Bij mijn afscheid

Op dinsdag 1 oktober j.1. heb ik officieel mijn funktie als voorzitter van de Bond van Vrouwenverenigingen neergelegd. Dit mocht ik met temeer vrijmoedigheid doen. omdat op diezelfde huishoudelijke vergadering te Gouda mijn ambtsbroeder ds. G. A. van Dieren gekozen werd en zich bereid verklaarde om met 's Heeren hulp mijn plaats in te nemen en van nu af aan hel voorzitterschap te bekleden.

In mijn afscheidswoord tot het hondsbestuur. de afgevaardigde dames cn veel belangstellenden in de Goudse kerk aan de Ronsscweg heb ik benadrukt:

Ik mag afscheid nemen. Door de sparende hand Gods mocht ik uit de hartzwakte die mij op 16 mei 1990 overviel goedgunstig opgericht worden. Dc Ilcere verleende mij zoveel herstel van krachten, dal ik mijn ambtelijke arbeid in Gorinchem mag verrichten en nog enkele taken in depulaalschappen. Ik moet afscheid nemen. Dit is mij duidelijk gemaakt door mijn behandelende artsen. Het zou ten enenmale onverantwoord zijn om op de 'oude voet' voort te gaan. Lr zijn mij nadrukkelijk beperkingen opgelegd. Ik wil nu ook afscheid nemen. Dal ogenblik is aangebroken. Het kost moeite, innerlijke strijd, overgave om terug te treden. Maar de Heere heeft me ook daarvoor ingewonnen. En ik begeer Hem tc eerbiedigen, te volgen in deze weg. Hij heeft het. ondanks mijn afmakingen in Zijn onbezweken touw. toch zo wonderlijk cn genadig wel gemaakt. Dat geldt ook voor mijn vrouw en ik voeg erbij: ook voor onze kinderen!

Ziehier een weergave van dc motivatie van mijn aftreden als voorzitter van uw Bond op dc betreffende huishoudelijke vergadering.

Het bondsbestuur heeft me enkele vragen voorgelegd. Die hebben betrekking op mijn levensloop, de leiding des Heeren tol het predikambt, het pastorieleven in de diverse gemeenten, kontakt met de vrouwenverenigingen en bijzonder toegespitst op dc plaats die ik in het bondsbestuur innam. Hoe ik dit funktioncren ervaren heb. vergeleken met

de positie in het deputaatschap voor dc zending. Ik wil kort samenvattend op enkele aangeduide vragen ingaan. Grootgebracht in een groot gezin van tien kinderen met ccn sterke brede familieband heb ik mij graag tussen anderen bewogen cn ben ik in dc gelegenheid geweest veel kontakten te leggen. Dat is mij gegeven; dal ligt mij. Het is overigens ccn instelling, die mijn vrouw in nog veel ruimere mate kenmerkt!

De Heere heeft mij genadig tot Zijn heilige dienst afgezonderd en als eerste gemeente Dordrecht toegewezen (1964).

Daar maakte ik ook kennis met de vrouwenzendingsvereniging 'Lioba'. Deze nam een bescheiden plaats in - en laat dat maar zo - maar werkte met hart en hand mee om in de stoffelijke nood van zending en evangelisatie en eigen gemeente bij te dragen. Daarbij gingen zij zeker ook niet voorbij aan dc geestelijke nood. Om de zes weken bezocht ik. na de pauze, de vergadering om schriftelijk ingediende vragen te beantwoorden. Dan werden er openhartige vragen gesteld, "k Moet zeggen, dat heeft mij menigmaal getroffen. Dc gesprekken die hieruit voortkwamen legden beslag.

Eén bijzondere herinnering wil ik vermelden. Toen de verbouw van dc vergaderzalen aan het Kasperspad voltooid was. overhandigde 'Lioba' een geborduurd wandkleed met dc woorden: ..Ik zal de Hr.r.RF. loven in dc vergaderingen" (Ps. 26).

In Lisse lagen dc kontakten met de beide vrouwenverenigingen in dezelfde lijn. In zekere mate ook in Groningen cn nu in Gorinchem.

In 1980 werd ik geroepen om de bondsdag tc leiden. Daar heb ik me niet aan onttrokken, hoewel ik cr zwaar tegenop zag. De Hccrc beschaamde niel en nooit wanneer alle hulp en wijsheid van Hem verwacht werd. Dat merkte ik ook op in het leiding geven cn woord voeren van de elkaar opvolgende presidentes, mevr. Crum en mevr. Kaslander.

De bondsdag was toch altijd een ontmoetingsdag waarbij medebroeders referaten hielden waarvan een krachtig getuigenis uitging voor het persoonlijk en huiselijk leven, ja betrokken op het kerkelijk cn maatschappelijk terrein of ons Oranjehuis, waarin dc vrouw zulk een specifieke plaats inneemt naar Gods Woord. Zulk een ontmoetingsdag rondom het geopende Woord, heeft mij - door dc nood gedrongen - doen besluiten aan dc wens gehoor te geven intensiever leiding tc geven aan de vergaderingen van het bondsbestuur. naast dc presidente, zowel in klein verband als ook bij openbare gelegenheden.

Ik mag cr met blijdschap en dankbaarheid in dc Hccrc op terugzien, gelovende dat er voor sommigen - cn Hij alleen weet voor hoevelen - een eeuwighcidsvrucht mocht vallen.

Dit heeft mij ook gesterkt in de ongeveer tien jaren van werkzaamheid in dc bond. dat de plaatselijke verenigingen zich beijveren om de zaak van zending en evangelisatie te steunen. In deze beide deputaatschappen heb ik jarenlang zitting mogen hebben en ik heb getracht mcc tc dragen aan dc vervulling van de opdracht die de Koning van Zijn Kerk ons heeft bevolen.

Als Zijn Naam meer verheerlijkt mag worden, als er zondaren toegebracht worden om als parels gehecht te worden aan Jezus' Middelaarskroon: laat Hij dan wassen en ik minder worden!

Ik wens dat dit oprecht verlangen door 's Heeren Geest u en mij beziele bij de voortgang van uw werk als bondsbestuur. bijzonder presidente en nieuwe voorzitter, tol zegen van onze verenigingen, ja voor ieder lid persoonlijk.

Ik eindigde mijn afscheidswoord in Gouda cn ik herhaal het: welk een eeuwig wonder van wijze genade zal het zijn om door het geschonken geloof tot die bruidsgemeentc van Christus Jezus tc mogen behoren, die toebereid door dc Geest als een reine maagd zonder vlek of rimpel, of iets dergelijks, door Christus heerlijk aan dc Vader zal v o o rge s t e 1 d wo r d e n.

Drieënig God. U zij al dc eer!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen