JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Wolletje

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wolletje

ons vervolgverhaal deel 5

4 minuten leestijd

Wat dom om dat te vergeten. Ze kunnen bijna niet meer. als ze bij de doos aankomen. Geen Wolletje le zien. Uitpuffend vraagt Alex: ..Waar zou die naar toe zijn. Jasper? "

„Vast de struiken in. Daar voelt hij zich pas thuis. Laten we daar eerst maar kijken." Zc sluipen zachtjes verder de berm in. naar de rij struiken die er achter staat. Ze kijken alle kanten uit. Maar Wolletje zien ze nergens. Jasper wordt er helemaal verdrietig van. Hoe kon hij nou toch zo dom zijn, om Wolletje tc vergeten. ..Jasper! Daar!"

Door de struiken heen ziet Alex opeens het wipstaartje van Wolletje.

„Laten we allebei een kant opgaan, Alex. Dan kunnen we hem het beste pakken." Net als ze ieder van hun eigen kant steeds dichter bij Wolletje komen, wipt deze naar een paar struiken verderop.

„Gauw. Anders rent hij een konijnehol in." Jasper wordt er vreselijk zenuwachtig van.

„Zo jongemannen, wat moet dat daar in de struiken? " Hen man met ccn wandelstok komt naar Alex en Jasper toelopen.

„Sst". zegt Alex zachtjes. „We hebben hem bijna." Zc blijven ingespannen op Wolletje letten, omdat ze bang zijn dat hij er anders weer vandoor gaat.

De man ziet opeens Wolletje zitten. Zonder dat hem iets gevraagd wordt, begint ook hij op het beestje toe te lopen. Nu wordt de kans veel kleiner, dat Wolletje tussen hert door kan wippen. Zc schuifelen zachtjes steeds dichter naar elkaar toe. Wolletje mag beslist niet schrikken.

Hel is de man, die Wolletje bij zijn nekvel pakt. „Kijk aan. Kijk aan. Daar heb ik hem." Met een lachje houdt de man Wolletje in de lucht. Spartelend probeert Wolletje om los te komen. „Haal snel de doos. jongen." Jasper rent al weg. De man loopl met Alex achter hem aan. „Vertel me eens wat er gebeurde? ", vraagt hij. F.cn beetje bedeesd legt Alex uit dat zc zo geschrokken waren van de brandweerauto, dat ze Wolletje helemaal hadden vergeten.

„Nou. gelukkig is hij er weer. Kijk eens aan. jongen, die kan weer rustig met jullie mee."

De man laat Wolletje in de doos zakken, die Jasper voor hem ophoudt. Hij doet de doos gelijk dicht, het touwtje er strak om heen. Nu pas heeft hij de lijd om goed naar dc man te kijken, die hem geholpen heeft. Het is vast een man. die in hei bejaardenhuis woont. „Dankuwel. meneer. Als u niet had geholpen, hadden we hem vast niet gekregen." Dankbaar ki jkt Jasper de man aan.

„Niks te danken, jongens. Kom nog maar eens vertellen hoe het met hem is. Ik woon daar." De man wijst met zijn stok in de richting van het tehuis. „Kamer 35. Zo. Nu snel naar huis toe. En houd je konijn in dc doos." Met een zwaai van zijn stok kijkt de man beide jongens na. Omdat ze samen de doos dragen, hebben ze nog een hand vrij. Ze zwaaien opgelucht terug. Wolletje zii weer veilig in de doos.

Naar bed

Vanavond mag Jasper langer opblijven dan anders. Het is al negen uur als moeder hem roept.

„Kom Jasper, nu is het feest echt voorbij. Ga maar lekker slapen."

Dat wil Jasper wel. Hij is moe geworden van alles wat er gebeurd is. Maar eerst moet hij nog even bij Wolletje gaan kijken. Moeder loopt met hem mee. Jasper aait Wolletje nog een keer over zijn snuivende neusje. „Mamma, nou kan ik hem elke avond aaien. Eersl kon ik hem alleen maar zien. toen hij nog in de winkel zat."

„Ja Jasper, ik vind hel fijn voor je. dat Wolletje nu hier woont. Wat dom van mij om zo boos op je te zijn. toen je hem gekocht had."

„Maar toen wist u nog niet hoe lief hij is", bedenkl hij. „Nee. daar heb je gelijk in", geeft moeder glimlachend toe. „Kom maar. dan gaan we naar boven."

Achter Jasper aan gaat ze de trap op. Jasper weet precies wat hij doen moet. Net als elke avond legt hij zijn kleren netjes op de stoel en trekt hij zijn pyama aan. Zijn tanden krijgen deze keer een extra poetsbeurt. Hij heeft zoveel gesnoept vandaag.

Op zijn knieën voor het bed zegt Jasper, ook net als elke avond, zijn gebedje op. Maar vanavond bidt hij er nog iets achteraan. Hij dankt de Heere voor alle fijne dingen, die hij op zijn verjaardag gekregen heeft. En hij zegl wel drie keer. dal hij zo blij is. dat Wolletje weer terug is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 mei 1992

Daniel | 32 Pagina's

Wolletje

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 mei 1992

Daniel | 32 Pagina's