Van Al Jesah tot Beersheba

Do grote eetzaal is vol. 't is zondag 4 juni 1967. Alle beroepsmilitairen, dienstplichtigen en reservisten op oefening, hebben hun bases en kampen al een week niet mogen verlaten. Solomon pakt een krant. ..Moet je deze foto eens zien. Israëlische soldaten met vakantie aan zee. l .n hier'. Israëlische soldaten mei weekendverlof. Nasser en koning Hoessein moesten het eens weten, dat het allemaal bedrog is. dal we driekwart van onze reservisten hebben opgeroepen en klaar zijn om onze vijanden mores te leren." ..Driekwart", zegt Levi terwijl hij zijn soep lepelt. ..da's bijna 200.000 man extra. We zouden Nasser en koning Hoessein net zo'n lesje moeten geven als op 7 april de Syriërs kregen. In één klap hun luchtvloot decimeren." Solomon knikt. ..Wie weet wat er nog gebeurt", zegt hij optimistisch. ..Op mij kunnen ze rekenen.”

Levi zet z'n soepkom neer, ..Als je nou eens zou sneuvelen in de strijd, wat dan? " Solomon kijkt z'n vriend welwillend aan. ..Begin je weer? Je weet toch hoe ik erover denk? Ik ben nu eenmaal anders dan jij en Mirjam. .luUie pakken elke gelegenheid aan om iemand le bekeren. Wie had dat zeven jaar geleden kunnen denken, dat jij christen zou worden!" De beide vrienden zwijgen even. Hun gedachten gaan naar de eerste ontmoeting met Mirjam. Net toen zij zo vrijmoedig haar christen-zijn beleed, was Solomon binnengekomen. Hij had het zwijgend aangehoord. Toen Levi met een zeker respekt over haar had gesproken, had hij zijn schouders opgehaald. ..Dweperi j", had hij kortaf gezegd. En 1111 is Levi al vier jaar met Mirjam getrouwd. Hij heeft iets van de strijd, die zijn vriend had. meegemaakt. ..O Solomon. nu zie ik. nu gevoel ik mijn zonden! Ik zie zc in de spiegel van Gods wet. Wat moet ik doen om zalig tc worden? Ik heb al Zijn geboden overtreden.”

Hij wist niets andere te zeggen dan: „Jö. je moet niet zo moeilijk doen." Maar daar was Levi niet mee geholpen. Mirjam had hem haar Bijbeltje gegeven. Elk vrij ogenblik las hij erin. Solomon roert gedachteloos m /i n lege soepkom ; Nooii /, il hr het tnotncnl vergelen, daarop Levi hem mei lianen ui ile ogen /ei ..Ik lit-b Jezus de Mc-sias ; '; 'W> llden. Noloino: i Hi heelt !I|I| {•i-rcd < -n n: i| zalig gemaakt var' mijn zonden ”

Een laar daarna liouwde hij mei Mirjam

Solomon gaal even u-rzillcn |)iep in z'n hait weel hij dat. wal die iwte htvillt'ti \.in emuighcHlsuaarde is Och. vooruil geen gepiekei , .Ik haal nog een broodje. Levi. Jij ook één? ”

De Zesdaagse oorlog

In een perfekte formatie vliegen meer dan dertig Miragcs als een grote paraplu boven tientallen bommenwerpers en grondaanvalsvliegtuigcn. Het is 5 juni kwart voor acht in de morgen. De Israëlische luchtvloot is op weg naar negen doelen: vier vliegvelden in de Sinaï, twee aan liet Suezkanaal. twee in hel deltagebied van de Nijl en één ongeveer een 100 km ten zuiden van Cairo. Ze vliegen laag om niet door de Egyptische radar ontdekt te worden. Pas vlak bij het doel nemen ze hoogte en worden dan plotseling zichtbaar op de radarschermen. De aanvallen van de Israëli's zijn een volkomen verrassing voor Nassers luchtmacht. De meeste Egyptische vliegers zitten nog aan hun ontbijt en hun commandanten zijn nog niet op hun buro's. De Egyptische vliegtuigen staan op bijna elk vliegveld vleugeltop aan vleugetop.

P' Niet langer dan tien minuten blijven de Israëlische toestellen boven hun doel. Als zc terugvliegen, is de volgende aanvalsgolf al boven liet vijandelijk vliegveld, is de derde onderweg en stijgt de vierde op. Het grondpersoneel staat klaar om de terugkerende toestellen van brandstof en munitie tc voorzien. In nog geen drie uren worden op zeventien grote vliegvelden bijna 300 vliegtuigen vernield en startbanen onbruikbaar gemaakt. Eigenlijk heeft Israël de oorlog, die zes dagen zal gaan duren, al gewonnen. Toch moet er nog een zware strijd worden gestreden, een strijd die duizenden mensenlevens zal eisen.

Eeuwigheid

Het is zaterdagavond 11 juni. De Zesdaagse oorlog is afgelopen. Op de vliegbasis is het rustig geworden. Reservisten hebben de plaatsen ingenomen van de vliegers, parachutisten. boordschutters en grondpersoneel. Dezen zijn nu met verdiend verlof. Mirjam cn Levi hebben beiden tranen in de ogen als ze elkaar begroeten.

..God heeft je bewaard. Levi. Ik heli Hem gevraagd of Hij jou een sterke Toren zou willen zijn voor dc vijand. En de Heere heeft mijn gebed verhoord. Er zijn zoveel mannen en vaders gesneuveld, jij mag weer thuiskomen." Levi knikt. ..Ik wel", zegt hij en hij aarzelt even. ..ik eh... Mirjam ik moet je...”

Mirjam kijkt hem verschrikt aan.

-Solomon? ”

..Ja. tijdens een vlucht hoven de Sinaï is zijn toestel neergeschoten. Op de grond is het ontploft, ze hadden huil bommen nog aan boord. Niemand van de bemanning is eruit gesprongen. Het vliegtuig zat toen her getroffen werd te laag.”

”t Blijft even stil. Mirjam kijkt verslagen voor zich uit.

..Weet je wat ik niet kwijt kan raken Mirjam? Hij was niet bereid om re sterven, hij wilde niets weten van het bloed van Jezus, dat van alle zonden reinigt. Ik vroeg het hem nog de avond vóór de strijd begon. Nu is het eeuwigheid voor hem geworden." Die nacht ligt Mirjam nog lang wakker in een woordenloos gebed.

Vrede?

Het leven lijkt al gauw zijn gewone gang te gaan. Toch is dat maar schijn.

..'t Is vrede, maar niet zoals we gedacht hadden Mirjam", zegt Levi enkele weken na de strijd. ..We hebben Jeruzalem terug en veel land veroverd, maar zitten nu ook met meet dan een miljoen vijandige Arabieren in vluchtelingenkampen. Vooral in dc Gazastrook is het onrustig. En Syrië zegt niet te rusten voor wij in zee gedreven zijn. Wat zullen wij en onze kinderen nog mee moeten maken? ”

Hij kijkt naar de kleine Isaac. die bij zijn zusje Debora in de box is gekropen en een grote toren voor haar bouwt, die zij kraaiend van pret met een onhandige zwaai omstoot.

De stad des groten Konings

In één van de kamers van de studentenflat te Tel Aviv zit een jongeman van een jaar of 25 met zijn neus in de boeken. Hij studeert aan de Medische Faculteit en werkt hard aan één van zijn laatste tentamens. Zijn gitzwart krullend haar heeft dringend aan kam nodig. Hoe harder hij studeert, hoe vaker zijn vingers door zijn haren woelen. Tegen tien uur slaat hij zijn boeken dicht. Het is welletjes vandaag. Zou hij nog naar beneden gaan om wat te drinken? Nee. hij gaat vanavond maar eens vroeg naar bed. Een goed half uur later knipt hij zijn leeslampje uit. Maar de slaap wil niet komen. De woorden die hij in zijn Bijbeltje las. laten hem niet los. „En het zal le I dien dage geschieden dat Ik Jeruzalem zal stellen tot een lastige steen alle volken, die zich daarmede beladen, zullen gewisselijk doorsneden worden en al de volken der aarde zullen zich tegen haar verzamelen. En het zal te dien dage geschieden dat Ik zal zoeken te verdelgen alle heidenen die tegen Jeruzalem aankomen!”

De proleet Zacharia laat hier duidelijk zien dat God regeert en dat Hij de geschiedenis maakt. Dat Hij waarachtig is en Zijn Woord hoogst I betrouwbaar. Syrië. Jordanië. Irak. ja I alle volken die Israël willen

vernietigen, hoe groot Inin militaire macht ook is, zullen tegen dat land niets vermogen. Isaiic Mizra knipt hel lampje weer aan en pakt opnieuw zijn Bijbeltje. Hij kreeg liet toen hij twaalf jaar werd. Op de binnenkant van de kafl slaat: Voor Isaac van vader en moeder. En clan cle tekst: ..Gij zuil Zijn Naam heten Jezus, want IXij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden!”

..Hij is Jezus, dc Messias. Isaac". had zijn vader gezegd toen hij hel Bijbeltje aan hem gaf. ..Jezus, geboren als Koning der Joden cn ook gesionen als Koning der Joden. Hij zal als Koning voor eeuwig regeren. Wc wensen je toe. mijn jongen, dal Hij ook jouw Koning mag worden. Onder Zijn regering ben jc veilig, als je dient in Zijn leger kun jc nooit omkomen.”

In gedachten verzonken zil Isaiic Mizra. zoon van Levi en Mirjam, broer van Dcbora op dc rand van zijn bed. Toen hij twaalf werd. was die afschuwelijke Yom Kippoeroorlog nog maar drie jaren voorbij. En weer was zijn vader na vele aanvalsvluchtcn veilig thuisgekomen. Hij moet even glimlachen: ccn kleine jongen, spelend met een vliegtuigje: „Papa. veilig geland.”

Yom Kippoer. Grole Verzoendag. Meer dan 2500 Israëli's zijn er toen gesneuveld cn zeker 400 als vermist opgegeven. Dc vijand had maar één doel: Israël vernietigen! Isaac laat zijn Bijbel openvallen bij het gedeelte dat hij nel gelezen heeft. ..Hier staat het. mijn jongen", zei vader enkele dagen na de Yom Kippoeroorlog. ..Onthoud liet goed: Iedereen die zich tegen Jeruzalem vijandig opstelt, welk volk het ook is. Rusland. Amerika. Irak, Syrië, God zal ze verdelgen. Er hebben al zoveel volken om Jeruzalem gestreden. Denk aan dc Assyriërs. de Babyloniërs, de Romeinen, de Arabieren, de Jordaniërs. En nog is hel einde niel. Maar Jeruzalem is dc stad des groten Konings. Hij heeli deze stad tot Zijn woonplaats begeerd. Hij zal haar bevestigen tot in eeuwigheid. Maar. Isaac. al zou je inwoner zijn van hel aardse Jeruzalem, dat zal je niel balen als je sterven moet. Zie toch een inwoner te worden van het hemelse Jeruzalem, welks Bouwheer en Kunstenaar God Zelf is. In dal Jeruzalem is Jezus dc Messias, liet Lam Gods en de Leeuw uil Juda. Die voor eeuwig zal regeren van geslacht tot geslacht." Voor de tweede keer knipt Isaac zijn lampje uit. Biddend om hel geluk dat zijn vader en moeder bezillen. valt hij in slaap.

Komt, laat ons hen uitroeien

Het is 10 januari 1991. Nagezwaaid door hun ouders rijden Isaiic en Debora de straat uit op weg naar Tel Aviv. Isaac heeft een korte vakantie doorgebracht in Beersheba en Debora rijdt met hem mee. Ze zal enkele maanden in hel ziekenhuis waar hij arts is. op een kinderafdeling praklijk opdoen.

liet is druk op cle weg. er is veel militair verkeer. Israël is op alles voorbereid. Saddam Hoessein heeft nog maar enkele dagen om zich uil Koeweit terug ie trekken. Zijn brallende taal. die vooral tegen Israël is gericht, vertell dat hij beslis! niel bereid is dal land vrijwillig tc verlaten.

Isaiic en Debora praten niet veel mei elkaar. Hun gedachten zijn nog te veel bezig met hel afscheid. Vader had enkele verzen uil Ps. 83 gelezen cn hen in een ontroerend gebed opgedragen aan Hem. Die machtig is le verlossen.

De oude legerjeep die Isaiic voor een prikje heeft gekocht en in een vrolijk rood heeft laten spuilen. ronkt rustig voort. Een kilomeier of lien vóór Rehovol moei een kolonne legervoertuigen invoegen. Alle andere verkeer moet daarvoor stoppen. Isaiic zet dc motor af.

..Lees die verzen uit Ps. 83 nog eens". vraagt hij.

Debora pakl haar Bijbeltje: „Want zie. Uw vijanden maken gelier en Uw haters steken het hoofd op. Zij maken listiglijk een heimelijke aanslag legen Uw volk. en beraadslagen legen Uw verborgenheden. Zij hebben gezegd: „Komt. laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn. dat aan dc naam Israëls niet meer gedacht worde. Want zij hebben in hel harl tezamen geraadslaagd. legen U hebben zij een verbond gemaakt.”

„Uw haters", zegl Isaiic en er klinkt ingehouden woede in zijn stem. „Uw haters, dat zijn Irak en de PLO. Slraks barsl het geweld los Debora. dan zal Saddam zijn scuds op Israël afsluren. Ik heb een verkeerd beroep gekozen, ik had nel als vader piloot moeten worden, dan zou ik mee kunnen helpen 'die grote satan' le vernietigen." Debora geeft geen antwoord. Zoals ze daar zit in haar khaki-kleurige jurk. haar haren bijeengehouden door een kleurige speld, is zij het evenbeeld van haar moeder. Ze hoort de haat wel in Isaacs stem en kan dat ook heel goed begrijpen. Maar ze is hel niel mei hem eens. Als Isaiic de motor weer start en langzaam optrekt, zegt ze. en haar ogen stralen: „Hij zal het nooit winnen." Ze wijst op haar Bijbel, die ze opengeslagen heeli bij Ezeehiël ! 38: „Alzo zal Ik Mij grool maken en Mij heiligen cn bekend worden voor dc ogen van vele heidenen, en zij /uilen welen dat Ik cle Heere ben.”

Ingeslagen!

Met een angstaanjagend geluid verscheurt het luchtalarm dc stille van cle nacht. Ergens vanuil Irak raasl een scudrakel op Israël af. Enkele minuten geeft hij de inwoners van dat kleine land de tijd om in hun afgeplakte kamers en voorzien van gasmaskers, mei bonzende harten af tc wachten waar hij zal inslaan. Saddam houdt woord: Israël zal vernietigd worden! ..Kom! laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn.”

F.ii opnieuw is 'Iel Aviv het doelwit. En deze raket zal door geen Patriot worden legengehouden. Met een donderende klap slaat hij in. Hier helpt geen afgeplakte kamer, geen gasmasker of plastik hoes. Twee doden cn twaalf gewonden cn een vernield li alge bouw.

Waarom?

Zijn handen lol vuisten gebald in cle zakken van zijn witte cloktersjas, slaal Isaiic naast het bed van Debora. Nog geen twee uren geleden is ze binnengebracht, één van de twaalf gewonden. Een scherf heeft haar ruggegraat geraaki. Met de grooisle spoed is ze geopereerd. Langzaam ontspannen Isaacs vuisten zich. De intense haat tegen dc agressor uit Irak ebt weg uit zijn hart. „Debora". zegt hij zacht, „waarom jij? O. God waarom? !”

Bid jij dan voor mij?

In dc ruime flat in Beersheba zilten vier mensen ruslig bij elkaar. Zojuist brachl cle radio hel bericht dat Saddam Hoessein zich terug wil trekken uit Koeweit. Dc geallieerden vechten echter door, /ij wanlrouwen zijn woorden. „Geen onbetrouwbaarder mens. dan dat monster", zegt Isaiic. Hij wijst op een foto in de krant die hij meebracht. Een verwoeste kazerne. „Achtentwintig doden en honderd gewonden", zegt hij bitter.

Mirjam kijkt even op van haar breiwerk. Levi legl zijn boek even weg. Alleen Debora werkt door. Nog twee letters, dan is zc klaar. Zc verrijdt haar rolstoel wat dichter naar het raam. Mirjams naalden likken weer ijverig. Levi heeli zich opnieuw in zijn boek verdiepl. Isaiic vouwt de krant op. Hij kijkt naar zijn zus. die gebogen zit over haar borduurwerk. Dc blik in zijn ogen verzacht zich. Maar dan gloeit cle haal weer op. cle haat legen die duivel van Bagdad. Nooil zal Debora meer kunnen lopen, haar leven lang zal ze gebonden zijn aan haar rolstoel. Hij knijpt z'n handen tot vuisten. Als hij hem hier had. dat monster.

„Zo", zegt de opgewekte slem van Debora. „dat is af." Ze houd! haar borduurwerk een eindje van zich af en keurt het met half toegeknepen ogen. „Voor jou. Isaac. Ik heb er lang aan gewerkt. Laat het maar inlijsten en hang het op ccn plaats waar je het elke dag ziel." Ze rijdt haar stoel naar cle tafel waar Isaiic doelloos over de opgevouwen krant strijkt. ..Hoe vind je het? " vraagt ze en houdt cle lap stof omhoog. Haar broer zegl niets, hij kijkt alleen maar. Twee gevouwen handen en daaronder een korle tekst: „Bidt voor degenen, die u geweld aandoen." Isaiic slikt even. cle haal in zijn donkere ogen is verdwenen. Zc zijn wal vochtig. „Dank je zus", zeg! hij schor. ..Ik geef hel de besle plaats die er is en", hij aarzelt even. ..bid jij dan voor mij? ”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen