Bunyan

John Bunyan is geen onbekende onder ons. F.r gaat haast geen zondag voorbij of er wordt iets aangehaald uit zijn 'Christenreis naar de eeuwigheid'. Minder bekend zijn de andere werken die hij geschreven heeft, zo'n (i0 in totaal!

Uitgeverij Den Hertog heeft er goed aan gedaan een heruitgave tc verzorgen van een werkje dat de ketellapper van Bedford heeft geschreven aan het einde van zijn leven. Het is geboren uil een preek over l.ukas 24:47. die Bunyan in Londen heeft gehouden. Het gaat over de opdracht van Christus om in Zijn Naam te prediken ..bekering en vergeving der zonden onder alle volken, beginnende van Jeruzalem". Let op die laatste woorden! In Jeruzalem was de Heere Jezus gekruisigd. Daar woonden dus de grootste zondaren. Zij hadden geroepen: .Zijn bloed komc over ons en onze kinderen...!" Ln wat doet nu de opgestane Christus'? Hij zendt Zijn discipelen terug naar die bloedstad! Het eerste aanbod van genade wordt aan hen gedaan! De redding van een Jeruzalemse zondaar is het heerlijkste bewijs van Gods vrijmachtige genade. Het is een bijzondere prediking tot allen die daarvan zullen horen. Hoe diep we ook gevallen zijn. niemand is tc slecht voor deze Zaligmaker.

Deze prediking ontneemt ons alle onschuld, wanneer we toch onszelf verharden en verloren gaan. Maar ze is zeer bemoedigend voor allen die niet durven hopen. Op blz. 39 geeft Bunyan daar een voorbeeld van. Dal Bunyan onderscheiden kan spreken blijkt ook uil dil geschrift. Op blz. 79 zegt hij dat er bloemen en kruiden in dc tuin staan, maar ook op hel veld. Die wilde bloemen kunnen veel lijken op de echte, maar ze staan niet in de tuin. Zo is er ook een wild geloof. Men eigent zich de belofte toe. zonder dat er sprake is van bekering en waar berouw. Len opmerking die we ons ter harte mogen nemen!

Toch wil Bunyan vertroostend spreken. Hij weet dat er misbruik gemaakt kan worden van zijn boodschap. Maar hij weet ook dat diezelfde boodschap geschikt is om het hardste hart te breken. Daar ligt in dit geschrift de nadruk. Bunyan zelf heeli 'onder de luis gezeten', zoals hij hel uitdrukt op blz. 42. Hij was een grote zondaar, die alleen gered is uit genade. Hij gunt dat ook aan anderen. Zo zoekt hij zondaren uit tc lokken om tot Christus te komen. Hel is zijn verlangen om de kleinmoedigen op le beuren. Daarom gaat hij ook in op de bange vrees van hen die menen gezondigd le hebben legen de Heilige Geest. Bunyan kende deze aanvechting uit eigen hittere ervaring, zoals je lezen kunt in zijn levensbeschrijving ("Genade overvloeiende voor de groolste der zondaren"). Van harte wil ik dit mooi uitgevoerde

en goed leesbare boekje aanbevelen, juist voor jonge mensen. Dat Bunyan ook de jeugd op zijn hart droeg, blijkt uit wat hij zegt op blz. 41. Lees het maar!

Krimpen aan den IJssel ds. C. Sonnevelt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen