontvangen : genade Op genade kunnen wc zondigen. Maar niel als genade in beoefening is. Dan vrezen wc de Heere vanuil ccn hartelijke hefde Dan zijn wc bang om tegen Hem te zondigen. Dan is er een waken en een bidden.

Is dat er niet, dan kunnen ook Gods kinderen 'tot zware en gruwelijke zonden vervoerd worden'. Dan gebeurt dat ontzettende... Nee. niet altijd! Ze worden wel eens vastgehouden zonder het te merken. Maar soms acht God het nodig hen even los te laten, zodat ze voelen wie ze zijn en wie zc blijven in zichzelf. Denk maar aan Petrus en zijn verloochening van Christus. Denk aan David en zijn overspel met Bathseba. Denk ook aan 'andere heiligen' die gevallen zijn. En al gebeurt dit alles 'onder de rechtvaardige toelating Gods', toch is het eigen schuld. Hoor David maar eens kermen:

„Doe Sion wel, laat om mijn zware val Uw goedheid niet van zijne burg'ren wijhen .

(Psalm 51:9 in de berijming).

Vervallen kan ook...

Wanneer Gods kinderen in zonde gevallen zijn kunnen de gevolgen niet uitblijven. Dat kun je lezen in par. 5. Hun verhouding met de Heere wordt verbroken. Er staat letterlijk: 'Met zodanige grove zonden vertoornen zij God zeer. vervallen in schuld des doods en bedroeven de Heilige Geest...'

Let op dat woord 'vervallen'. Je zou dat het kernwoord van deze paragraaf kunnen noemen. Vallen is erg. maar vèrvallen grijpt nog dieper in. Het wijst op de verwoestende uitwerking van de zonde. Een huis dat verlaten is. dat niet langer bewoond wordt, zal tenslotte gaan vervallen. Het raakt 'in staat van verval'. Zo kunnen Gods kinderen vervallen in schuld des doods. Dat gebeurt wanneer ze slordig leven en in grove zonden vallen. Jazeker, elke zonde maakt dat wij de dood verdienen (Rom. 6:23). Maar dat wordt toch in het bijzonder

gevoeld als we diep gevallen zijn. Als we tegen licht cn tegen liefde gezondigd hebben. O. dan moeten we zeggen: nu is God rechtvaardig als Hij mij eeuwig zou verstoten! Dan wordt het heilig ongenoegen Gods ervaren. Dan gaan we verstaan wat wel eens gezegd wordt: Gods Kerk zondigt niet goedkoop! Begrijp jc wel? Als onze verhouding met de Heere is verbroken, dan gaal onze ziel eronder kwijnen. Dat kan niet anders. We kunnen proberen overeind te blijven, maar van binnen ligt het scheef. De oefening des geloofs wordt voor ccn tijd verbroken, zo lezen wij. Nee, de Heere neemt dat geloof niet weg bij Zijn kinderen. Wat een ecuwig wonder! Het blijft liggen in hun hart. Maar het ligt wel onder de as. Er zijn geen oefeningen meer. De verborgen omgang met de Heere wordt gemist.

Het gebedsleven droogt op. Er komt een toegeven aan de wereld en de zonde. Dat zijn dorre tijden in liet leven van Gods kinderen! Toch hebben zij geen rust van binnen. Hun geweten is verwond en hun kracht is opgedroogd (Psalm 32:3. 4). Ja. soms 'verliezen zij voor een tijd het gevoel der genade'. Dat is het erge. Als hun stand zo droevig is. gaan ze twijfelen aan hun staat. Ze gaan denken: en ik wel een kind van God? Dan ligt alles overhoop. De duivel doet er nog een schepje bovenop: ijk nou eens naar jc leven...! fin antwoord kunnen zij niet geven. Benauwde ogenblikken zijn dat, als wordt ingeleefd dat de Heere toornt tegen de zonde van de Zijnen! Hoe lang dat duurt? Totdat zij 'door ernstige boetvaardigheid op de weg wederkeren'! Totdat het wordt met David: k Bekend', o HEER', aan U oprecht mijn zonden...' (Psalm 32). Dan zal 'het Vaderlijk aanschijn Gods opnieuw aan hen verschijnen'. Want Hij blijft tóch getrouw!

...maar afvallen kan niet!

Paragraaf 6 zingt het als het ware uit: 'Want God. Die rijk is in barmhartigheid, neemt naar het onveranderlijk voornemen der verkiezing, dc Heilige Geest van de Zijnen, ook zelfs in hun droevig vallen, niet geheel weg...!'

Zo ligt hun staat voor eeuwig vast. Zo liggen ze voor anker in de liefde Gods. Ja. zc kunnen vallen en zelfs vervallen voor een tijd. maar afvallen kunnen ze niet.' Dal is onmogelijk! Het woord waar alles om draait in par. 6 is dan ook het woordje 'uitvallen'. God laat de Zijnen 'niet zo ver vervallen... dat zij uitvallen!' Daar ligt dc vaste troost voor Gods kinderen. Een troost die de Remonstranten hun zochten te ontnemen. Lees het maar in par. 3 van de Verwerping der dwalingen. Volgens hen kan een kind van God weer veranderen in een kind des satans. Dus eerst behouden en dan toch verloren, voor eeuwig verloren. Wat denk jij daarvan? Kan een mens z'n geloof verliezen? Volgens dc Bijbel kan dat nooit. Tenminste... als dat geloof uit God is. Als dat het stempel draagt van de Heilige Geest. Anders kan het wél. Sterker nog: dan zal het ook gebeuren! Wat van ons is. houd! geen slanti. Maar wat van God is. blijft in eeuwigheid. Hij is die God Die nooit laat varen de werken Zijner handen.

De Heere kan Zich wel eens terugtrekken in het leven van Zijn kinderen, zodat het lijkt alsof Hij voorgoed is heengegaan. Maar Hij neemt Zijn Geest niet weg. Waar Hij eenmaal gekomen is. zal Hij nooit meer afscheid nemen. Niet één van Gods kinderen kan uitvallen van 'de genade der aanneming'. Degenen die geadopteerd zijn door de Heere worden later niet te vondeling gelegd. In Christus zijn ze rechtvaardigen dat blijven ze ook. God zal hen zo bewaren dat ze niet kunnen zondigen tot de dood of tegen de Heilige Geest. Dus wel zondigen, maar niet zondigen tegen de Heilige Geest. Dat laatste betekent: afvallen en Zijn Geest lasteren, het Godswerk verdacht maken als duivelswerk, uit pure haat tegen Christus en de Zijnen. Nu kan het wel zijn dat ze denken die zonde gedaan te hebben. Maar juist dc droefheid en de zorg daarover is het bewijs dat het niet zo is.

Kenmerk van die zonde is immers dat de totale volharding cr op volgt. En daar worden Gods gekenden voor bewaard. Het kan ver gaan in hun leven. Nogmaals, ze kunnen vallen en vervallen. Maar verder kan het niet. Daar staat God voor in. Nee. dat ligt niet aan hen. Als dat zo was, zouden ze ook werkelijk afvallen en neerstorten in het eeuwig verderf. Maar de HEERE houdt hen vast. Hij heeft Zijn Geest gegeven... En ééns gegeven blijft gegeven!

Krimpen aan den IJssel ds. C. Sonnevelt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen