Dovenkamp Dwingeloo

Het is 5 augustus 1991. Met drie busjes en twee auto's rijden wc richting Dwingeloo met als eindbestemming de vakantieboerderij 'Agccth'. Dc kinderen zijn opgewekt en blij. Ze hebben er naar uitgezien met hun dove vrienden en vriendinnen een weekje op vakantie te gaan.

Waarom een dovenkamp?

Altijd als we kinderen zien. zien we spontaniteit. Zc praten en spelen mei elkaar. Hoe moeilijk is dit bij dove kinderen. Zij bevinden zich heel duidelijk in een isolement. Gelukkig leren dove kinderen af vroeg van het gezicht af te lezen wat degene die spreekt, zegt. Ter ondersteuning daarvan leren ze zich te uiten in gebarentaal. Toch: -blijft het voor hen moeilijk zich naar niet-dove mensen verstaanbaar Ie maken, mei hen te kommuniceren, Want juist hel gehoor is voor ons een belangrijk kommunikaliemiddel. Juist om de dove kinderen eens uil hun isolement le laten zijn, : is cr een dovenkamp georganiseerd; Iedere dag kunnen dove kinderen nu met elkaar optrekken. Ze begrijpen van en mét elkaar wat het betekent doof te zijn. Hoe fijn is het dan om als vrienden die in zoveel dingen hetzelfde ervaren met elkaar op kamp tc gaan.

Zo gaan we dan op reis. Wc zijn met 24 deelnemers en acht stafleden. De leefti jd van de kinderen varieert van zeven lol en met achttien jaar. Het leeftijdsverschil is erg groot, omdat er relatief weinig dove kinderen zijn. Acht stafleden lijkt veel. maar hel is nodig omdat ieder doof kind veel individuele aandacht nodig heeft.

Maandag

Hoewel we in verschillende busjes zitten, wordt er tijdens dc heenreis volop met elkaar 'gepraat'. Dc kinderen uit de ene bus voeren zelfs hele "gesprekken" met kinderen uil de andere bus. Voor horende mensen is dil onbegrijpelijk, maar de dove kinderen vinden het prachtig om ook nu door middel van gebarentaal met elkaar te 'praten". Als horende buitenstaander voel je je op zulke momenten min of meer gehandicapt. Hoe je jc ook inspant om hun onderlinge gesprekken te volgen, je vangl hoogstens enkele kernwoorden

Als we bij de kampeerboerderij aankomen, valt hel ons op dal de omgeving erg mooi is. Dë kampeerboerderij ligt in een landelijke, bosrijke omgeving. Nadat we het huis verkend hebben, maken we een wandeling door de omgeving. Omdat ' de deelnemers niet kunnen horen wanneer er een aulo aankomt, moeten ze daar telkens opmerkzaam op gemaakt worden.

Voor de avondsluiting wordt de groep naar leeftijd gesplitst in drie kleinere groepen. Voor elk groepje wordt een bijbelverhaal verteld en de dag besloten met gebed. Ook hierbij wordt er gebruik gemaakt van gebaren en spraakafzien. Daarbij wordt het vertellen ondersteund door gebruik te maken van flanelplaten met onderschriften.

Dinsdag

Als we ontbeten hebben, wordt er zoals gewoonlijk uit de Bijbel gelezen en gedankt. Voordat mei de schriftlezing begonnen kan worden, is hel een geschuif van stoelen omdal de kinderen zo moeten gaan zitten dat ze degene die voorleest goed kunnen zien. Degene die voorleest, moet erop lellen dat het licht op de mond valt. zodat de kinderen van zijn gezicht kunnen aflezen wat hij zegt.

Als we klaar zijn mei hel klaarmaken van ons lunchpakket, gaan we mei Iwce huifkarren ccn tocht door dc omgeving maken. Wc genieten ervan, vooral als wc zelf een stukje mogen mennen!

Woensdag

Het doel van onze reis is hel Noorderdierenpark in F.mmen. Hier brengen we hel grootste gedeelte van de dag door. Als «e weer teruggekomen zijn in Dwingeloo maken we s avonds een boswandeling. Bij hel licht van zaklantaarns 'veriellen' de kinderen elkaar hele verhalen.

Donderdag

Op het programma van deze dag slaat dat we een lange reis naaide zeehondencrèche in Pieterburen gaan maken. Het verhaal dat een van de werknemers houdt, wordl door een van onze stafleden getolkt, 's Avonds na-dé maaltijd zingen we met-ëjkaar een aantal psftlrn verzeil. De psalmen zijn in gföfe. duidelijke letters geschreven op een vel papier. Tijdens het zingen wijst een staflid de woorden bij. Het is ontroerend om te horen dat ook doven kunnen zingen, al overheerst het monotone stemgebruik.

Vrijdag

De laatste dag is al weer aangebroken. En als vanzelfsprekend moet dan eerst het huis schoongemaakt worden. Het laatste uilslapje van de week is dat we met elkaar gaan varen door de 'straatjes' van Giethoorn. Voordat wc afscheid van elkaar nemen, besluiten we hel kamp door samen pannekoeken ie eten in een pannekockenschip.

We mogen terugzien op een bijzonder fijne week: we hebben genoten van alles wat we gezien hebben en we zijn in een goede en ongedwongen sfeer met elkaar opgetrokken. We vinden het allen voor herhaling vatbaar!

Capelle aan den IJssel Christinc Agleresch

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen