Jou een zorg; werken in een verzorgend beroep

Er zijn verschillende redenen tc bedenken die iemand kan hebben om te kiezen voor een verzorgend beroep. Een algemene reden, die bij iedereen meer of minder geldt is. 'het omgaan met mensen' maar je zuil hel met me eens zijn dat er meer beroepen te bedenken zijn waar jc veel met mensen omgaat. Een andere reden kan zijn dat het je zinvol werk lijkt... uit idealisme.

De barmhartige Samaritaan

Aan de hand van de gelijkenis van dc barmhartige Samaritaan wil ik een aantal redenen noemen waarom een verzorgend beroep wellicht ook jou een zorg is. Van daaruit wil ik iets zeggen over zorg in praktijk, om te laten zien dat het ccn mooi en boeiend beroep is en om na te denken over de vraag of etalleen positieve kanten aan het werk zitten.

De zorg voor onze naaste blijft geboden. De zorg voor onze naaste is zelfs een opdracht. een opdracht van God. In de Bijbel lezen we. 'Gij zuil dc Heere uw God liefhebben uit geheel uw hart en uit geheel uw ziel en uit geheel uw kracht cn uit geheel uw verstand en uw naaste als uzclvcn' (Lukas 10:27). Op de vraag van de wetgeleerde aan de Heere Jezus: .Wic is mijn naaste? ", antwoordt de Hccrc Jezus met dc gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Deze geli jkenis is jullie zeker bekend, 't Gaat over een man, die na aangevallen te zijn, gewond aan de weg ligt. De eersten die hem zien liggen zijn ccn priester en een leviet. Beiden lopen ze hem voorbij. Dat waren dus dc vromen, maar ze komen hier hun christenplicht zeker niét na. Voor hen is hun naaste iemand die een voorbeeldig leven leidt. Zichzelf zien ze hier ook niet als naaste. Dan komt er een Samaritaan langs... eigenlijk een vijandmaar van hem lezen wc dat hij met innerlijke ontferming is bewogen. En dat niet alleen, hij verzorgt de gewonde, giet olie en wijn in dc wonden en brengt hem naar een herberg. Het handelen van de Samaritaan getuigt van oprecht dienstbetoon. Hij heeft oog voor het leed van de ander en gaat daar niet aan voorbij. De Samaritaan betoont zich een naaste voor de gewonde. Zo worden ook wij geroepen naaste tc zijn. En dat geldt natuurlijk niet alléén voor het werken in de gezondheidszorg. Wel kan dat nu juist een reden zijn om voor ccn verzorgend beroep te kiezen. Aan de andere kant kun je je afvragen waarom je in deze tijd zou kiezen voor ccn verzorgend beroep. Kun je bijvoorbeeld nog zeggen dat een verzorgend beroep een 'roeping' is? Is dc gezondheidszorg niet zó strak georganiseerd dat er eigenlijk geen sprake meer is van zorg, van begeleiden. En wordt het werk in de gezondheidszorg niet steeds moeilijker van-| wege allerlei problemen zoals: bortus, euthanasie, aids, ouderen enzovoorts? Dat brengt mij meteen bij zorg in praktijk.

Zorg in praktijk

Wie zijn het nu die onze zorg nodig hebben? Of. om bij de gelijkenis te blijven, wie zijn in dc gezondheidszorg onze naasten?

Ik denk dan bijvoorbeeld aan verstandelijk gehandicapten, die meestal gedurende hun hele leven, in lichtere of sterkere mate hulp en

begeleiding nodig hebben bij hun dagelijkse bezigheden. Dal kan thuis zijn of in een inrichting.

Dat zijn zij, die met - tijdelijke - psychische problemen opgenomen worden in een psychiatrisch ziekenhuis.

Of mensen die vanwege lichamelijke ziekten of door klachten opgenomen worden in een algemeen ziekenhuis. Een heel grote groep bestaat uit bejaarden in bejaardencentra, als ze nog redelijk aktief zijn. Als zc verpleegd en verzorgd moeten worden blijven deze ouderen in verpleeghuizen, samen met jongeren - jongere mensen - die ernstig lichamelijk zijn gehandicapt.

De soort zorg die wordt verleend, is afhankelijk van de plek waar je werkt. In de ene situatie zal dat voornamelijk gericht zijn op herstel, bijvoorbeeld bij een blindedarmontsteking of maagbloeding. In een verpleeghuis is de behandeling meestal gericht op herstel of behoud van bepaalde funkties en niet meer op herstel van dc patiënt als geheel.

Mijn lijst met zorggebieden is zeker niet kompleet. Zo kun je denken aan kraamverzorgsters. gezinsverzorgsters, operatie-en anaestesieassistenten, apothekersassistenten en nog veel meer. Straks zul je daar meer over horen. Je merkt dat de verzorgende beroepen een breed terrein beslaan. Het geeft ook aan dat er zeer veel werk te doen is. op allerlei niveau's. Ook laat dit zien dat je in de gezondheidszorg zeer veel mogelijkheden hebt om naaste te zijn.

Waarom is het een mooi en boeiend beroep?

En als je dan hebt gekozen, dan ga je daar naar een afdeling, naar een groep. Je gaat dan aan het werk in dit 'mooie en dankbare beroep', zoals het zo vaak genoemd wordt. En ik kan zeggen, dat is het ook! Het is best moeilijk om precies onder woorden te brengen wat hel werk nu zo mooi en boeiend maakt. En dat zal voor iedereen toch ook weer anders liggen. Toch wil ik er iets over zeggen.

Door je werk ben je een belangrijke schakel tussen degene die aan je zorg is toevertrouwd en bijvoorbeeld de behandelende artsen of de familie. Dat geeft een grote verantwoordelijkheid om zorgvuldig om te gaan met deze sleutelpositie.

Je leert dingen over voedsel cn geneesmiddelen, over aktiviteitcnbegeleiding of intensive care, teveel om op te noemen. Maar wel verrijkend voor jezelf.

Het is een mooie taak om de ander te helpen, te verzorgen, die die hulp. om welke reden dan ook. nodig heeft. Het is wel heel belangrijk hoe je houding is. Dat je niet boven de ander gaat staan omdat jij het wel weet en doet. Je moet een naaste zijn. om te proberen het welzijn van de ander te bedoelen. Dat kan soms veel van jc vragen, maar dat kan ook veel voldoening geven. Om dat te kunnen, om dat goed te kunnen, heb jc iets nodig van de houding van de barmhartige Samaritaan.

Heeft het werk alleen positieve kanten?

Nog even terug naar de gelijkenis van dc barmhartige Samaritaan. Je denkt misschien. oké. het werk zal wel veel mooie kanten hebben. In de gelijkenis gaat het over iemand die goed verzorgd wordt cn naar alle waarschijnlijkheid ook wel zal genezen. Maar hoe is het als dat niet gebeurt? Als een patiënt niet geneest of zelfs sterft? Is het werk dan nog zo 'mooi en dankbaar'? En als het zo druk is dat jc amper toe komt aan goede zorg en begeleiding, dat komt toch ook voor?

Inderdaad, niet elke zieke wordt beter. Er zijn veel demente, soms zelfs jonge mensen in verzorgingstehuizen. Mensen die psychisch en lichamelijk aftakelen. Hoeveel ernstig gehandicapten worden er niet verzorgd in inrichtingen. Mensen waar nauwelijks kontakt mee te krijgen is of soms helemaal niet. Mensen die niet meer kunnen funktioneren in de maatschappij en daardoor

ook psychisch vastlopen. Soms is de situatie 7.0 ellendig dat er zelfs gevraagd wordl naar de zin van dat leven!

Maar ook dan geldt de opdracht een naaste tc zijn. Eigenlijk zou ik moeten zeggen, juist dan. Misschien geldt dat hier nog meer dan voor hen die nog voor zichzelf kunnen opkomen. Deze mensen hebben écht onze zorg nodig om te kunnen leven en overleven. En hun familie kan onze begeleiding niet missen. Ik weet dat het moeilijk kan zijn. zeker als je voor lange tijd voor chronisch hulpbehoevenden moet zorgen. Dan is er veel liefde, geduld en volharding nodig. Dan maar niet kiezen voor een verzorgend beroep'? Het is goed dat je je van te voren realiseert dat je op jonge leeftijd gedwongen wordt om na te denken over zeer wezenlijke zaken. En dat je beseft dat je zeker gekonfronteerd zult worden met problemen rond leven en dood.

Ik zeg dit niet om je te ontmoedigen. Integendeel, het is mijns inziens zelfs heel belangrijk dat je als christen werkzaam bent in een verzorgend beroep. Niet omdat anderen het werk op zichzelf niet goed zouden doen. Dat niet. maar juist als het gaat om wezenlijke vragen, dan is het zo belangrijk dat jc er bent en dat jc jc stem laat horen en dat je woorden van troost en bemoediging spreekt als dat nodig is.

Ook denk ik dan bijvoorbeeld aan beslissingen die genomen worden en die ingaan tegen wat God van ons vraagt. Ook al is het niet zo dat je die altijd kunt tegenhouden. Toch is je aanwezigheid soms van groot belang. En vergeet niet dat ook christenen ziek kunnen worden en opgenomen moeten worden in ziekenhuizen of verpleeghuizen. Wat kan het een steun voor hen en voor de familie zijn een 'bekende' te ontmoeten. Dat er in die vreemde omgeving mensen zijn die je begrijpen, waarmee jc over wezenlijke dingen kunt spreken, al is hel maar een enkel woord.

En dan nog iets. Als je in een verzorgend beroep gaat werken, is het vaak dat je jc ouderlijk huis uit gaat. Het is dan belangrijk dat je kontakt zoekt in de plaatselijke kerkelijke gemeente. Dat jc doorgeeft dat je in die plaats komt werken.

Het is fijn als jc weet dat er in je direkte omgeving mensen zijn waar je terecht kunt mei jc verhaal en waar jc ook begrip vindt als hel moeilijk gaat.

Ter afsluiting gaan we nog een keer naar de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. (Lukas 10:34-37). We lezen dan: Maar een zeker Samaritaan, reizende, kwam omtrenl hem, en hem ziende, werd hij met innerlijke ontferming bewogen. En hij. tot hem gaande, verbond zijn wonden, gietende daarin olie en wijn; en hem heffende op zijn eigen beest, voerde hem in de herberg en verzorgde hem. En des anderen daags weggaande, langde hij iwcc penningen uit. cn gaf ze den waard, en zeide tot hem. cn zo wat gij meer aan hem ten koste zult leggen, dat zal ik u wedergeven, als ik wederkom. Wie dan van deze drie dunkt u de naaste geweest te zijn desgenen, die onder de moordenaars gevallen was'? En hij zeide: ie barmhartigheid aan hem gedaan heeft. Zo zeide dan Jezus tot hem: a heen. en doe gij desgelijks'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen