Annette en Willem!

vervolgverhaal deel 2

door J. Visser-Vlaanderen

Tante heeft een grote tuin. Een ijzeren hek scheidt de tuin van de buren. Dat huis staat al heel lang leeg. Er woont niemand. Maar wat ziet Annette...?

Staat er een verhuiswagen, zouden er nieuwe buren komen...?

Annette vertelt opgewonden aan tante Marja. dal ze een verhuiswagen heeft zien slaan bij hel lege huis.

„Ik hoop tanle. dal de nieuwe bewoners ook kinderen hebben. Dan kan ik er fijn mee spelen. Ik hoop van tien!" Tante Marja moei lachen. ..Dat zal me dan een drukte worden. Annette!”

’s Avonds is de verhuiswagen weer weg. en de volgende dag ziet Annette niets bij de buren. Ze gaat niet tante Marja boodschappen doen en.... mooie kaarten kopen. Ansichtkaarten om naar papa. mama. Jan en Netty te sturen. Natuurlijk ook één naar de juffrouw van school.

In veel etalages zie je van alles liggen voor het komende kerstfeest. Tante Marja koopt het een en ander, ook een grole kerstkrans. Fantastisch! Als ze thuiskomen, gaat Annette eerst de kaarten schrijven, dan kunnen ze vandaag nog op de post.

De zon schijnt, het is een heerlijke winterse dag. Annette gaat achter in de tuin kijken. Zou ze nu iets zien van de nieuwe buren? Ze loert voorzichtig door de struiken. Ze ziet het huis. . wat schrikt ze. ..Daag", hoort ze zeggen.

Zou.... zou.... ze...?

Annelle dringt door de struiken en staat dan in de tuin van de buren. Maar dan.... o wat schrikt ze „Daag”. hoort ze zeggen.

Met een verlegen stemmetje zegt Annette terug: „Daag..." I'n dan ziet ze in de tuin een jongen. Die jongen zit in een stoel. Een.... rolstoel! Ontsteld denkt Annette: zou die jongen niet kunnen lopen? Hij heeft een plaid over zijn benen.

Maar dan loopt Annette moedig naar de jongen, en vraagt: ..Hoe heet jij? " ..Ik heet Willem.”

„Uh.... ik heet Annette. enne.... kun jij niet lopen, ben je ziek? " „Ik kan al een jaar niet lopen door een spierverlamming in mijn benen. Maar ik kan wel schrijven en rekenen en nog meer dingen doen. Ik mocht even buiten zitlen. omdat de zon zo lekker schijnt. Het is nog een rommel bij ons." „Vind je het niet erg", vraagt Annette bedeesd.

„Eerst wel. maar mijn moeder brengt mij altijd naar school. En ze zegl. dat er kinderen zijn. die ook hun handen niet kunnen gebruiken. Dus mijn moeder en ook mijn vader troosten mij altijd, dat helpt." „Bidden.... helpt ook", fluistert Annette. ..De Heere Jezus heeft wel eens lamme mensen beter gemaakt!”

Willem kijkt Annette vragend aan. ..Bidden, wat is dat? " Ja. wat moet Annette nu zeggen. Zij heeft het al jong van papa en mama geleerd. „Het is.... praten met God. al zie je niets. Maar de Heere God in de hemel ziel en hoort alles.”

„Alles...? " Willem kijkt Annette ongelovig aan. „Echt waar hoor.”

Annette knikt met haar hoofd. Dan is het stil. Héél slil! Alleen wat blad ritselt over de grond. Annette piekert, over alles wat Willem gezegd heeft.

Dan horen ze tante Marja roepen: „Annette. waar ben je? " Annette zegt haastig: „Ik moet naar mijn tante, daar logeer ik. Misschien kom ik morgen weer. Daag...!”

Hijgend en opgewonden komt ze bi j tante Marja. „Tante, ze hebben een jongen bij de buren, en die jongen zit.... hij kan niet lopen. Hij zit in een rolstoel. Hij heet Willem." Tanle Marja moet lachen. „Je weet al een heleboel. Annette.”

„Ja tante. enne.... mag ik morgen weer naar Willem? " „Als zijn ouders het goed vinden, meisje. Wacht nog maar even af.”

Annette ligt 's avonds nog een poosje wakker. Steeds moei ze denken aan Willem. Altijd in een rolstoel zitlen. wat vreselijk is dat. Toch was Willem blij en opgewekt. Wat zou hij wel gedacht hebben, dat zij zomaar over bidden begon. Zou ze morgen weer mogen komen....? Voordat Annette er erg in heeft, vouwt ze onder het dekbed haar handen, en bidt zachtjes: „Heere Jezus. Willem weel niets van U. Wilt IJ hem helpen? ”

Dan duurt het niet lang. of Annette slaapt. Als tante Marja nog even komt kijken, ziet ze dal Annette slaapt. Voorzichtig geeft ze een kus op haar krullen.

„Ze moet morgen maar weer naar Willem gaan", denkt ta nte.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen